2 Coríntios 12

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dáamɨe dama abɨdo caɨmare úria mɨnɨ́cana oñede. Ie úrilla jɨáɨe raamo ráifiñede. Afefue ñue onódɨcue ia, caɨ Ocuíraɨma nɨcaɨ anado cuemo ácataga raa jino llóredɨcue. Afe llezica uícodo naɨ buna ónoñegafuiaɨ cuemo llote.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Afe cuemo ácataruimona ja catorce fɨmona jaide. Aféruimo Crístomo cue jaɨnáinamona caifo tercera monamo Jesucristo illámonamo uigacue. Onóñegaza nɨbaɨ caana abɨdo uigacue, nɨbaɨ ɨ́eizɨnino uigacue. Afe dama Juzíñamui onoiga.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Cue úinaruimo nɨbaɨ abɨ́ dɨga uigacue, nɨbaɨ daa cue joreño úina, áfena onóñedɨcueza; dama Juzíñamui onoiga.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Juzíñamuimo ɨ́ɨnote tɨ́idɨno jáillɨnomo uigacue. Afénomo Juzíñamuimona dama cuemo duide ebírede uáillaɨna cacádɨcue; afe uáillaɨdo Juzíñamui rairuídeza birui úrinidɨcue.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Afe cuemo ácataga raado abɨna ɨ́ɨnoredɨcue, mei íadɨ áfedo abɨna ɨ́ɨnoñeitɨcue. Dama cue abɨna ɨ́ɨnoñeitɨcue. Mei jɨáɨfodo cue maɨríñenado ñue cue úrillena ɨere gáɨdɨcue.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Mei dama abɨdo cue úriacaniadɨ, afe abɨna onóñeno úrilla izóiñede, mei jaɨ́cɨna uáfuena úritɨcue. Mei íadɨ áfedo úriñeitɨcue, mei cue cɨona izói comɨnɨ cuemo comécɨillena jitáidɨcueza. Afe izói cúemona íaɨoɨ cacana izói áfeze cuemo íaɨoɨ comécɨillena jitáidɨcue. Afe baɨmo aillo jɨáɨforie cuemo íaɨoɨ comécɨillena jítaiñedɨcue.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Afe cuemo jino onótaga raa ɨere jamánomo ebire cɨoide. Ie jira áfedo jamánomo abɨna cue ɨ́ɨnoñeillena, duere zefuítagacue. Afe duere cue zéfuilla come abɨmo eedo llúina izoide. Afe eedo, Taɨfe come izi cácatate raa izói, cuena duere fɨ́nuaɨbite.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Bie duere cue zefuilla raa caɨ Ocuíraɨma oni oréllena dacaiñoámani íemo jɨcádɨcue.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Mei íadɨ caɨ Ocuíraɨma cuena daɨde: Cuemo ite o cue cáɨmadofɨrena nana omo comuide duere zefuilla o ocuíllena ñue cánoite. Mei daa come náɨnina llezica, cuemo ite ñuera rɨ́ino afémɨedo ñue jino ácatarede,” daɨde. Ie jira cuena náɨnitade raari ióbidɨcue, afe daɨí Crístomo ite rɨ́ino cuedo jino ácatallena.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Mei jira cue náɨninari ióbidɨcue, íemo comɨnɨ cuena báiñuari ióbidɨcue. Daje izói raana cue jitáillari ióbidɨcue. Afe izói cue duere íaɨoɨ fɨnóacanari ióbidɨcue. Iemo Cristo ɨ́coɨnia féiredɨfuiaɨ cuemo comuíllari ióbidɨcue. Mei jamánomo íaɨoɨ cuena uáitaacana llezica, afe llezica Juzíñamui cue cánuado comécɨna jamánomo íocɨredɨmɨena jáidɨcueza.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Dama cue abɨ ífuedo cue úricaillamona uáɨritaidɨmɨena jáidɨcue; mei íadɨ daɨí cue úrillena cuena ocuíoide izói itɨ́omoɨ. Mei danɨ omoɨ ja birui cuedo ñue úriredɨomoɨ; mei ráifiñedɨcue ia, omoɨ cɨ́gɨdo jaide Cristo óreñega jamánomoidɨno jofófenemo ráifiñedɨcueza.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Naui omoɨ cɨ́gɨdo járitaiñeno fɨ́aicana táɨjɨdɨcue. Afe cue táɨjɨcaillaruimo jɨáɨena onótate raana fɨnódɨcue naa cɨóraɨnina ráanɨaɨri. Afe dáaruido ebire cáɨmacaitate ráanɨaɨna fɨnódɨcue, nana bífuiaɨdo Cristo ua orécamɨedɨcue daɨíllena.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Jɨáɨe Jesumo jaɨnáidɨno cɨ́gɨri cue illa llezica, cue jitaica raana raiñódɨcue; mei íadɨ omoɨ cɨ́gɨri afe izói iñédɨcue. Daa bífuedo jɨáɨe ɨ́ɨnotɨno jofófenemo ómoɨmo comécɨidɨcue. Afe ómoɨmo cue raiñóñena dɨbénedo ómoɨmo fɨeni cacáiadɨ áfemona meine caɨmare cue uáidori.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Ja birui dacaiñoámani omoɨ cue eróizaɨbillena fɨnóbidɨcue. Iemo omoɨ cɨ́gɨmo cue íllena ómoɨmo juare fɨ́noñeitɨcue; mei ómoɨmo ite úcube cúeɨena máiñuaɨbiñeitɨcueza. Mei jɨáɨfodo danɨ omoɨ Juzíñamuimo ñue jaɨnáitallena bíitɨcue. Mei uafue, éicomɨnɨ úruiaɨ íena úcubena ofítarena. Uruiaɨ ie moo íena ofítanide.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Omoɨ comecɨ ñue íllena dama cuemo ite dɨga caɨmare fúitaitɨcue. Daje izói ómoɨri cuemo ite máɨriena jeruíñeno fúitaitɨcue. Omoɨna jamánomo cue izíruiadɨ ¿afe ɨbana meita omoɨ jofófenemo cuena izíruiredɨomoɨ? Daɨítañede mei íadɨ birui afe izói ómoɨmona dáarie cuena daɨí fɨnódiaɨoɨ.
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Nana ómoɨna cue llótaiduaɨbiñedɨcue. Afena ñue faɨríotɨomoɨ; mei íadɨ afe méifomo dámɨerie jɨáɨfodo daɨdíaɨoɨ: “Irebaimo jiita izói caɨna bífuiano úcube ote,” daɨdíaɨoɨ.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Naui ómoɨmo cue orécamacɨmona, ¿meita cuemo izájillena dámɨe ómoɨna bífuiano úcube ote? ¡Oñede!
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Omoɨ méiñuaillena Tito izire jɨcádɨcue. Afémɨedo daa jɨáɨe ama orédɨcue. ¿Meita afe Tito úcube óllena ómoɨna jɨ́fuete? ¡Daɨítañede! Tito, ie nabai, íemo cue, cue macáfɨrena izói, daje izói nana macádɨcaɨ, ¿ero ua? Dájena ñue comécɨillado táɨjɨfɨredɨcaɨza, ¿ero ua?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 “Caɨdo abɨ rɨ́idotɨo,” nɨbaɨ caɨna comécɨdo daɨdɨ́omoɨ. Mei íadɨ afe izói jóiñede. Mei jɨáɨfodo Juzíñamui eróicana Crístomo jaɨnáitagamɨe izói úritɨcaɨ. Mei cue izíruiga ámatɨaɨdɨomoɨza, nana bie izói cue daɨna omoɨ comecɨ Juzíñamui dɨbénedo ñue móonaillena llotɨcue.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Mei omoɨ dɨné cue bille llezica cue comecɨ óiacana izói iñédɨomoɨ cue cɨ́oizaɨbillena jacɨ́ruitɨcue. Iemo afe ɨbana omoɨ comecɨ óiacana izói iñédɨcue cue omoɨ baizájillena jacɨ́ruitɨcue. Iemo dájena ñue omoɨ jaɨnáiñenamo jacɨ́ruitɨcue. Daje izói omoɨ ɨ́ɨradoifɨrenamo jacɨ́ruitɨcue; íemo jɨáɨmana omoɨ ícɨfɨrenamo jacɨ́ruitɨcue. Iemo afe llezica jɨáɨmana duéruiñeno danɨ abɨ́ omoɨ úicoficaillari jacɨ́ruitɨcue. Iemo jɨáɨma uaita uai omoɨ llófɨrenari jacɨ́ruitɨcue. Iemo jɨáɨmacɨ jánari omoɨ úrifɨrenari jacɨ́ruitɨcue. Daje izói fɨeni abɨ́ omoɨ ɨ́ɨnofɨrenari jacɨ́ruitɨcue. Iemo ocuícana náfueñedɨno izói fɨeni ebena omoɨ ífɨrenari jacɨ́ruitɨcue.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Iemo jɨáɨ uire omoɨ cue éroizaɨbille llezica omoɨ daɨí íllari cue Juzíñamui ómoɨdo cuena meáidaitalleri jacɨ́ruitɨcue. Iemo afe llezica nɨbaɨ aillo ómoɨri cue éeiari jacɨ́ruitɨcue, mei jaiai nɨnómona dɨga fɨénidɨfuiaɨ omoɨ fɨ́nuari éedɨcueza. Mei ómoɨmona aillo naɨ íaɨoɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ féitañediaɨoɨza. Daje izói íaɨoɨmo ite jɨruífuena fáɨcanocaiñediaɨoɨ, íemo íaɨoɨ comécɨna jɨ́ɨrioide fɨeni fɨnócafuiaɨ oni nɨne féitañediaɨoɨ.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.