Gálatas 2

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Catorce fɨmona fuilla mei, Bernabé dɨga meine Jerusalemo jáidɨcue. Afe dáaruido Tito uitɨcue.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Juzíñamui cuena daɨna izói dɨnomo jáidɨcue. Dɨno Jerusalemo Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno ocuífɨrede jalléidɨno dáarie ite. Iaɨoɨri oni eneno fueñe dáanomo gaɨrídɨcue. Dɨnomo judíoñedɨnomo cue llófɨrega jíllona uai íaɨoɨmo jino llotɨcue. Bie izói íaɨoɨmo lluájidɨcue, nana cue llócaigafue táɨnomo fáɨfiñeillena; daje izói birui jino cue llogafue táɨnomo fáɨfiñeillena.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Aféruido cue nabai Títona judíuaɨ lloga uai izói, fɨnóñediaɨoɨ; afémɨe judíoñedɨno íadɨ, ie bacano ɨcoɨ quetátañediaɨoɨ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Afe llezica dáarie táɨnona llote ámatɨaɨ, báinino caɨ cɨ́gɨmo dúcɨdiaɨoɨ. Afémacɨ Tito bacano ɨcoɨ quetáacadiaɨoɨ. Afémacɨ caɨ cɨ́gɨmo uíñodoɨmaridiaɨoɨ, rairuínino caɨ íllana onóillena. Mei ja birui Jesucrístomo caɨ jaɨnáinamona, Moisés ocuica uáimona uáfodo jɨrénogacaɨza. Afémacɨ nane abɨdo áfemo caɨna izire rairuícano izói fɨnóacadiaɨoɨ.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Mei íadɨ íaɨoɨ llógana naado jeire oñédɨcaɨ, mei oni íaɨoɨ taɨno lluáfuemo abɨna uitátañedɨcaɨza. Daɨí íaɨoɨna jiéruiñedɨcaɨ, mei ua jíllona uai jaca jeire omoɨ óllena, ɨere jitáidɨcaɨza.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Mei íadɨ afe Jerusalemo ite ocuífɨrede jalléidɨno comue jɨáɨfuena cuemo lloñédiaɨoɨ. Afémacɨ jalléinafuena fɨgo náfueñedɨcue, mei onódɨcueza: Juzíñamui, fia jinofe ífuena rɨire jɨcánoñede. Mei jɨáɨfodo afémɨe naga cómemo dájerize ñue jaɨ́cɨna jɨcánoite.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Ua, jɨáɨe cómofuena cuemo lloñeno, dama cue lluájigafue ñue jiéruitiaɨoɨ. Ñuera jíllona uai, judíoñedɨnomo cue llócaillena Juzíñamui cuemo jóoniana como fɨdɨ́diaɨoɨ. Afe uícomo daje ñuera jíllona uai judíuaɨmo Pedro jino llócaillena fɨdɨ́diaɨoɨ. Afe táɨjɨna Juzíñamui Pédromo jóonete.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Mei uáfueza, Pedro ória izói, cue jɨáɨ orécacue. Daje Juzíñamui Pedro judíuaɨ cɨ́gɨmo oreca. Ie mei daje Juzíñamui judíoñedɨno cɨ́gɨmo cuena orede.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Aféruillaɨdo Santiago, Pedro, Juan dɨga nanoide ocuídɨno. Bie ñuera táɨjɨnafue Juzíñamui cuemo jóoniana íaɨoɨ fɨdɨ́namona, cócona Bernabé dɨga caɨmare uáidotiaɨoɨ. Daɨí cócona fɨnódiaɨoɨ, ja nana dáamacɨdɨcaɨ daɨíllena. Iemo, afémacɨ judíuaɨ cɨ́gɨmo táɨjɨzailla llezica, coco jɨáɨ oni judíoñedɨno cɨ́gɨmo táɨjɨzairedɨcoco. Daɨí cócona daɨírediaɨoɨ.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Daa rafue cócomo jɨcádiaɨoɨ: “Mai jaca féitañeno, duéredɨnomo comecɨ ómɨcoɨ uíbifɨreiri,” daɨdíaɨoɨ. Afefue cue fɨnóllena jaca járitaifɨredɨcue.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Mei jɨáɨruido Pedro Antioquía jófuemo dúcɨa mei, íemo eróicana íena rɨire lletádɨcue, mei rairuíredɨfue ie fɨ́nua jira.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Fueñe afémɨe judíoñedɨno dɨga güizájifɨrede. Mei íadɨ Jerusalemo ite Santiágomo jaɨnáidɨno dúcɨna llezica, afe Pedro judíoñedɨno dɨga dáanomo abɨdo güizáiñede. Iaɨoɨmona jɨ́recaillano oni eneno ífɨrede; mei Jerusalémona bite bacano ɨcoɨ quétafue llotɨ́nona Pedro jacɨ́ruiteza.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Afénomo Jesumo ɨ́ɨnote jɨáɨe judíuaɨ ite. Pedro oni eneno jáillana íaɨoɨ cɨ́oillano, afémacɨ daje izói judíoñedɨno cɨ́gɨmona oni jɨ́recaidiaɨoɨ. Iiraɨnomo jɨáɨ Bernabé íaɨoɨ fɨénide oni jɨ́recaillamona daje izói jɨ́recaide. Afefue jɨáɨmacɨna jɨ́fueoicaide.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Mei íadɨ, ñuera jíllona uai ua daɨna izói íaɨoɨ iñénana cue cɨ́oillano, nana dáanomo gaɨrídɨno eróicana Pédrona daɨdɨcue:
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Caɨ bie jaca jocóinanomona judíuaɨdɨcaɨ. Juzíñamuimo comécɨifɨredɨcaɨ. Judíoñedɨno Juzíñamuimo comécɨna facáñediaɨoɨ. Iemona fɨénidɨfuiaɨredɨnona itíaɨoɨ. Caɨ afémacɨ izóiñedɨcaɨ.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Mei íadɨ onódɨcaɨza: Moisés ocuica uai ɨere ñéfinamona, buna Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ínide. Mei dama Jesucrístomo dánɨrie íaɨoɨ ɨ́ɨnuado illa dɨ́gamɨe daɨí jaɨ́cɨna írede. Iemona judíoñedɨno izói, caɨ daje izói, Jesucrístomo ɨ́ɨnotɨcaɨ, afe íemo caɨ ɨ́ɨnogafuedo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna caɨ íllena. Uafue, Moisés ocuilla uai ɨere ñéfinamona buna ñue jaɨ́cɨna ínide.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Birui caɨ judíuaɨ cɨ́gɨmona dámɨe Crístomo ie ɨ́ɨnogafuedo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna íacaniadɨ, bie izói daɨírede: “Judíoñedɨno izói fɨénidɨmɨena itɨcue” daɨírede. ¿Meita bífuemona “Cristo fɨénidɨmacɨna caɨna itátate” daɨírede? ¡Daɨínide! Mei Cristo jaca buna fɨénidɨmɨena itátañedeza.
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Mei jɨáɨfodo, naui nɨné cue táɨnocaitaga Moisés ocuícafue, meine abɨdo jeire cue óiacaiadɨ, ua cue fɨénidena uáfori jino cɨ́otaitɨcue. (Mei afefue ɨere cue ñéfinamona Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ínidɨcueza.)
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Afe Moisés ocuícafue ja cuemo dúiñede. Da afe uai jeire cue oñénamona cuena tɨtade izói fɨnode. Afe Moisés uaimo cue dúiñenamona, ja Juzíñamui dɨbénemo, tɨ́illanomona meine cáadɨmɨe izói itɨcue.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Cristo naui cruzmo coraɨca tɨilla izói, ja birui tɨide izói fɨnócamɨedɨcue. Iemona ja birui cue cáanano dama cúeɨeñede; Cristo cuemo íllado cáadɨcue. Afe bie énɨemo ite bie cue cáanano, dama Juzíñamui Jitomo cue ɨ́ɨnuado ófɨredɨcue, mei afémɨe cuena izíruillano, dama ie abɨna cue meífomo cruzmo tɨ́izaideza.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Juzíñamui cue jílloillena caɨmare cue cánuafuena jaca ruifíruiacañedɨcue. Mei dámɨe Moisés ocuica uai jeire úamona Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ítenia, Cristo tɨ́illa ráifiñede.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.