Gálatas 2
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Catorce fɨmona fuilla mei, Bernabé dɨga meine Jerusalemo jáidɨcue. Afe dáaruido Tito uitɨcue.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Juzíñamui cuena daɨna izói dɨnomo jáidɨcue. Dɨno Jerusalemo Juzíñamuimo ɨ́ɨnotɨno ocuífɨrede jalléidɨno dáarie ite. Iaɨoɨri oni eneno fueñe dáanomo gaɨrídɨcue. Dɨnomo judíoñedɨnomo cue llófɨrega jíllona uai íaɨoɨmo jino llotɨcue. Bie izói íaɨoɨmo lluájidɨcue, nana cue llócaigafue táɨnomo fáɨfiñeillena; daje izói birui jino cue llogafue táɨnomo fáɨfiñeillena.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Aféruido cue nabai Títona judíuaɨ lloga uai izói, fɨnóñediaɨoɨ; afémɨe judíoñedɨno íadɨ, ie bacano ɨcoɨ quetátañediaɨoɨ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Afe llezica dáarie táɨnona llote ámatɨaɨ, báinino caɨ cɨ́gɨmo dúcɨdiaɨoɨ. Afémacɨ Tito bacano ɨcoɨ quetáacadiaɨoɨ. Afémacɨ caɨ cɨ́gɨmo uíñodoɨmaridiaɨoɨ, rairuínino caɨ íllana onóillena. Mei ja birui Jesucrístomo caɨ jaɨnáinamona, Moisés ocuica uáimona uáfodo jɨrénogacaɨza. Afémacɨ nane abɨdo áfemo caɨna izire rairuícano izói fɨnóacadiaɨoɨ.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Mei íadɨ íaɨoɨ llógana naado jeire oñédɨcaɨ, mei oni íaɨoɨ taɨno lluáfuemo abɨna uitátañedɨcaɨza. Daɨí íaɨoɨna jiéruiñedɨcaɨ, mei ua jíllona uai jaca jeire omoɨ óllena, ɨere jitáidɨcaɨza.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Mei íadɨ afe Jerusalemo ite ocuífɨrede jalléidɨno comue jɨáɨfuena cuemo lloñédiaɨoɨ. Afémacɨ jalléinafuena fɨgo náfueñedɨcue, mei onódɨcueza: Juzíñamui, fia jinofe ífuena rɨire jɨcánoñede. Mei jɨáɨfodo afémɨe naga cómemo dájerize ñue jaɨ́cɨna jɨcánoite.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Ua, jɨáɨe cómofuena cuemo lloñeno, dama cue lluájigafue ñue jiéruitiaɨoɨ. Ñuera jíllona uai, judíoñedɨnomo cue llócaillena Juzíñamui cuemo jóoniana como fɨdɨ́diaɨoɨ. Afe uícomo daje ñuera jíllona uai judíuaɨmo Pedro jino llócaillena fɨdɨ́diaɨoɨ. Afe táɨjɨna Juzíñamui Pédromo jóonete.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Mei uáfueza, Pedro ória izói, cue jɨáɨ orécacue. Daje Juzíñamui Pedro judíuaɨ cɨ́gɨmo oreca. Ie mei daje Juzíñamui judíoñedɨno cɨ́gɨmo cuena orede.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Aféruillaɨdo Santiago, Pedro, Juan dɨga nanoide ocuídɨno. Bie ñuera táɨjɨnafue Juzíñamui cuemo jóoniana íaɨoɨ fɨdɨ́namona, cócona Bernabé dɨga caɨmare uáidotiaɨoɨ. Daɨí cócona fɨnódiaɨoɨ, ja nana dáamacɨdɨcaɨ daɨíllena. Iemo, afémacɨ judíuaɨ cɨ́gɨmo táɨjɨzailla llezica, coco jɨáɨ oni judíoñedɨno cɨ́gɨmo táɨjɨzairedɨcoco. Daɨí cócona daɨírediaɨoɨ.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Daa rafue cócomo jɨcádiaɨoɨ: “Mai jaca féitañeno, duéredɨnomo comecɨ ómɨcoɨ uíbifɨreiri,” daɨdíaɨoɨ. Afefue cue fɨnóllena jaca járitaifɨredɨcue.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Mei jɨáɨruido Pedro Antioquía jófuemo dúcɨa mei, íemo eróicana íena rɨire lletádɨcue, mei rairuíredɨfue ie fɨ́nua jira.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Fueñe afémɨe judíoñedɨno dɨga güizájifɨrede. Mei íadɨ Jerusalemo ite Santiágomo jaɨnáidɨno dúcɨna llezica, afe Pedro judíoñedɨno dɨga dáanomo abɨdo güizáiñede. Iaɨoɨmona jɨ́recaillano oni eneno ífɨrede; mei Jerusalémona bite bacano ɨcoɨ quétafue llotɨ́nona Pedro jacɨ́ruiteza.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Afénomo Jesumo ɨ́ɨnote jɨáɨe judíuaɨ ite. Pedro oni eneno jáillana íaɨoɨ cɨ́oillano, afémacɨ daje izói judíoñedɨno cɨ́gɨmona oni jɨ́recaidiaɨoɨ. Iiraɨnomo jɨáɨ Bernabé íaɨoɨ fɨénide oni jɨ́recaillamona daje izói jɨ́recaide. Afefue jɨáɨmacɨna jɨ́fueoicaide.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Mei íadɨ, ñuera jíllona uai ua daɨna izói íaɨoɨ iñénana cue cɨ́oillano, nana dáanomo gaɨrídɨno eróicana Pédrona daɨdɨcue:
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Caɨ bie jaca jocóinanomona judíuaɨdɨcaɨ. Juzíñamuimo comécɨifɨredɨcaɨ. Judíoñedɨno Juzíñamuimo comécɨna facáñediaɨoɨ. Iemona fɨénidɨfuiaɨredɨnona itíaɨoɨ. Caɨ afémacɨ izóiñedɨcaɨ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Mei íadɨ onódɨcaɨza: Moisés ocuica uai ɨere ñéfinamona, buna Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ínide. Mei dama Jesucrístomo dánɨrie íaɨoɨ ɨ́ɨnuado illa dɨ́gamɨe daɨí jaɨ́cɨna írede. Iemona judíoñedɨno izói, caɨ daje izói, Jesucrístomo ɨ́ɨnotɨcaɨ, afe íemo caɨ ɨ́ɨnogafuedo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna caɨ íllena. Uafue, Moisés ocuilla uai ɨere ñéfinamona buna ñue jaɨ́cɨna ínide.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Birui caɨ judíuaɨ cɨ́gɨmona dámɨe Crístomo ie ɨ́ɨnogafuedo Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna íacaniadɨ, bie izói daɨírede: “Judíoñedɨno izói fɨénidɨmɨena itɨcue” daɨírede. ¿Meita bífuemona “Cristo fɨénidɨmacɨna caɨna itátate” daɨírede? ¡Daɨínide! Mei Cristo jaca buna fɨénidɨmɨena itátañedeza.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Mei jɨáɨfodo, naui nɨné cue táɨnocaitaga Moisés ocuícafue, meine abɨdo jeire cue óiacaiadɨ, ua cue fɨénidena uáfori jino cɨ́otaitɨcue. (Mei afefue ɨere cue ñéfinamona Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ínidɨcueza.)
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Afe Moisés ocuícafue ja cuemo dúiñede. Da afe uai jeire cue oñénamona cuena tɨtade izói fɨnode. Afe Moisés uaimo cue dúiñenamona, ja Juzíñamui dɨbénemo, tɨ́illanomona meine cáadɨmɨe izói itɨcue.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Cristo naui cruzmo coraɨca tɨilla izói, ja birui tɨide izói fɨnócamɨedɨcue. Iemona ja birui cue cáanano dama cúeɨeñede; Cristo cuemo íllado cáadɨcue. Afe bie énɨemo ite bie cue cáanano, dama Juzíñamui Jitomo cue ɨ́ɨnuado ófɨredɨcue, mei afémɨe cuena izíruillano, dama ie abɨna cue meífomo cruzmo tɨ́izaideza.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Juzíñamui cue jílloillena caɨmare cue cánuafuena jaca ruifíruiacañedɨcue. Mei dámɨe Moisés ocuica uai jeire úamona Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna ítenia, Cristo tɨ́illa ráifiñede.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.