Apocalipse 10
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB
1 Afe méifodo rɨírede Juzíñamui abɨ ímɨe monámona ana bíllana cɨódɨcue. Afémɨe uíllɨe cɨ́gɨdo bite; íemo afémɨe ɨfomo rózigüeo izoide jɨ́ina. Ie uiéco jitoma egáiñua izói quenírede. Iemo ie ɨdaɨ boode jíaɨlliraɨ izói éroide.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Afémɨe daa duera rabénico tuiñoda llɨ́ide. Ie ɨdaɨ nabezi monáillaimo bɨtade, íemo ie jarɨ́fezi énɨemo bɨtade.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Iemo jánallari fɨcɨre ɨrilla izói fɨcɨre úrite. Afémɨe úrilla mei, mona siete dɨ́gacaiño gɨrɨde; ie gɨ́rɨa come úrilla izói cácacaide.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Afe siete dɨ́gacaiño mona gɨ́rɨa llɨ́ɨcailla mei, íaɨoɨ daɨna uaillaɨ cúeiacadɨcue. Mei íadɨ cúeiacadɨcuemo monámona daa uai cuemo úrillana cacádɨcue; daɨde:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Afe mei afe monáillaimo naidaide, énɨemo naidaide Juzíñamui abɨ ímɨe, ie onoɨ nabezi monamo zɨtáoide.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Afe llezica zíiñona ite Juzíñamui mámecɨ llɨ́ɨnuano rɨire úrite. Afe dáaruido énɨe comuítatɨmɨe mámecɨ, daje izói monáillai comuítatɨmɨe mámecɨ, íemo nana afénomo ite cáadɨnuiaɨ comuítatɨmɨe mámecɨ llɨ́ɨnota rɨire daɨde:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Jabe siete dɨ́gademona íiraɨmɨe Juzíñamui abɨ ímɨe ie vudugoɨ fúunollɨruimo dúcɨlle llezica, Juzíñamui jɨca ia comécɨdo báinino mamécafue, ñue ɨ́coɨmo zaite. Daɨí Juzíñamui ie uai jino llóraɨnɨmo jaiai uícodo llote. Afémacɨ danɨ ie ocuífɨregano, —aquíe izói daɨde.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Naui monámona cue cacana uai nane meine cuemo úrite. Cuena daɨde:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Jira afe Juzíñamui abɨ ímɨemo afe duera rabénico jɨ́cajidɨcue. Jɨcádɨcuemo afémɨe cuena daɨde:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Mei jira Juzíñamui abɨ ímɨe ónoɨmona afe duera rabénico llɨ́ɨnota güitɨcue. Güitɨ́cuemo cue fuemo cɨ́iji izói naɨmere cácaide. Mei íadɨ afe ja cue güilla méifodo cue jébemo erɨre cácaide.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Afe mei cuena daɨdíaɨoɨ:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.