2 Coríntios 2
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA
1 Ie jira omoɨ cue zúucaitaɨbiñellena maméritɨcue.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Mei omoɨ zúucaitadɨcuenia ¿mei bu cuena ióbitalle? Cue zúucaitadɨno danɨ cuena ióbitalle, mei íadɨ cue dɨnena ómoɨna zúucaitaacañedɨcue.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Ie jira naui ómoɨmo cue cuegábemo cue daɨna izói cuetɨcue. Omoɨna zúucaitaɨbiacañedɨcue. Mei jɨáɨfodo cuena ióbitaredɨomoɨ. Mei naui aféruimo uáfuena onódɨcueza, cue caɨmare illarui omoɨ caɨmare íitɨomoɨza.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Omoɨmo naui cue orécabe cue cuia llezica, ɨere cue comecɨ zúurenari éedɨcue. Mei íadɨ omoɨ zúucaillena afébena cueñédɨcue. Mei jɨáɨfodo ómoɨna ɨere cue izíruillana omoɨ onóillena cuetɨcue.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Mei íadɨ ómoɨmo rɨire úriacañedɨcueza bie izói dáɨitɨcue. Dámɨe fɨeni illa dama cuena zúunaitañedeza, mei jɨáɨfodo cue baɨmo nana ómoɨna zúunaitade. Daɨí daɨdɨcue ɨere rɨ́ifuena jáiñeilleza.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Omoɨ gaɨrilla llezica afe cómemo omoɨ mameca duere fɨnóllɨfue ja fɨgo báiteza.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Mei benómona afémɨemo jɨáɨfodo úriredɨomoɨ. Naui ie fɨnoca fɨénidɨfue omoɨ féitano caɨmare íena omoɨ uáidori. Daje izói íena dúecairedɨomoɨ, aillo ie zúunaillamona afémɨe jamánomo anado fɨeni jáiñeilleza.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Ie jira ómoɨmo izire jɨcádɨcue, afémɨe omoɨ izíruilla meine abɨdo íemo omoɨ onótallena.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Naui uícodo bifue dɨbénedo ómoɨmo cuetɨcue. Naui omoɨ cue llófuiana nɨbaɨ jeire óitɨomoɨ, nɨbaɨ jeire óñeitɨomoɨ; áfena cue onóillena ómoɨmo cuetɨcue. Daje izói, omoɨ comecɨ ifue onóillena afébedo ómoɨna facátatɨcue.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Mei ja benómona, ómoɨna fɨeni fɨnódɨmɨe omoɨ caɨmare uáidoia, cue daje izói caɨmare íena uáidotɨcue. Meita afémɨe fɨeni fɨ́nuado cúemona nɨno féitalle fɨénidɨno íadɨ, aféfuena féitatɨcue. Uáfueza ñue ómoɨna canóllena Cristo eróicana aféfuena féitatɨcue.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Mei afe zúunaitagamɨe raɨre abɨdo íena caɨmare uáidoredɨcaɨza, afe zúufuedo Taɨfe raɨre íena ana úiñeillena. Mei Taɨfe comɨ́nɨna bífuefɨrena uaillaɨ ñue onódɨcaɨza.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Jesucristo lloga uai Troas jófuemo jino cue lluáɨbilla llezica, caɨ Ocuíraɨma áillomacɨ cuena jiéruitajamona Juzíñamui cue ocuilla táɨjɨnafuena uáfodo caɨmare fuitáredɨcue.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Mei íadɨ Coríntomona bíacade cue ama Tito afémɨe cue cɨóñenamona cue comecɨ uái iñede. Mei jira Troas imácɨna facádonocaillano, oni Macedonia énɨemo íena jénuaidɨcue.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Juzíñamuina ɨere fɨgora daɨífɨredɨcaɨ; mei Cristo nana éoidɨnona anáfenua izói, Juzíñamui dáfeodo, Cristo dɨga, nágaruillaɨdo caɨna úicaiteza. Afe llezica ziórede raa caɨmare jállia izói, afe izói Juzíñamui Crístona onóillɨfuena caɨdo nágagobiaɨdo jɨca jalléitate.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Cristo Juzíñamuimo fecaca ziórede ugucɨ izóidɨnodɨcaɨ. Nana jílloitɨnomo jallédɨcaɨ, daje izói nɨné féiraitɨnomo jallédɨcaɨ.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Afe nɨné féiraitɨnomo tɨtade jucui izói ɨáɨre jállecaide. Mei íadɨ jílloitɨnomo caɨmare íocɨre cáatate jállia izói jállecaide. Bie Juzíñamui ebire mamérillafue, ¿bífuena bu mei ñue llɨ́ɨnorena? Juzíñamui cuena cánua izói canóñenia jaca buna fɨgo llɨ́ɨnonide.
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Juzíñamui uaillaɨ jɨáɨmacɨmo fécano úcubena llɨ́ɨnoñedɨcue. Afena jaca raiñóñeno llócaidɨcue. Jɨáɨmacɨ úcube óllena afe uai jɨáɨfodo méidua izói méidoñedɨcue. Mei jɨáɨfodo Juzíñamui orécamɨe izói, afémɨe eróicana jɨáɨma jɨ́fueñeno uáfodo úritɨcue.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.