2 Coríntios 2
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ACF
1 Ie jira omoɨ cue zúucaitaɨbiñellena maméritɨcue.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Mei omoɨ zúucaitadɨcuenia ¿mei bu cuena ióbitalle? Cue zúucaitadɨno danɨ cuena ióbitalle, mei íadɨ cue dɨnena ómoɨna zúucaitaacañedɨcue.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Ie jira naui ómoɨmo cue cuegábemo cue daɨna izói cuetɨcue. Omoɨna zúucaitaɨbiacañedɨcue. Mei jɨáɨfodo cuena ióbitaredɨomoɨ. Mei naui aféruimo uáfuena onódɨcueza, cue caɨmare illarui omoɨ caɨmare íitɨomoɨza.
3 E escrevi-vos isto mesmo, para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Omoɨmo naui cue orécabe cue cuia llezica, ɨere cue comecɨ zúurenari éedɨcue. Mei íadɨ omoɨ zúucaillena afébena cueñédɨcue. Mei jɨáɨfodo ómoɨna ɨere cue izíruillana omoɨ onóillena cuetɨcue.
4 Porque em muita tribulação e angústia do coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Mei íadɨ ómoɨmo rɨire úriacañedɨcueza bie izói dáɨitɨcue. Dámɨe fɨeni illa dama cuena zúunaitañedeza, mei jɨáɨfodo cue baɨmo nana ómoɨna zúunaitade. Daɨí daɨdɨcue ɨere rɨ́ifuena jáiñeilleza.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos.
6 Omoɨ gaɨrilla llezica afe cómemo omoɨ mameca duere fɨnóllɨfue ja fɨgo báiteza.
6 Basta-lhe ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Mei benómona afémɨemo jɨáɨfodo úriredɨomoɨ. Naui ie fɨnoca fɨénidɨfue omoɨ féitano caɨmare íena omoɨ uáidori. Daje izói íena dúecairedɨomoɨ, aillo ie zúunaillamona afémɨe jamánomo anado fɨeni jáiñeilleza.
7 De maneira que pelo contrário deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja de modo algum devorado de demasiada tristeza.
8 Ie jira ómoɨmo izire jɨcádɨcue, afémɨe omoɨ izíruilla meine abɨdo íemo omoɨ onótallena.
8 Por isso vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Naui uícodo bifue dɨbénedo ómoɨmo cuetɨcue. Naui omoɨ cue llófuiana nɨbaɨ jeire óitɨomoɨ, nɨbaɨ jeire óñeitɨomoɨ; áfena cue onóillena ómoɨmo cuetɨcue. Daje izói, omoɨ comecɨ ifue onóillena afébedo ómoɨna facátatɨcue.
9 E para isso vos escrevi também, para por esta prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Mei ja benómona, ómoɨna fɨeni fɨnódɨmɨe omoɨ caɨmare uáidoia, cue daje izói caɨmare íena uáidotɨcue. Meita afémɨe fɨeni fɨ́nuado cúemona nɨno féitalle fɨénidɨno íadɨ, aféfuena féitatɨcue. Uáfueza ñue ómoɨna canóllena Cristo eróicana aféfuena féitatɨcue.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; porque, o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás;
11 Mei afe zúunaitagamɨe raɨre abɨdo íena caɨmare uáidoredɨcaɨza, afe zúufuedo Taɨfe raɨre íena ana úiñeillena. Mei Taɨfe comɨ́nɨna bífuefɨrena uaillaɨ ñue onódɨcaɨza.
11 Porque não ignoramos os seus ardís.
12 Jesucristo lloga uai Troas jófuemo jino cue lluáɨbilla llezica, caɨ Ocuíraɨma áillomacɨ cuena jiéruitajamona Juzíñamui cue ocuilla táɨjɨnafuena uáfodo caɨmare fuitáredɨcue.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Mei íadɨ Coríntomona bíacade cue ama Tito afémɨe cue cɨóñenamona cue comecɨ uái iñede. Mei jira Troas imácɨna facádonocaillano, oni Macedonia énɨemo íena jénuaidɨcue.
13 Não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a macedônia.
14 Juzíñamuina ɨere fɨgora daɨífɨredɨcaɨ; mei Cristo nana éoidɨnona anáfenua izói, Juzíñamui dáfeodo, Cristo dɨga, nágaruillaɨdo caɨna úicaiteza. Afe llezica ziórede raa caɨmare jállia izói, afe izói Juzíñamui Crístona onóillɨfuena caɨdo nágagobiaɨdo jɨca jalléitate.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e por meio de nós manifesta em todo o lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Cristo Juzíñamuimo fecaca ziórede ugucɨ izóidɨnodɨcaɨ. Nana jílloitɨnomo jallédɨcaɨ, daje izói nɨné féiraitɨnomo jallédɨcaɨ.
15 Porque para Deus somos o bom perfume de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Afe nɨné féiraitɨnomo tɨtade jucui izói ɨáɨre jállecaide. Mei íadɨ jílloitɨnomo caɨmare íocɨre cáatate jállia izói jállecaide. Bie Juzíñamui ebire mamérillafue, ¿bífuena bu mei ñue llɨ́ɨnorena? Juzíñamui cuena cánua izói canóñenia jaca buna fɨgo llɨ́ɨnonide.
16 Para estes certamente cheiro de morte para morte; mas para aqueles cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Juzíñamui uaillaɨ jɨáɨmacɨmo fécano úcubena llɨ́ɨnoñedɨcue. Afena jaca raiñóñeno llócaidɨcue. Jɨáɨmacɨ úcube óllena afe uai jɨáɨfodo méidua izói méidoñedɨcue. Mei jɨáɨfodo Juzíñamui orécamɨe izói, afémɨe eróicana jɨáɨma jɨ́fueñeno uáfodo úritɨcue.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus, antes falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.