2 Coríntios 5

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ja ñue onódɨcueza, cue caana abɨ are iñeno zabide jofo izoide. Iemo jɨáɨ onódɨcueza, bie cue abɨ táɨnocaille llezica, Juzíñamui cúeɨena monamo zíiñona zábiñeitɨco ja nite; afeco come ónoɨdo níñega.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Uáfueza, cue caana abɨdo cue illa llezica, monamo itɨ́como ɨere cue jáiacana comécɨdo éefɨredɨcue.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Afénomo jaiánɨacadɨcue, mei afeco ɨniroi come abɨ jɨ́fua izói, cue joréñona ñue jɨ́foiteza. Afemona come abɨmo iñede joréñona íñeitɨcue.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Bie jofona mameca abɨmo cue illa llezica ɨere zúunaillano comue abɨna izire óiacadɨcue. Mei, bie cue jácaɨe abɨna, ɨniroi come abɨ́mona duíñua izói, cue joréñomona duiñóacañedɨcueza; jɨ́foñega joreño izói íacañedɨcueza. Mei jɨáɨfodo ɨniroi jɨta ízoi, comue cue abɨ cue joréñomo jɨtáacadɨcue. Daɨí cómuena méidoacadɨcue, bie cue táɨnocaite abɨ, comue cue cáaillɨnodo nɨne féitallena.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Dama Juzíñamui bie izói abɨ cue méidollena cuena mamede. Iemo birui ie Ñuera Joreño afémɨe cuemo fecade. Afe ie Ñuera Joreño cuemo íllado ñue onódɨcueza, nana Juzíñamui cuemo fecalle ñue llɨ́ɨnoitɨcue.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Mei áfemona, comue méidoga abɨ cue llɨ́ɨnollena áfena ñue cue onónamona caɨmare ocuíridɨcue. Naɨ bie abɨdo cue illa llezica, onódɨcueza, monamo cue illɨ́comona jino itɨcue. Bie izói daɨna cue Ocuíraɨma dɨga iñédɨcue.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Afe llezica birui fia cue cɨónafuedo ínidɨcue, mei jɨáɨfodo Juzíñamuimo cue ɨ́ɨnogafuedo íredɨcue.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Mei jira uáfuena cue llɨ́ɨnollena ñue cue onónamona caɨmare ocuíridɨcue. Bie cue illa abɨna fáɨcanocaiacadɨcue, monamo jaillano caɨ Ocuíraɨma dɨga cue íllena.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Ie jira bie énɨemo afémɨe dɨga cue iñena llezica, daje izói afémɨe dɨga cue illa llezica, jaca íena cue ióbitallena jamánomo nɨ́cɨdotɨcue.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Mei comɨnɨ fɨnócafue Cristo rɨire jɨcánoranomo nana caɨ afénomo ácataredɨcaɨza. Afénomo illa dɨ́gamɨe bínɨemo illa abɨdo íaɨoɨ fɨ́nua dɨeze, nɨbaɨ ñúefue nɨbaɨ fɨénidɨfue, áfeze jɨrídoitiaɨoɨ.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Ie jira afe naga come Juzíñamui rɨire jɨcánollemo ñue jacɨ́ruioicana comecɨ facádɨcue. Afemo cue comécɨillamona naga cómena Juzíñamui llógamo jiéruitaacadɨcue. Mei íadɨ cue illáfuena Juzíñamui onode. Afe izói cue ñue illáfuena omoɨ onóillemo ocuíridɨcue.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Dáanomo dama ñue cue illáfuedo úriñedɨcue. Mei jɨáɨfodo cuedo caɨmare omoɨ úrillena bie izói ómoɨna daɨdɨcue. Afemona jínoidɨfuedo abɨ́ ɨ́ɨnotɨno uai omoɨ ollɨ́uai íteza. Afémacɨ jofo comécɨmo itɨ́fuena náfueñediaɨoɨ.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Mei nɨbaɨ comɨ́nɨmona dáarie cuena daɨna izói, uáɨritaidɨmɨe izói itɨcue íadɨ, Juzíñamui íena daɨí itɨcue. Mei jɨáɨfodo uáɨritaiñedɨcueza ñue omoɨ íllena canódɨcue.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Mei ñue onódɨcaɨza dama Cristo daɨnámɨe nana comɨnɨ meífomo tɨ́ide. Afe caɨna ie izíruillamo comécɨillano, nana afémɨemo ɨ́ɨnotɨno íaɨoɨ fɨénidɨfuiaɨ tɨ́idena mámiano áfena fáɨcanocaidiaɨoɨ. Afemo cue comécɨillado Cristo caɨna izíruilla ñúefuena cuena izire llócaitate, ñue omoɨ íllena. (Daje izói bie Cristo caɨna izíruilla, ñue illáfuedo cue jáillena cuena ocuíoideza.)
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Uáfueza, Cristo nana comɨnɨ meífomo tɨ́ide, nana cáadɨno danɨ íaɨoɨ jitailla izói íñeillena; mei jɨáɨfodo, afémacɨ dɨbénedo tɨ́illano meine cáadɨmɨe Cristo comecɨ jitailla izói íaɨoɨ íllena.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ie jira bínɨe comɨnɨ jínoidɨfuedo comecɨ faca izói, nɨno bumo comecɨ facáñedɨcue. Mei naui uícodo Crístomo bínɨe comɨnɨ comecɨ faca izói, comecɨ facádɨcue, mei íadɨ ja birui daɨí afémɨemo comecɨ facáñedɨcue.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Mei daɨí, Crístomo dájena jaɨnáitagamɨe comue cómena jaide. Jaiai ie illáfuiaɨ fɨénocaillano nágafuiaɨ cómofuiaɨna méidoga.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Nana bífuiaɨ Juzíñamui mámiamona Juzíñamui dama afémɨemona Crístodo meine caɨmare cuena uáidote, íemo jɨáɨ nana comɨnɨ afémɨemo meine caɨmare úritallena cuena ocuíñocaide.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Bie izói daɨíacana: Juzíñamui ie Jitó Crístodo nana comɨ́nɨna íena meine caɨmare uáidotade. Aféruimo, comɨnɨ fɨnoca fɨénidɨfue féitano caɨmare íaɨoɨna uáidote. Afe dáruido Juzíñamui meine comɨ́nɨna caɨmare uáiduafue oni lluájillena cuena jóonenocaide.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Afemona Cristo íena uai llotɨ́nona ómoɨmo bitɨcue. Ie jira birui ómoɨna cue daɨna uai, dama Juzíñamui ómoɨmo cuedo jɨcaca uai izoide. Mei jira Cristo dɨbénedo ómoɨmo izire jɨcádɨcue. Mai, meine abɨdo Juzíñamui caɨmare uáidori.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Afe Cristo jaca ɨ́aɨfuena fɨnóñede. Mei íadɨ caɨ meífomo Juzíñamui afémɨena fɨénidɨfuiaɨredɨmɨe izói duere fɨnode. Daɨí íena fɨnode, Juzíñamui anamo ñue jaɨ́cɨna illáfuemo caɨ íllena; mei ie ñue illa izói caɨ íllena Juzíñamui jitáideza.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.