Marcos 5

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chuaq Jesus xam mangai tiaq hŏc tŏc trùh tago apah tau diac, tagùng Jêrasê.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Haq bu cadiang loh enh boang, tajòe qmòe i moeq ngai kiac khoe pawè, tùh loh enh nòe cadràng hanang lam ajang ngèa Chuaq Jesus.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Mangai aih haq rìh toq roc nòe cadràng hanang, yac ka wì kàt haq xam caxi datoeq dua ùh dràng.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Majah qmang aih khoe bàc yàng wì clang jènh tì haq dua haq goh wah cađac, pi cabô oe blêq haq.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Xèq ka hì qngah ka mang haq rangòt roc ralùng hanang xam ta wang, cachech, cajiah yŏc hmo xah dèh ta chac.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Oe enh hangai haq hnoq Chuaq Jesus, haq cadàu tùh kùn cràng ajang ngèa Chuaq Jesus,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 rai breo ka dêh: Jesus, kon da Boc Plình ma haqnhèq, Ìh enh broq cleq ka au? Au canòm yiniq Boc Plình hu doe ka ìh apaq baxa dèh ka au!
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Majah qmang aih Chuaq Jesus i doe ka haq: “Kiac dù meh, drah loh enh gùng ka mangai kô.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Chuaq Jesus bòch haq hòm: “Gè qmat yiniq cleq?” Haq aih doe: yiniq au ƀài lình, majah qmang aih nhèn bàc haraya,
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 èh haq toq cali calo ka Chuaq Jesus apaq hnan qnoh wì haq loh enh gùng aih.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 I moeq calùh chùa qnang acaq ta hidroe wang haten ta aih.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kiac aih bòch Chuaq Jesus: Ìh am nhèn trùh ajang calùh chùa tau, dôq nhèn mùt ta ƀài chùa tau. Chuaq Jesus òq bàu.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ƀài kiac aih hi loh enh mangai aih, mùt ta chac calùh chùa, ƀài chùa oe enh ƀùc haqnhèq hadrùc loh ta hlŏng, jah qnah ta baiq muàn toq chùa cachìt ta diac raxìq.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ƀài mangai ban chùa cadàu amot, wì haq anoe hlài yiniq kô jàp ka gùng ka plài ta aih. Dìq ka mangai ta gùng aih dahrôq loh ngan yiniq aih.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jò wì haq trùh ajang nòe Chuaq Jesus, wì haq hnoq mangai ma i calùh kiac oe ta chac, qnang hangui, atàc eo kwàn, gàu ngoc haq khoe talang, wì dìq jaq crè.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ƀài mangai ma khoe hnoq yiniq aih, anoe hlài ka wì qnoeq tàng yiniq ma khoe trùh ka mangai i kiac mùt ta chac, anoe hloe yiniq ma khoe loh ka calùh chùa.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Khoe aih dìq ka mangai ta aih hi pi lòh Chuaq Jesus mùt dèh ta gùng.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Jò Chuaq Jesus bu cadiang tŏc ta boang, mangai adroe nèh kiac ma khoe pawè, haq bòch tiaq.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Chuaq Jesus ùh am haq tiaq, mahaq Chuaq Jesus doe ka haq: “Hlài ta hnim ìh beq, anoe ka oh daq ìh loq Chuaq khoe broq am ka ìh yiniq kàn dàng leq, haq khoe loq waq ka ìh qmang leq.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Mahaq mangai aih loh lam anoe jàp moeq jàt baiq plài oe ta cròng aih. Haq taqmon hlài yiniq kàn dàng leq Chuaq Jesus khoe broq am ka rađeh, Dìq ka mangai tàng hamàih đeh hra.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Jò Chuaq Jesus xam mangai tiaq hŏc loh ta boang tŏc pah tau, i ƀài mangai bàc tagop ti da bau oe dudan ka haq, haq oe ti haqmai diac ra xìq.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ta wì mangai ma broq gàu hnim tagop qyoh, i mòeq ngai yiniq haq Jairu, trùh ti Chuaq Jesus, jò bu hnoq Chuaq Jesus haq hacùn cràng ajang nòe jènh Chuaq Jesus.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Haq anoe: Kon cadrì au ma qyoh, ten cachìt, au canòm đeh ka Ìh trùh bèq chac haq, dôq haq hu jah rìh hlài.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Chuaq Jesus lam ti haq, ƀài mangai bàc hadai lam, wì ti dahnen ka haq.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ta aih i mòeq ngai gùcadrì da hrôq mahim khoe moeq jàt baiq hanam,
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 khoe bàc hanam haq xalep ta tì kŏng ƀài mangai broq jreo, khoe dìq dŏng dèh ka ƀac jèn kùng hang, dua ùh yeo, mahaq yinìq aih èh rai hrìn tam.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Haq tàng wì anoe trùh Chuaq Jesus, haq thia đeh enh rù, pachiu taqne mangai bàc đòeq hujah bèq eo Chuaq Jesus.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Majah qmang aih haq doe: Tàng joq au jah bèq đeh toq haqmai eo haq raq, aih au loq đeh brêh.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Tajòe qmòe jò aih, mahim hi atàt, haq tàng dèh ta chac khoe brêh.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jò aih raq, Chuaq Jesus loq i padren khoe loh dèh enh chac, haq hwi hlài taqne mangai bàc haq bòch: “Khoe bèq au?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ƀài mangai tiaq hŏc doe: Ìh hnoq ƀài mangai bàc qmang qmat dahnen ka ìh, ìh ma oe bòch: Cabô bèq eo au?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Mahaq dua Chuaq Jesus hwi dudan hu chaq mangai leq khoe broq qmang aih.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Mangai gùc cadrì loq yiniq leq ma khoe trùh ka rađeh, rai yùq crè, haq hacùn cràng enh ngìa Chuaq Jesus rai anoe paqnoh dìq dŏng.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Chuaq Jesus doe ka haq: “Yôiq kon cadrì au, manoh kon lùi khoe broq kon jah brêh. Lam beq lam ka catèm brêh ka yinìq.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Chuaq Jò Jesus oe raq tapoch, i mangai trùh enh hnim Jairu, mangai broq gàu tanòe hnim tagop qyoh, wì aih doe: Kon ìh khoe cachìt, ìh oe pangài dèh ka haq qmat?
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mahaq Jesus ùh tamàng bàu aih, haq doe ka Jairu: “Apaq yùq, ìh rap toq lùi raq.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Chuaq Jesus ùh am mangai leq tiaq haq enh gùng ka Phiero, Jaco xam Jon oh Jaco.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Jò khoe trùh ta hnim mangai broq gàu nòe hnim tagop qyoh, Haq hnoq wì broq ma tagrùang, qnah ngai hmoe, qnah ngai cajiah.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jò khoe mùt ta hnim, Haq doe ka wì: “Gleq pì ma jah tagruàng qmang qmat? Kon qyoh kô ùh xài cachìt, qmat xài haq kùi”.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Wì do rai halê Haq. Haq thê wì loh dìq dŏng, đòeq toq miq baq kon qyoh aih xam mangai tiaq Haq, hanoh wì haq hi mùt tanòe tangùi kon qyoh aih.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Haq rùp tì kon qyoh aih rai doe: “Ta-li-tha-Cu-mi.” (bàu aih doe rameh: Yôiq kon cadrì qyoh, Au thê gè yòng beq.)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kon mangai qyoh aih padinh yòng rai cadiang lam, majah qmang aih haq khoe jah moeq jàt baiq hanam. Wì dìq jaq hamàih.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Haq panhet wì ùh dùh am ka cabô loq yiniq aih, khoe èh Haq thê wì am kon qyoh aih acaq.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.