2 Coríntios 12

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dáamɨe dama abɨdo caɨmare úria mɨnɨ́cana oñede. Ie úrilla jɨáɨe raamo ráifiñede. Afefue ñue onódɨcue ia, caɨ Ocuíraɨma nɨcaɨ anado cuemo ácataga raa jino llóredɨcue. Afe llezica uícodo naɨ buna ónoñegafuiaɨ cuemo llote.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Afe cuemo ácataruimona ja catorce fɨmona jaide. Aféruimo Crístomo cue jaɨnáinamona caifo tercera monamo Jesucristo illámonamo uigacue. Onóñegaza nɨbaɨ caana abɨdo uigacue, nɨbaɨ ɨ́eizɨnino uigacue. Afe dama Juzíñamui onoiga.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 Cue úinaruimo nɨbaɨ abɨ́ dɨga uigacue, nɨbaɨ daa cue joreño úina, áfena onóñedɨcueza; dama Juzíñamui onoiga.
3 — ausente —
4 Juzíñamuimo ɨ́ɨnote tɨ́idɨno jáillɨnomo uigacue. Afénomo Juzíñamuimona dama cuemo duide ebírede uáillaɨna cacádɨcue; afe uáillaɨdo Juzíñamui rairuídeza birui úrinidɨcue.
4 — ausente —
5 Afe cuemo ácataga raado abɨna ɨ́ɨnoredɨcue, mei íadɨ áfedo abɨna ɨ́ɨnoñeitɨcue. Dama cue abɨna ɨ́ɨnoñeitɨcue. Mei jɨáɨfodo cue maɨríñenado ñue cue úrillena ɨere gáɨdɨcue.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Mei dama abɨdo cue úriacaniadɨ, afe abɨna onóñeno úrilla izóiñede, mei jaɨ́cɨna uáfuena úritɨcue. Mei íadɨ áfedo úriñeitɨcue, mei cue cɨona izói comɨnɨ cuemo comécɨillena jitáidɨcueza. Afe izói cúemona íaɨoɨ cacana izói áfeze cuemo íaɨoɨ comécɨillena jitáidɨcue. Afe baɨmo aillo jɨáɨforie cuemo íaɨoɨ comécɨillena jítaiñedɨcue.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Afe cuemo jino onótaga raa ɨere jamánomo ebire cɨoide. Ie jira áfedo jamánomo abɨna cue ɨ́ɨnoñeillena, duere zefuítagacue. Afe duere cue zéfuilla come abɨmo eedo llúina izoide. Afe eedo, Taɨfe come izi cácatate raa izói, cuena duere fɨ́nuaɨbite.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Bie duere cue zefuilla raa caɨ Ocuíraɨma oni oréllena dacaiñoámani íemo jɨcádɨcue.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Mei íadɨ caɨ Ocuíraɨma cuena daɨde: Cuemo ite o cue cáɨmadofɨrena nana omo comuide duere zefuilla o ocuíllena ñue cánoite. Mei daa come náɨnina llezica, cuemo ite ñuera rɨ́ino afémɨedo ñue jino ácatarede,” daɨde. Ie jira cuena náɨnitade raari ióbidɨcue, afe daɨí Crístomo ite rɨ́ino cuedo jino ácatallena.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Mei jira cue náɨninari ióbidɨcue, íemo comɨnɨ cuena báiñuari ióbidɨcue. Daje izói raana cue jitáillari ióbidɨcue. Afe izói cue duere íaɨoɨ fɨnóacanari ióbidɨcue. Iemo Cristo ɨ́coɨnia féiredɨfuiaɨ cuemo comuíllari ióbidɨcue. Mei jamánomo íaɨoɨ cuena uáitaacana llezica, afe llezica Juzíñamui cue cánuado comécɨna jamánomo íocɨredɨmɨena jáidɨcueza.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Dama cue abɨ ífuedo cue úricaillamona uáɨritaidɨmɨena jáidɨcue; mei íadɨ daɨí cue úrillena cuena ocuíoide izói itɨ́omoɨ. Mei danɨ omoɨ ja birui cuedo ñue úriredɨomoɨ; mei ráifiñedɨcue ia, omoɨ cɨ́gɨdo jaide Cristo óreñega jamánomoidɨno jofófenemo ráifiñedɨcueza.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Naui omoɨ cɨ́gɨdo járitaiñeno fɨ́aicana táɨjɨdɨcue. Afe cue táɨjɨcaillaruimo jɨáɨena onótate raana fɨnódɨcue naa cɨóraɨnina ráanɨaɨri. Afe dáaruido ebire cáɨmacaitate ráanɨaɨna fɨnódɨcue, nana bífuiaɨdo Cristo ua orécamɨedɨcue daɨíllena.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Jɨáɨe Jesumo jaɨnáidɨno cɨ́gɨri cue illa llezica, cue jitaica raana raiñódɨcue; mei íadɨ omoɨ cɨ́gɨri afe izói iñédɨcue. Daa bífuedo jɨáɨe ɨ́ɨnotɨno jofófenemo ómoɨmo comécɨidɨcue. Afe ómoɨmo cue raiñóñena dɨbénedo ómoɨmo fɨeni cacáiadɨ áfemona meine caɨmare cue uáidori.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Ja birui dacaiñoámani omoɨ cue eróizaɨbillena fɨnóbidɨcue. Iemo omoɨ cɨ́gɨmo cue íllena ómoɨmo juare fɨ́noñeitɨcue; mei ómoɨmo ite úcube cúeɨena máiñuaɨbiñeitɨcueza. Mei jɨáɨfodo danɨ omoɨ Juzíñamuimo ñue jaɨnáitallena bíitɨcue. Mei uafue, éicomɨnɨ úruiaɨ íena úcubena ofítarena. Uruiaɨ ie moo íena ofítanide.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Omoɨ comecɨ ñue íllena dama cuemo ite dɨga caɨmare fúitaitɨcue. Daje izói ómoɨri cuemo ite máɨriena jeruíñeno fúitaitɨcue. Omoɨna jamánomo cue izíruiadɨ ¿afe ɨbana meita omoɨ jofófenemo cuena izíruiredɨomoɨ? Daɨítañede mei íadɨ birui afe izói ómoɨmona dáarie cuena daɨí fɨnódiaɨoɨ.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Nana ómoɨna cue llótaiduaɨbiñedɨcue. Afena ñue faɨríotɨomoɨ; mei íadɨ afe méifomo dámɨerie jɨáɨfodo daɨdíaɨoɨ: “Irebaimo jiita izói caɨna bífuiano úcube ote,” daɨdíaɨoɨ.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Naui ómoɨmo cue orécamacɨmona, ¿meita cuemo izájillena dámɨe ómoɨna bífuiano úcube ote? ¡Oñede!
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Omoɨ méiñuaillena Tito izire jɨcádɨcue. Afémɨedo daa jɨáɨe ama orédɨcue. ¿Meita afe Tito úcube óllena ómoɨna jɨ́fuete? ¡Daɨítañede! Tito, ie nabai, íemo cue, cue macáfɨrena izói, daje izói nana macádɨcaɨ, ¿ero ua? Dájena ñue comécɨillado táɨjɨfɨredɨcaɨza, ¿ero ua?
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 “Caɨdo abɨ rɨ́idotɨo,” nɨbaɨ caɨna comécɨdo daɨdɨ́omoɨ. Mei íadɨ afe izói jóiñede. Mei jɨáɨfodo Juzíñamui eróicana Crístomo jaɨnáitagamɨe izói úritɨcaɨ. Mei cue izíruiga ámatɨaɨdɨomoɨza, nana bie izói cue daɨna omoɨ comecɨ Juzíñamui dɨbénedo ñue móonaillena llotɨcue.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Mei omoɨ dɨné cue bille llezica cue comecɨ óiacana izói iñédɨomoɨ cue cɨ́oizaɨbillena jacɨ́ruitɨcue. Iemo afe ɨbana omoɨ comecɨ óiacana izói iñédɨcue cue omoɨ baizájillena jacɨ́ruitɨcue. Iemo dájena ñue omoɨ jaɨnáiñenamo jacɨ́ruitɨcue. Daje izói omoɨ ɨ́ɨradoifɨrenamo jacɨ́ruitɨcue; íemo jɨáɨmana omoɨ ícɨfɨrenamo jacɨ́ruitɨcue. Iemo afe llezica jɨáɨmana duéruiñeno danɨ abɨ́ omoɨ úicoficaillari jacɨ́ruitɨcue. Iemo jɨáɨma uaita uai omoɨ llófɨrenari jacɨ́ruitɨcue. Iemo jɨáɨmacɨ jánari omoɨ úrifɨrenari jacɨ́ruitɨcue. Daje izói fɨeni abɨ́ omoɨ ɨ́ɨnofɨrenari jacɨ́ruitɨcue. Iemo ocuícana náfueñedɨno izói fɨeni ebena omoɨ ífɨrenari jacɨ́ruitɨcue.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Iemo jɨáɨ uire omoɨ cue éroizaɨbille llezica omoɨ daɨí íllari cue Juzíñamui ómoɨdo cuena meáidaitalleri jacɨ́ruitɨcue. Iemo afe llezica nɨbaɨ aillo ómoɨri cue éeiari jacɨ́ruitɨcue, mei jaiai nɨnómona dɨga fɨénidɨfuiaɨ omoɨ fɨ́nuari éedɨcueza. Mei ómoɨmona aillo naɨ íaɨoɨmo ite ɨ́aɨfuiaɨ féitañediaɨoɨza. Daje izói íaɨoɨmo ite jɨruífuena fáɨcanocaiñediaɨoɨ, íemo íaɨoɨ comécɨna jɨ́ɨrioide fɨeni fɨnócafuiaɨ oni nɨne féitañediaɨoɨ.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.