Apocalipse 9
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NVI
1 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, daa ucudu monámona énɨemo baiɨllana cɨódɨcue. Iemo fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo zuitara llave afe ucúdumo iga.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Afemona afécudu aféfona tuiñode. Tuíñuamona aféfomona jacafaɨ bóua uíllɨa izói caifo uillɨde. Aféfomona caifo uillɨde uíllɨe jitómana dúitate. Afe llezica mona erona jítɨre fɨnode.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Afe uíllɨemona bínɨedo feede fíuaɨ comuide. Afémacɨ, énɨemo ite acáiduaɨ izói molléroɨrediaɨoɨ.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Afémacɨ ráitɨe güíllena rairuícaiaɨoɨ. Daje izói nana amena rábiaɨna guitátañegaiaɨoɨ, naa jɨáɨe mócore zɨcode ráanɨaɨ dɨga. Daa comɨnɨ duere fɨnóllena orécaiaɨoɨ. Mei íadɨ danɨ Juzíñamui ie daɨítate mámecɨ ozócɨmo cúeñeganona, afe fíuaɨ duere fɨ́noitiaɨoɨ.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Mei íadɨ afe fíuaɨ comɨ́nɨna tɨ́tatañegaiaɨoɨ. Mei jɨáɨfodo afémacɨ cinco dɨga fɨui comɨ́nɨna izi cácataitiaɨoɨ. Afe fíuaɨ mailla, acaido come mailla izói izíreite.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Iemona aféruillaɨdo comɨnɨ, “Raɨre cue tɨ́illɨ” dáɨitiaɨoɨ, mei íadɨ tɨ́iñeitiaɨoɨ. Ɨere tɨ́iacaitiaɨoɨ íadɨ, tɨtáfɨrede raa afémacɨmona oni jɨca jáite.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Afe fíuaɨ jóbairizaillena mamérilla cabállona eróidiaɨoɨ. Iaɨoɨ ɨfócɨmo oro fɨnoina illaɨma ɨfo icuífoɨna éroide jɨ́ina. Iemo íaɨoɨ uiéco come uiécona éroide.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Iaɨoɨ ɨfótɨi rɨngo ɨfótɨina éroide. Iaɨoɨ ízie ‘león’ daɨna jánallari íziena éroide.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Iemo llojécuiroi izoide abɨ rɨ́idote icogɨ íaɨoɨ jogóbemo jɨ́ide. Iaɨoɨ féeoina jamánomo fɨcɨ́rede. Uafue, jóbairizailla caballo zonóicaiga ‘cárronɨaɨ’ fɨcɨ́rena izói fɨcɨ́rede.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Iemo afémacɨmo ite ooda acaido ooda izói molléroɨrede. Afe óodamo cinco dɨga fɨui comɨnɨ duere fɨnolle rɨ́ino ite.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Afe fíuaɨ illaɨma ite. Afémɨe fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo úiñotɨmɨe. Afémɨe mámecɨ hebreo uaido Abadón; íemo griego uaido Apolión. Afecɨ daɨíacade “Nɨné táɨnocaitaitɨmɨe.”
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Nanoide jacɨre izi cacánafue jae záaide. Mei íadɨ naɨ mena fɨébide.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, Juzíñamui uícomo ite oro fɨnoina altar daɨna afémɨemo caɨmátairanomona úrilla uaina cacádɨcue. Afe uai afe caɨmátairanomo ite cuatro dɨ́gade caifo fáɨide zicaɨ cɨ́gɨmona cácacaide.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Afe uai jae vudugoɨ fúunote Juzíñamui abɨ ímɨena daɨde:
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Jira zuitácaiaɨoɨ, nana comɨnɨ jarɨ́fenaɨraɨdo tɨtállena. Mei aféruimo dúcɨnamona baɨ óllena eneno mamécaiaɨoɨ. Daje izói biruimo dúcɨnamona mamécaiaɨoɨ. Daje izói bie fɨui íena mamécaiaɨoɨ. Iemo daje izói bie fɨmona íena mamécaiaɨoɨ.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Afe cuatro dɨga ángeles ocuíllɨno aillo ite. Nana afémacɨ cabállonɨaɨ emódomo ráɨiediaɨoɨ. Iemo afémacɨ dɨ́gadiaɨoɨ dáɨnana cacádɨcue. Afémacɨ doscientos millones dɨ́gadiaɨoɨ.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Bie izói éroide cabálluaɨ nɨcaɨdo cɨona izói cɨódɨcue. Afe cabálluaɨ emódomo ráɨidɨno jogóbiaɨmo llojeco jɨtáoidiaɨoɨ. Afe llojécuiromo jíaɨre, mócore, borare cuega. Iaɨoɨ cabálluaɨ ɨfo ‘leon’ daɨna jánallari ɨfona éroide. Afémacɨ fuémona irai izói jino bite, íemo uíllɨe bite, íemo daje fuémona naɨraɨ ɨere uzire cóonaitalle raa jino bite.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Afe cabálluaɨ fuémona bite daámani jacɨre táɨnocaitate ráamona aillo naɨraɨ fuite. Uafue, nana comɨ́nɨmona jarɨ́fenaɨraɨ tɨ́idiaɨoɨ.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Daje izói afe cabálluaɨ óodamo jacɨre tɨ́taite rɨ́ino ite, mei afe ooda jaiona eróideza; ɨfóredeza. Afedo comɨ́nɨna aɨnízɨcana uite.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Mei íadɨ tɨ́idɨnomona fɨébidɨno, baie daámani jacɨ́redemona tɨ́iñedɨno, íaɨoɨ fɨnófɨreiga fɨénidɨfuiaɨ féitaacañediaɨoɨ. Daje izói fɨénide jóriaɨmo caɨmátaitajana fáɨcanocaiñediaɨoɨ, naa jɨáɨforie fɨnoca jánaraɨaɨna. Dáarie afe jánaraɨaɨ oro fɨnoina, jɨáɨe plata fɨnoina, jɨáɨe bronce fɨnoina; íemo jɨáɨe nofɨcɨ fɨnoina, íemo jɨáɨe amena fɨnoina. Nana bie jánaraɨaɨ jaca cɨóñede; daje izói mɨnɨ́cana cacáñede, íemo daje izói macáñede.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Afe fɨébidɨno jɨáɨmacɨ méiniana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói jɨáɨma fue gáɨana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ jɨruírenana féitañediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ merɨ́rifɨrenana féitañediaɨoɨ.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.