Apocalipse 9

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, daa ucudu monámona énɨemo baiɨllana cɨódɨcue. Iemo fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo zuitara llave afe ucúdumo iga.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela caída do céu na terra. E foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Afemona afécudu aféfona tuiñode. Tuíñuamona aféfomona jacafaɨ bóua uíllɨa izói caifo uillɨde. Aféfomona caifo uillɨde uíllɨe jitómana dúitate. Afe llezica mona erona jítɨre fɨnode.
2 Ela abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço como fumaça de grande fornalha, e, com a fumaceira saída do poço, escureceu-se o sol e o ar.
3 Afe uíllɨemona bínɨedo feede fíuaɨ comuide. Afémacɨ, énɨemo ite acáiduaɨ izói molléroɨrediaɨoɨ.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e foi-lhes dado poder como o que têm os escorpiões da terra,
4 Afémacɨ ráitɨe güíllena rairuícaiaɨoɨ. Daje izói nana amena rábiaɨna guitátañegaiaɨoɨ, naa jɨáɨe mócore zɨcode ráanɨaɨ dɨga. Daa comɨnɨ duere fɨnóllena orécaiaɨoɨ. Mei íadɨ danɨ Juzíñamui ie daɨítate mámecɨ ozócɨmo cúeñeganona, afe fíuaɨ duere fɨ́noitiaɨoɨ.
4 e foi-lhes dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma e tão somente aos homens que não têm o selo de Deus sobre a fronte.
5 Mei íadɨ afe fíuaɨ comɨ́nɨna tɨ́tatañegaiaɨoɨ. Mei jɨáɨfodo afémacɨ cinco dɨga fɨui comɨ́nɨna izi cácataitiaɨoɨ. Afe fíuaɨ mailla, acaido come mailla izói izíreite.
5 Foi-lhes também dado, não que os matassem, e sim que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Iemona aféruillaɨdo comɨnɨ, “Raɨre cue tɨ́illɨ” dáɨitiaɨoɨ, mei íadɨ tɨ́iñeitiaɨoɨ. Ɨere tɨ́iacaitiaɨoɨ íadɨ, tɨtáfɨrede raa afémacɨmona oni jɨca jáite.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a acharão; também terão ardente desejo de morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Afe fíuaɨ jóbairizaillena mamérilla cabállona eróidiaɨoɨ. Iaɨoɨ ɨfócɨmo oro fɨnoina illaɨma ɨfo icuífoɨna éroide jɨ́ina. Iemo íaɨoɨ uiéco come uiécona éroide.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a peleja; na sua cabeça havia como que coroas parecendo de ouro; e o seu rosto era como rosto de homem;
8 Iaɨoɨ ɨfótɨi rɨngo ɨfótɨina éroide. Iaɨoɨ ízie ‘león’ daɨna jánallari íziena éroide.
8 tinham também cabelos, como cabelos de mulher; os seus dentes, como dentes de leão;
9 Iemo llojécuiroi izoide abɨ rɨ́idote icogɨ íaɨoɨ jogóbemo jɨ́ide. Iaɨoɨ féeoina jamánomo fɨcɨ́rede. Uafue, jóbairizailla caballo zonóicaiga ‘cárronɨaɨ’ fɨcɨ́rena izói fɨcɨ́rede.
9 tinham couraças, como couraças de ferro; o barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros de muitos cavalos, quando correm à peleja;
10 Iemo afémacɨmo ite ooda acaido ooda izói molléroɨrede. Afe óodamo cinco dɨga fɨui comɨnɨ duere fɨnolle rɨ́ino ite.
10 tinham ainda cauda, como escorpiões, e ferrão; na cauda tinham poder para causar dano aos homens, por cinco meses;
11 Afe fíuaɨ illaɨma ite. Afémɨe fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo úiñotɨmɨe. Afémɨe mámecɨ hebreo uaido Abadón; íemo griego uaido Apolión. Afecɨ daɨíacade “Nɨné táɨnocaitaitɨmɨe.”
11 e tinham sobre eles, como seu rei, o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Nanoide jacɨre izi cacánafue jae záaide. Mei íadɨ naɨ mena fɨébide.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, Juzíñamui uícomo ite oro fɨnoina altar daɨna afémɨemo caɨmátairanomona úrilla uaina cacádɨcue. Afe uai afe caɨmátairanomo ite cuatro dɨ́gade caifo fáɨide zicaɨ cɨ́gɨmona cácacaide.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz procedente dos quatro ângulos do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Afe uai jae vudugoɨ fúunote Juzíñamui abɨ ímɨena daɨde:
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: Solta os quatro anjos que se encontram atados junto ao grande rio Eufrates.
15 Jira zuitácaiaɨoɨ, nana comɨnɨ jarɨ́fenaɨraɨdo tɨtállena. Mei aféruimo dúcɨnamona baɨ óllena eneno mamécaiaɨoɨ. Daje izói biruimo dúcɨnamona mamécaiaɨoɨ. Daje izói bie fɨui íena mamécaiaɨoɨ. Iemo daje izói bie fɨmona íena mamécaiaɨoɨ.
15 Foram, então, soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte dos homens.
16 Afe cuatro dɨga ángeles ocuíllɨno aillo ite. Nana afémacɨ cabállonɨaɨ emódomo ráɨiediaɨoɨ. Iemo afémacɨ dɨ́gadiaɨoɨ dáɨnana cacádɨcue. Afémacɨ doscientos millones dɨ́gadiaɨoɨ.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Bie izói éroide cabálluaɨ nɨcaɨdo cɨona izói cɨódɨcue. Afe cabálluaɨ emódomo ráɨidɨno jogóbiaɨmo llojeco jɨtáoidiaɨoɨ. Afe llojécuiromo jíaɨre, mócore, borare cuega. Iaɨoɨ cabálluaɨ ɨfo ‘leon’ daɨna jánallari ɨfona éroide. Afémacɨ fuémona irai izói jino bite, íemo uíllɨe bite, íemo daje fuémona naɨraɨ ɨere uzire cóonaitalle raa jino bite.
17 Assim, nesta visão, contemplei que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Afe cabálluaɨ fuémona bite daámani jacɨre táɨnocaitate ráamona aillo naɨraɨ fuite. Uafue, nana comɨ́nɨmona jarɨ́fenaɨraɨ tɨ́idiaɨoɨ.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da sua boca, foi morta a terça parte dos homens;
19 Daje izói afe cabálluaɨ óodamo jacɨre tɨ́taite rɨ́ino ite, mei afe ooda jaiona eróideza; ɨfóredeza. Afedo comɨ́nɨna aɨnízɨcana uite.
19 pois a força dos cavalos estava na sua boca e na sua cauda, porquanto a sua cauda se parecia com serpentes, e tinha cabeça, e com ela causavam dano.
20 Mei íadɨ tɨ́idɨnomona fɨébidɨno, baie daámani jacɨ́redemona tɨ́iñedɨno, íaɨoɨ fɨnófɨreiga fɨénidɨfuiaɨ féitaacañediaɨoɨ. Daje izói fɨénide jóriaɨmo caɨmátaitajana fáɨcanocaiñediaɨoɨ, naa jɨáɨforie fɨnoca jánaraɨaɨna. Dáarie afe jánaraɨaɨ oro fɨnoina, jɨáɨe plata fɨnoina, jɨáɨe bronce fɨnoina; íemo jɨáɨe nofɨcɨ fɨnoina, íemo jɨáɨe amena fɨnoina. Nana bie jánaraɨaɨ jaca cɨóñede; daje izói mɨnɨ́cana cacáñede, íemo daje izói macáñede.
20 Os outros homens, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeram das obras das suas mãos, deixando de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de cobre, de pedra e de pau, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar;
21 Afe fɨébidɨno jɨáɨmacɨ méiniana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói jɨáɨma fue gáɨana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ jɨruírenana féitañediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ merɨ́rifɨrenana féitañediaɨoɨ.
21 nem ainda se arrependeram dos seus assassínios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.