Gálatas 2

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Catorce fɨmona fuilla mei, Bernabé dɨga meine Jerusalemo jáidɨcue. Afe dáaruido Tito uitɨcue.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Juzíñamui cuena daɨna izói dɨnomo jáidɨcue. Dɨno Jerusalemo Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno ocuífɨrede jalléidɨno dáarie ite. Iaɨoɨri oni eneno fueñe dáanomo gaɨrídɨcue. Dɨnomo judíoñedɨnomo cue llófɨrega jíllona uai íaɨoɨmo jino llotɨcue. Bie izói íaɨoɨmo lluájidɨcue, nana cue llócaigafue táɨnomo fáɨfiñeillena; daje izói birui jino cue llogafue táɨnomo fáɨfiñeillena.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Aféruido cue nabai Títona judíuaɨ lloga uai izói, fɨnóñediaɨoɨ; afémɨe judíoñedɨno íadɨ, ie bacano ɨcoɨ quetátañediaɨoɨ.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Afe llezica dáarie táɨnona llote ámatɨaɨ, báinino caɨ cɨ́gɨmo dúcɨdiaɨoɨ. Afémacɨ Tito bacano ɨcoɨ quetáacadiaɨoɨ. Afémacɨ caɨ cɨ́gɨmo uíñodoɨmaridiaɨoɨ, rairuínino caɨ íllana onóillena. Mei ja birui Jesucrístomo caɨ jaɨnáinamona, Moisés ocuica uáimona uáfodo jɨrénogacaɨza. Afémacɨ nane abɨdo áfemo caɨna izire rairuícano izói fɨnóacadiaɨoɨ.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Mei íadɨ íaɨoɨ llógana naado jeire oñédɨcaɨ, mei oni íaɨoɨ taɨno lluáfuemo abɨna uitátañedɨcaɨza. Daɨí íaɨoɨna jiéruiñedɨcaɨ, mei ua jíllona uai jaca jeire omoɨ óllena, ɨere jitáidɨcaɨza.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Mei íadɨ afe Jerusalemo ite ocuífɨrede jalléidɨno comue jɨáɨfuena cuemo lloñédiaɨoɨ. Afémacɨ jalléinafuena fɨgo náfueñedɨcue, mei onódɨcueza: Juzíñamui, fia jinofe ífuena rɨire jɨcánoñede. Mei jɨáɨfodo afémɨe naga cómemo dájerize ñue jaɨ́cɨna jɨcánoite.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Ua, jɨáɨe cómofuena cuemo lloñeno, dama cue lluájigafue ñue jiéruitiaɨoɨ. Ñuera jíllona uai, judíoñedɨnomo cue llócaillena Juzíñamui cuemo jóoniana como fɨdɨ́diaɨoɨ. Afe uícomo daje ñuera jíllona uai judíuaɨmo Pedro jino llócaillena fɨdɨ́diaɨoɨ. Afe táɨjɨna Juzíñamui Pédromo jóonete.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Mei uáfueza, Pedro ória izói, cue jɨáɨ orécacue. Daje Juzíñamui Pedro judíuaɨ cɨ́gɨmo oreca. Ie mei daje Juzíñamui judíoñedɨno cɨ́gɨmo cuena orede.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Aféruillaɨdo Santiago, Pedro, Juan dɨga nanoide ocuídɨno. Bie ñuera táɨjɨnafue Juzíñamui cuemo jóoniana íaɨoɨ fɨdɨ́namona, cócona Bernabé dɨga caɨmare uáidotiaɨoɨ. Daɨí cócona fɨnódiaɨoɨ, ja nana dáamacɨdɨcaɨ daɨíllena. Iemo, afémacɨ judíuaɨ cɨ́gɨmo táɨjɨzailla llezica, coco jɨáɨ oni judíoñedɨno cɨ́gɨmo táɨjɨzairedɨcoco. Daɨí cócona daɨírediaɨoɨ.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Daa rafue cócomo jɨcádiaɨoɨ: “Mai jaca féitañeno, duéredɨnomo comecɨ ómɨcoɨ uíbifɨreiri,” daɨdíaɨoɨ. Afefue cue fɨnóllena jaca járitaifɨredɨcue.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Mei jɨáɨruido Pedro Antioquía jófuemo dúcɨa mei, íemo eróicana íena rɨire lletádɨcue, mei rairuíredɨfue ie fɨ́nua jira.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Fueñe afémɨe judíoñedɨno dɨga güizájifɨrede. Mei íadɨ Jerusalemo ite Santiágomo jaɨnáidɨno dúcɨna llezica, afe Pedro judíoñedɨno dɨga dáanomo abɨdo güizáiñede. Iaɨoɨmona jɨ́recaillano oni eneno ífɨrede; mei Jerusalémona bite bacano ɨcoɨ quétafue llotɨ́nona Pedro jacɨ́ruiteza.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Afénomo Jesumo ɨ́ɨnote jɨáɨe judíuaɨ ite. Pedro oni eneno jáillana íaɨoɨ cɨ́oillano, afémacɨ daje izói judíoñedɨno cɨ́gɨmona oni jɨ́recaidiaɨoɨ. Iiraɨnomo jɨáɨ Bernabé íaɨoɨ fɨénide oni jɨ́recaillamona daje izói jɨ́recaide. Afefue jɨáɨmacɨna jɨ́fueoicaide.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Mei íadɨ, ñuera jíllona uai ua daɨna izói íaɨoɨ iñénana cue cɨ́oillano, nana dáanomo gaɨrídɨno eróicana Pédrona daɨdɨcue:
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Caɨ bie jaca jocóinanomona judíuaɨdɨcaɨ. Juzíñamuimo comécɨifɨredɨcaɨ. Judíoñedɨno Juzíñamuimo comécɨna facáñediaɨoɨ. Iemona fɨénidɨfuiaɨredɨnona itíaɨoɨ. Caɨ afémacɨ izóiñedɨcaɨ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Mei íadɨ onódɨcaɨza: Moisés ocuica uai ɨere ñéfinamona, buna Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ínide. Mei dama Jesucrístomo dánɨrie íaɨoɨ ɨ́ɨnuado illa dɨ́gamɨe daɨí jaɨ́cɨna írede. Iemona judíoñedɨno izói, caɨ daje izói, Jesucrístomo ɨ́ɨnotɨcaɨ, afe íemo caɨ ɨ́ɨnogafuedo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna caɨ íllena. Uafue, Moisés ocuilla uai ɨere ñéfinamona buna ñue jaɨ́cɨna ínide.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Birui caɨ judíuaɨ cɨ́gɨmona dámɨe Crístomo ie ɨ́ɨnogafuedo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna íacaniadɨ, bie izói daɨírede: “Judíoñedɨno izói fɨénidɨmɨena itɨcue” daɨírede. ¿Meita bífuemona “Cristo fɨénidɨmacɨna caɨna itátate” daɨírede? ¡Daɨínide! Mei Cristo jaca buna fɨénidɨmɨena itátañedeza.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Mei jɨáɨfodo, naui nɨné cue táɨnocaitaga Moisés ocuícafue, meine abɨdo jeire cue óiacaiadɨ, ua cue fɨénidena uáfori jino cɨ́otaitɨcue. (Mei afefue ɨere cue ñéfinamona Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ínidɨcueza.)
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Afe Moisés ocuícafue ja cuemo dúiñede. Da afe uai jeire cue oñénamona cuena tɨtade izói fɨnode. Afe Moisés uaimo cue dúiñenamona, ja Juzíñamui dɨbénemo, tɨ́illanomona meine cáadɨmɨe izói itɨcue.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Cristo naui cruzmo coraɨca tɨilla izói, ja birui tɨide izói fɨnócamɨedɨcue. Iemona ja birui cue cáanano dama cúeɨeñede; Cristo cuemo íllado cáadɨcue. Afe bie énɨemo ite bie cue cáanano, dama Juzíñamui Jitomo cue ɨ́ɨnuado ófɨredɨcue, mei afémɨe cuena izíruillano, dama ie abɨna cue meífomo cruzmo tɨ́izaideza.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Juzíñamui cue jílloillena caɨmare cue cánuafuena jaca ruifíruiacañedɨcue. Mei dámɨe Moisés ocuica uai jeire úamona Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ítenia, Cristo tɨ́illa ráifiñede.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.