Apocalipse 9
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs VC
1 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, daa ucudu monámona énɨemo baiɨllana cɨódɨcue. Iemo fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo zuitara llave afe ucúdumo iga.
1 O quinto anjo tocou a trombeta. Vi então uma estrela cair do céu na terra, e foi-lhe dada a chave do poço do abismo;
2 Afemona afécudu aféfona tuiñode. Tuíñuamona aféfomona jacafaɨ bóua uíllɨa izói caifo uillɨde. Aféfomona caifo uillɨde uíllɨe jitómana dúitate. Afe llezica mona erona jítɨre fɨnode.
2 ela o abriu e saiu do poço uma fumaça como a de uma grande fornalha. O sol e o ar obscureceram-se com a fumaça do poço.
3 Afe uíllɨemona bínɨedo feede fíuaɨ comuide. Afémacɨ, énɨemo ite acáiduaɨ izói molléroɨrediaɨoɨ.
3 Da fumaça saíram gafanhotos pela terra, e foi-lhes dado poder semelhante ao dos escorpiões da terra.
4 Afémacɨ ráitɨe güíllena rairuícaiaɨoɨ. Daje izói nana amena rábiaɨna guitátañegaiaɨoɨ, naa jɨáɨe mócore zɨcode ráanɨaɨ dɨga. Daa comɨnɨ duere fɨnóllena orécaiaɨoɨ. Mei íadɨ danɨ Juzíñamui ie daɨítate mámecɨ ozócɨmo cúeñeganona, afe fíuaɨ duere fɨ́noitiaɨoɨ.
4 Mas foi-lhes dito que não causassem dano à erva, verdura, ou árvore alguma, mas somente aos homens que não têm o selo de Deus na fronte.
5 Mei íadɨ afe fíuaɨ comɨ́nɨna tɨ́tatañegaiaɨoɨ. Mei jɨáɨfodo afémacɨ cinco dɨga fɨui comɨ́nɨna izi cácataitiaɨoɨ. Afe fíuaɨ mailla, acaido come mailla izói izíreite.
5 Foi-lhes ordenado que não os matassem, mas os afligissem por cinco meses. Seu tormento era como o da picada do escorpião.
6 Iemona aféruillaɨdo comɨnɨ, “Raɨre cue tɨ́illɨ” dáɨitiaɨoɨ, mei íadɨ tɨ́iñeitiaɨoɨ. Ɨere tɨ́iacaitiaɨoɨ íadɨ, tɨtáfɨrede raa afémacɨmona oni jɨca jáite.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a conseguirão; desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Afe fíuaɨ jóbairizaillena mamérilla cabállona eróidiaɨoɨ. Iaɨoɨ ɨfócɨmo oro fɨnoina illaɨma ɨfo icuífoɨna éroide jɨ́ina. Iemo íaɨoɨ uiéco come uiécona éroide.
7 O aspecto desses gafanhotos era o de cavalos aparelhados para a guerra. Nas suas cabeças havia uma espécie de coroa com reflexos dourados. Seus rostos eram como rostos de homem,
8 Iaɨoɨ ɨfótɨi rɨngo ɨfótɨina éroide. Iaɨoɨ ízie ‘león’ daɨna jánallari íziena éroide.
8 seus cabelos como os de mulher e seus dentes, como os dentes de leão.
9 Iemo llojécuiroi izoide abɨ rɨ́idote icogɨ íaɨoɨ jogóbemo jɨ́ide. Iaɨoɨ féeoina jamánomo fɨcɨ́rede. Uafue, jóbairizailla caballo zonóicaiga ‘cárronɨaɨ’ fɨcɨ́rena izói fɨcɨ́rede.
9 Seus tórax pareciam envoltos em ferro, e o ruído de suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos, correndo para a guerra.
10 Iemo afémacɨmo ite ooda acaido ooda izói molléroɨrede. Afe óodamo cinco dɨga fɨui comɨnɨ duere fɨnolle rɨ́ino ite.
10 Tinham caudas semelhantes à do escorpião, com ferrões e o poder de afligir os homens por cinco meses.
11 Afe fíuaɨ illaɨma ite. Afémɨe fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo úiñotɨmɨe. Afémɨe mámecɨ hebreo uaido Abadón; íemo griego uaido Apolión. Afecɨ daɨíacade “Nɨné táɨnocaitaitɨmɨe.”
11 Têm eles por rei o anjo do abismo; chama-se em hebraico Abadon, e em grego, Apolion.
12 Nanoide jacɨre izi cacánafue jae záaide. Mei íadɨ naɨ mena fɨébide.
12 Terminado assim o primeiro ai, eis que, depois dele, vêm ainda dois outros.
13 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, Juzíñamui uícomo ite oro fɨnoina altar daɨna afémɨemo caɨmátairanomona úrilla uaina cacádɨcue. Afe uai afe caɨmátairanomo ite cuatro dɨ́gade caifo fáɨide zicaɨ cɨ́gɨmona cácacaide.
13 O sexto anjo tocou a trombeta. Ouvi então uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro, que está diante de Deus,
14 Afe uai jae vudugoɨ fúunote Juzíñamui abɨ ímɨena daɨde:
14 e que dizia ao sexto anjo que tinha a trombeta: Solta os quatro Anjos que estão acorrentados à beira do grande rio Eufrates.
15 Jira zuitácaiaɨoɨ, nana comɨnɨ jarɨ́fenaɨraɨdo tɨtállena. Mei aféruimo dúcɨnamona baɨ óllena eneno mamécaiaɨoɨ. Daje izói biruimo dúcɨnamona mamécaiaɨoɨ. Daje izói bie fɨui íena mamécaiaɨoɨ. Iemo daje izói bie fɨmona íena mamécaiaɨoɨ.
15 Então foram soltos os quatro Anjos que se conservavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano da matança da terça parte dos homens...
16 Afe cuatro dɨga ángeles ocuíllɨno aillo ite. Nana afémacɨ cabállonɨaɨ emódomo ráɨiediaɨoɨ. Iemo afémacɨ dɨ́gadiaɨoɨ dáɨnana cacádɨcue. Afémacɨ doscientos millones dɨ́gadiaɨoɨ.
16 O número de soldados desta cavalaria era de duzentos milhões. Eu ouvi o seu número.
17 Bie izói éroide cabálluaɨ nɨcaɨdo cɨona izói cɨódɨcue. Afe cabálluaɨ emódomo ráɨidɨno jogóbiaɨmo llojeco jɨtáoidiaɨoɨ. Afe llojécuiromo jíaɨre, mócore, borare cuega. Iaɨoɨ cabálluaɨ ɨfo ‘leon’ daɨna jánallari ɨfona éroide. Afémacɨ fuémona irai izói jino bite, íemo uíllɨe bite, íemo daje fuémona naɨraɨ ɨere uzire cóonaitalle raa jino bite.
17 E foi assim que eu vi os cavalos e os que os montavam: estes últimos eram couraçados de uma chama sulfurosa azul. Os cavalos tinham crina como uma juba de leão e de suas narinas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Afe cabálluaɨ fuémona bite daámani jacɨre táɨnocaitate ráamona aillo naɨraɨ fuite. Uafue, nana comɨ́nɨmona jarɨ́fenaɨraɨ tɨ́idiaɨoɨ.
18 E uma terça parte dos homens foi morta por esses três flagelos {fogo, fumaça e enxofre} que lhes saíam das narinas.
19 Daje izói afe cabálluaɨ óodamo jacɨre tɨ́taite rɨ́ino ite, mei afe ooda jaiona eróideza; ɨfóredeza. Afedo comɨ́nɨna aɨnízɨcana uite.
19 Porque o poder nocivo dos cavalos estava também nas caudas; tinham cabeças como serpentes e causavam dano com elas.
20 Mei íadɨ tɨ́idɨnomona fɨébidɨno, baie daámani jacɨ́redemona tɨ́iñedɨno, íaɨoɨ fɨnófɨreiga fɨénidɨfuiaɨ féitaacañediaɨoɨ. Daje izói fɨénide jóriaɨmo caɨmátaitajana fáɨcanocaiñediaɨoɨ, naa jɨáɨforie fɨnoca jánaraɨaɨna. Dáarie afe jánaraɨaɨ oro fɨnoina, jɨáɨe plata fɨnoina, jɨáɨe bronce fɨnoina; íemo jɨáɨe nofɨcɨ fɨnoina, íemo jɨáɨe amena fɨnoina. Nana bie jánaraɨaɨ jaca cɨóñede; daje izói mɨnɨ́cana cacáñede, íemo daje izói macáñede.
20 Mas o restante dos homens, que não foram mortos por esses três flagelos, não se arrependeu das obras de suas mãos. Não cessaram de adorar o demônio e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Afe fɨébidɨno jɨáɨmacɨ méiniana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói jɨáɨma fue gáɨana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ jɨruírenana féitañediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ merɨ́rifɨrenana féitañediaɨoɨ.
21 Não se arrependeram de seus homicídios, seus malefícios, suas imundícies e furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.