Marcos 4
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs NTLH
1 Chuaq Jesus hnài hòm tanòe haqmai diac raxìq. I bàc ngai tagop ti dabau oe dudan ka haq. Haq cadiang tŏc hangui ta boang, ƀài wì mangai bàc oe dìq tago ti kênh haqmai diac.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Haq yŏc bàu alìah hnài wì bàc trong, Jò hnài wì, haq doe:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Tamàng kô, i mòeq ngai lam rai dèh adrech.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Jò haq qnang rai adrech, i tang qnah adrech taclìh ti trong lam, khoe aih i chìm loh jôh caq dŏng;
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 qnah hòm taclìh tanòe hmo raga, ta aih taneh toq biaq, adrech aih rênh plôh, majah qmang aih taneh catùh ùh jrùq.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Mahaq jò mat mahì tŏc haqnhèq, kan tôq jraq, haq hi cachìt ka croh, majah qmang aih haq ùh i ka riah.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Mòeq qnah hòm taclìh ta xèm yila, xèm yila èh rai cràm, padit cađac haq loh ka pi hrŏc sròc.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Maqnoeq taclìh nòe taneh lem, jah yòng kàn, loh ka tacon, mòeq pliang jah piq jàt, mòeq pliang jah tadràu jàt, pliang qnoeq jah moeq hrinh.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Khoe aih Haq doe: “Cabô i don, tamàng beq!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Jò Chuaq Jesus oe đeh moeq ngai, ƀài wì ma oe dudan xam mòeq jàt baiq ngai tiaq hŏc bòch haq bàu alìah aih anoe cleq.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Haq doe ka wì: “Kan hlèp oe ta diac Boc Plình khoe patô am ka pì loq. Mahaq ƀài wì ma oe enh gùng tau, rìm yiniq dìq anoe ka wì xam bàu alìah.”
11 Jesus disse a eles:
12 Qmang aih dôq wì ngan mahaq ùh hnoq cleq, tamàng aih tàng, mahaq ùh qnì cleq, ùh qmang aih wì tawìh hlài ajoq wì haq jah claih dèh yiniq lui.”
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Khoe ka aih Haq doe ka wì: “Pì ùh qnì tàng bàu alìah aih qmòh? Aih èh broq qmang leq pì ma loq tàng rìm bàu alìah qnoeq?
13 Então Jesus perguntou:
14 Mangai loh rai adrech aih mangai rai bàu lem.
14 E continuou:
15 Mangai oe ti trong, aih mangai khoe jah bàu mùt ta manoh, mahaq bu tàng bàu aih, tajòe hloe jò aih raq kiac Satan trùh blah yŏc hloe bàu ma khoe rai ta manoh wì haq.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Hadai tìah ka qmang aih diq, mangai jah adrech taclìh nòe raga, aih ƀài mangai bu tàng bàu khoe dìq jaq lem bùi yŏc ka rađeh.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Mahaq ta manoh cliac wì haq ùh i ka riah, rìh toq biaq hì, glàm kan tagah, kan baxa taiq bàu aih, wì tacro draq drình jò aih raq.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Èh da ƀài mangai qnoeq hòm, tìah ka adrech clìh nòe xèm yila, khoe tàng bàu,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 mahaq loq lèt ka rìh qmòe qnhòng kô, enh waq toq ka padrŏngkan, xam ƀài yiniq qnoeq hòm mùt ta manoh wì haq wiang padit cađac, bàu lem loh ka pi caqmon.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Mahaq mangai qnoeq hòm, tìah ka adrech taclìh nòe taneh lem, aih ƀài mangai tàng bàu, wì wê yŏc bàu aih, loh plì, mòeq pliang jah piq jàt, pliang qnoeq jah tadràu jàt, pliang qnoeq jah moeq hrinh”.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Haq doe hòm ka wì: “I cabô bùh đen mahaq gùp xi cađap tàng ùh meh đòeq ta caqnàm jùang loq ùh? Ma ùh xài đòeq tanòe haqnhèq?
21 Jesus continuou:
22 Majah qmang aih ùh i cleq hlèp èh wì ma ùh hnoq, ùh i yiniq leq cadoc èh wì ma ùh paqnoh.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Tàng cabô i don, tamàng beq”.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Haq doe hòm: “Rabiaq haq oq, rìm trong pì ma tàng, pì tŏng xam ranac leq, ranac aih raq wì ma hu tŏng hlài ka pì, ra-ùng haq tah tam ùh hnau ka aih hòm.
24 Disse também:
25 Majah qmang aih, brì ka am tam ka mangai leq khoe i, mahaq mangai leq ma qnhòq i, doeh yŏc hloe yiniq haq ma khoe i”.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Haq anoe hòm: “Diac Boc Plình tìah ka mangai rai adrech ta taneh,
26 Jesus disse:
27 yac cla haq aih kùi, yac cla haq rìu, dahì damang ardech aih dua plôh đeh, cla haq ma i loq qmang leq.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Majah qmang aih taneh broq dèh ka long aih loh plì, baxèm aih loh long, atìq aih loh riang, khoe aih riang loh plì.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Jò plì hi dùm, haq hi qnoh pla haiq, majah qmang aih khoe trùh jò gat.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Haq doe hòm: “Bèn yŏc cleq hu alìah ka diac plình kô èh, yŏc kan patìah leq đòeq hu paqnoh?
30 Jesus continuou:
31 Diac aih tìah ka adrech habài: Jò wì rai haq aih yeo qyoh dìq dŏng ka adrech qnoeq.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Mahaq jò khoe rai, haq hi jah plôh, haq yeo kàn dŏng ka cachiq qnoeq, loh hamenh kàn, jaq chìm met lam broq qmòe pù ta aih.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Haq yŏc bàc trong alìah qmang aih, đòeq hu hnài wì rìm trong, tiaq dèh wì bu loq tàng dàng leq.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Yac ka jò leq hnài wì dua haq yŏc bàu alìah đòeq hu hnài, mahaq jò ùh i ka mangai qnoeq, haq hi capoch ka hloh dôq ƀài mangai tiaq hŏc loq tàng.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Hì aih jò mahì khoe haqneq, haq doe ka ƀài mangai tiaq hŏc: “Beq bèn tŏc apah tau.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Jò Haq khoe thê ƀài mangai bàc hlài, haq tŏc ta boang, ƀài mangai tiaq hŏc chùng boang qnung haq lam, i ƀài boang qnoeq hadai lam tiaq.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 I kan bahùt kàn, lai laq dêh tep ta boang, diac ten bình qmòe ta boang.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Mahaq oe enh cloh boang, Chuaq Jesus angèn gàu ajang gôiq haq kùi. Mangai tiaq hŏc tùh padrìu haq: Mangai hnài! bèn cachìt manòeq raq ìh ùh lèt qmòh?
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Haq hi yòng, lech ka cayeo rai tagàih ka diac: “Hatinh beq, rangep beq!” Cayeo hi dìq, diac loh ka hatinh hatot hloe.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Khoe aih Haq bòch mangai tiaq hŏc: “Hagleq pì ma yùq, pì qnhòq i manoh lùi qmòh?”
40 Aí ele perguntou:
41 Wì mangai tiaq hŏc tarìt qmòe rai bòch dabau: Òq mangai kô ìq cabô? Jaq trùh cayeo, trùh lai laq diac raxìq, dìq iu bàu haq!
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.