Apocalipse 9
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, daa ucudu monámona énɨemo baiɨllana cɨódɨcue. Iemo fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo zuitara llave afe ucúdumo iga.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que do céu caíra sobre a terra; e foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Afemona afécudu aféfona tuiñode. Tuíñuamona aféfomona jacafaɨ bóua uíllɨa izói caifo uillɨde. Aféfomona caifo uillɨde uíllɨe jitómana dúitate. Afe llezica mona erona jítɨre fɨnode.
2 E abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço, como fumaça de uma grande fornalha; e com a fumaça do poço escureceram-se o sol e o ar.
3 Afe uíllɨemona bínɨedo feede fíuaɨ comuide. Afémacɨ, énɨemo ite acáiduaɨ izói molléroɨrediaɨoɨ.
3 Da fumaça saíram gafanhotos sobre a terra; e foi-lhes dado poder, como o que têm os escorpiões da terra.
4 Afémacɨ ráitɨe güíllena rairuícaiaɨoɨ. Daje izói nana amena rábiaɨna guitátañegaiaɨoɨ, naa jɨáɨe mócore zɨcode ráanɨaɨ dɨga. Daa comɨnɨ duere fɨnóllena orécaiaɨoɨ. Mei íadɨ danɨ Juzíñamui ie daɨítate mámecɨ ozócɨmo cúeñeganona, afe fíuaɨ duere fɨ́noitiaɨoɨ.
4 Foi-lhes dito que não fizessem dano à erva da terra, nem a verdura alguma, nem a árvore alguma, mas somente aos homens que não têm na fronte o selo de Deus.
5 Mei íadɨ afe fíuaɨ comɨ́nɨna tɨ́tatañegaiaɨoɨ. Mei jɨáɨfodo afémacɨ cinco dɨga fɨui comɨ́nɨna izi cácataitiaɨoɨ. Afe fíuaɨ mailla, acaido come mailla izói izíreite.
5 Foi-lhes permitido, não que os matassem, mas que por cinco meses os atormentassem. E o seu tormento era semelhante ao tormento do escorpião, quando fere o homem.
6 Iemona aféruillaɨdo comɨnɨ, “Raɨre cue tɨ́illɨ” dáɨitiaɨoɨ, mei íadɨ tɨ́iñeitiaɨoɨ. Ɨere tɨ́iacaitiaɨoɨ íadɨ, tɨtáfɨrede raa afémacɨmona oni jɨca jáite.
6 Naqueles dias os homens buscarão a morte, e de modo algum a acharão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Afe fíuaɨ jóbairizaillena mamérilla cabállona eróidiaɨoɨ. Iaɨoɨ ɨfócɨmo oro fɨnoina illaɨma ɨfo icuífoɨna éroide jɨ́ina. Iemo íaɨoɨ uiéco come uiécona éroide.
7 A aparência dos gafanhotos era semelhante à de cavalos aparelhados para a guerra; e sobre as suas cabeças havia como que umas coroas semelhantes ao ouro; e os seus rostos eram como rostos de homens.
8 Iaɨoɨ ɨfótɨi rɨngo ɨfótɨina éroide. Iaɨoɨ ízie ‘león’ daɨna jánallari íziena éroide.
8 Tinham cabelos como cabelos de mulheres, e os seus dentes eram como os de leões.
9 Iemo llojécuiroi izoide abɨ rɨ́idote icogɨ íaɨoɨ jogóbemo jɨ́ide. Iaɨoɨ féeoina jamánomo fɨcɨ́rede. Uafue, jóbairizailla caballo zonóicaiga ‘cárronɨaɨ’ fɨcɨ́rena izói fɨcɨ́rede.
9 Tinham couraças como couraças de ferro; e o ruído das suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos que correm ao combate.
10 Iemo afémacɨmo ite ooda acaido ooda izói molléroɨrede. Afe óodamo cinco dɨga fɨui comɨnɨ duere fɨnolle rɨ́ino ite.
10 Tinham caudas com ferrões, semelhantes às caudas dos escorpiões; e nas suas caudas estava o seu poder para fazer dano aos homens por cinco meses.
11 Afe fíuaɨ illaɨma ite. Afémɨe fɨénide jóriaɨ ɨbáirafo úiñotɨmɨe. Afémɨe mámecɨ hebreo uaido Abadón; íemo griego uaido Apolión. Afecɨ daɨíacade “Nɨné táɨnocaitaitɨmɨe.”
11 Tinham sobre si como rei o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom e em grego Apoliom.
12 Nanoide jacɨre izi cacánafue jae záaide. Mei íadɨ naɨ mena fɨébide.
12 Passado é já um ai; eis que depois disso vêm ainda dois ais.
13 Iemo nane jɨáɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunua llezica, Juzíñamui uícomo ite oro fɨnoina altar daɨna afémɨemo caɨmátairanomona úrilla uaina cacádɨcue. Afe uai afe caɨmátairanomo ite cuatro dɨ́gade caifo fáɨide zicaɨ cɨ́gɨmona cácacaide.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta; e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que estava diante de Deus,
14 Afe uai jae vudugoɨ fúunote Juzíñamui abɨ ímɨena daɨde:
14 a qual dizia ao sexto anjo, que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos que se acham presos junto do grande rio Eufrates.
15 Jira zuitácaiaɨoɨ, nana comɨnɨ jarɨ́fenaɨraɨdo tɨtállena. Mei aféruimo dúcɨnamona baɨ óllena eneno mamécaiaɨoɨ. Daje izói biruimo dúcɨnamona mamécaiaɨoɨ. Daje izói bie fɨui íena mamécaiaɨoɨ. Iemo daje izói bie fɨmona íena mamécaiaɨoɨ.
15 E foram soltos os quatro anjos que haviam sido preparados para aquela hora e dia e mês e ano, a fim de matarem a terça parte dos homens.
16 Afe cuatro dɨga ángeles ocuíllɨno aillo ite. Nana afémacɨ cabállonɨaɨ emódomo ráɨiediaɨoɨ. Iemo afémacɨ dɨ́gadiaɨoɨ dáɨnana cacádɨcue. Afémacɨ doscientos millones dɨ́gadiaɨoɨ.
16 O número dos exércitos dos cavaleiros era de duas miríades de miríades; pois ouvi o número deles.
17 Bie izói éroide cabálluaɨ nɨcaɨdo cɨona izói cɨódɨcue. Afe cabálluaɨ emódomo ráɨidɨno jogóbiaɨmo llojeco jɨtáoidiaɨoɨ. Afe llojécuiromo jíaɨre, mócore, borare cuega. Iaɨoɨ cabálluaɨ ɨfo ‘leon’ daɨna jánallari ɨfona éroide. Afémacɨ fuémona irai izói jino bite, íemo uíllɨe bite, íemo daje fuémona naɨraɨ ɨere uzire cóonaitalle raa jino bite.
17 E assim vi os cavalos nesta visão: os que sobre eles estavam montados tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e as cabeças dos cavalos eram como cabeças de leões; e de suas bocas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Afe cabálluaɨ fuémona bite daámani jacɨre táɨnocaitate ráamona aillo naɨraɨ fuite. Uafue, nana comɨ́nɨmona jarɨ́fenaɨraɨ tɨ́idiaɨoɨ.
18 Por estas três pragas foi morta a terça parte dos homens, isto é, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre, que saíam das suas bocas.
19 Daje izói afe cabálluaɨ óodamo jacɨre tɨ́taite rɨ́ino ite, mei afe ooda jaiona eróideza; ɨfóredeza. Afedo comɨ́nɨna aɨnízɨcana uite.
19 Porque o poder dos cavalos estava nas suas bocas e nas suas caudas. Porquanto as suas caudas eram semelhantes a serpentes, e tinham cabeças, e com elas causavam dano.
20 Mei íadɨ tɨ́idɨnomona fɨébidɨno, baie daámani jacɨ́redemona tɨ́iñedɨno, íaɨoɨ fɨnófɨreiga fɨénidɨfuiaɨ féitaacañediaɨoɨ. Daje izói fɨénide jóriaɨmo caɨmátaitajana fáɨcanocaiñediaɨoɨ, naa jɨáɨforie fɨnoca jánaraɨaɨna. Dáarie afe jánaraɨaɨ oro fɨnoina, jɨáɨe plata fɨnoina, jɨáɨe bronce fɨnoina; íemo jɨáɨe nofɨcɨ fɨnoina, íemo jɨáɨe amena fɨnoina. Nana bie jánaraɨaɨ jaca cɨóñede; daje izói mɨnɨ́cana cacáñede, íemo daje izói macáñede.
20 Os outros homens, que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras das suas mãos, para deixarem de adorar aos demônios, e aos ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Afe fɨébidɨno jɨáɨmacɨ méiniana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói jɨáɨma fue gáɨana fáɨcanocaiñediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ jɨruírenana féitañediaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ merɨ́rifɨrenana féitañediaɨoɨ.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.