Marcos 4
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs NAA
1 Chuaq Jesus hnài hòm tanòe haqmai diac raxìq. I bàc ngai tagop ti dabau oe dudan ka haq. Haq cadiang tŏc hangui ta boang, ƀài wì mangai bàc oe dìq tago ti kênh haqmai diac.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Haq yŏc bàu alìah hnài wì bàc trong, Jò hnài wì, haq doe:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Tamàng kô, i mòeq ngai lam rai dèh adrech.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Jò haq qnang rai adrech, i tang qnah adrech taclìh ti trong lam, khoe aih i chìm loh jôh caq dŏng;
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 qnah hòm taclìh tanòe hmo raga, ta aih taneh toq biaq, adrech aih rênh plôh, majah qmang aih taneh catùh ùh jrùq.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Mahaq jò mat mahì tŏc haqnhèq, kan tôq jraq, haq hi cachìt ka croh, majah qmang aih haq ùh i ka riah.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mòeq qnah hòm taclìh ta xèm yila, xèm yila èh rai cràm, padit cađac haq loh ka pi hrŏc sròc.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Maqnoeq taclìh nòe taneh lem, jah yòng kàn, loh ka tacon, mòeq pliang jah piq jàt, mòeq pliang jah tadràu jàt, pliang qnoeq jah moeq hrinh.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Khoe aih Haq doe: “Cabô i don, tamàng beq!”
9 E Jesus acrescentou:
10 Jò Chuaq Jesus oe đeh moeq ngai, ƀài wì ma oe dudan xam mòeq jàt baiq ngai tiaq hŏc bòch haq bàu alìah aih anoe cleq.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Haq doe ka wì: “Kan hlèp oe ta diac Boc Plình khoe patô am ka pì loq. Mahaq ƀài wì ma oe enh gùng tau, rìm yiniq dìq anoe ka wì xam bàu alìah.”
11 Jesus disse a eles:
12 Qmang aih dôq wì ngan mahaq ùh hnoq cleq, tamàng aih tàng, mahaq ùh qnì cleq, ùh qmang aih wì tawìh hlài ajoq wì haq jah claih dèh yiniq lui.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Khoe ka aih Haq doe ka wì: “Pì ùh qnì tàng bàu alìah aih qmòh? Aih èh broq qmang leq pì ma loq tàng rìm bàu alìah qnoeq?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Mangai loh rai adrech aih mangai rai bàu lem.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Mangai oe ti trong, aih mangai khoe jah bàu mùt ta manoh, mahaq bu tàng bàu aih, tajòe hloe jò aih raq kiac Satan trùh blah yŏc hloe bàu ma khoe rai ta manoh wì haq.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Hadai tìah ka qmang aih diq, mangai jah adrech taclìh nòe raga, aih ƀài mangai bu tàng bàu khoe dìq jaq lem bùi yŏc ka rađeh.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Mahaq ta manoh cliac wì haq ùh i ka riah, rìh toq biaq hì, glàm kan tagah, kan baxa taiq bàu aih, wì tacro draq drình jò aih raq.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Èh da ƀài mangai qnoeq hòm, tìah ka adrech clìh nòe xèm yila, khoe tàng bàu,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 mahaq loq lèt ka rìh qmòe qnhòng kô, enh waq toq ka padrŏngkan, xam ƀài yiniq qnoeq hòm mùt ta manoh wì haq wiang padit cađac, bàu lem loh ka pi caqmon.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Mahaq mangai qnoeq hòm, tìah ka adrech taclìh nòe taneh lem, aih ƀài mangai tàng bàu, wì wê yŏc bàu aih, loh plì, mòeq pliang jah piq jàt, pliang qnoeq jah tadràu jàt, pliang qnoeq jah moeq hrinh”.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Haq doe hòm ka wì: “I cabô bùh đen mahaq gùp xi cađap tàng ùh meh đòeq ta caqnàm jùang loq ùh? Ma ùh xài đòeq tanòe haqnhèq?
21 Jesus também lhes disse:
22 Majah qmang aih ùh i cleq hlèp èh wì ma ùh hnoq, ùh i yiniq leq cadoc èh wì ma ùh paqnoh.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Tàng cabô i don, tamàng beq”.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Haq doe hòm: “Rabiaq haq oq, rìm trong pì ma tàng, pì tŏng xam ranac leq, ranac aih raq wì ma hu tŏng hlài ka pì, ra-ùng haq tah tam ùh hnau ka aih hòm.
24 Então lhes disse:
25 Majah qmang aih, brì ka am tam ka mangai leq khoe i, mahaq mangai leq ma qnhòq i, doeh yŏc hloe yiniq haq ma khoe i”.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Haq anoe hòm: “Diac Boc Plình tìah ka mangai rai adrech ta taneh,
26 Jesus disse ainda:
27 yac cla haq aih kùi, yac cla haq rìu, dahì damang ardech aih dua plôh đeh, cla haq ma i loq qmang leq.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Majah qmang aih taneh broq dèh ka long aih loh plì, baxèm aih loh long, atìq aih loh riang, khoe aih riang loh plì.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Jò plì hi dùm, haq hi qnoh pla haiq, majah qmang aih khoe trùh jò gat.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Haq doe hòm: “Bèn yŏc cleq hu alìah ka diac plình kô èh, yŏc kan patìah leq đòeq hu paqnoh?
30 Disse mais:
31 Diac aih tìah ka adrech habài: Jò wì rai haq aih yeo qyoh dìq dŏng ka adrech qnoeq.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Mahaq jò khoe rai, haq hi jah plôh, haq yeo kàn dŏng ka cachiq qnoeq, loh hamenh kàn, jaq chìm met lam broq qmòe pù ta aih.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Haq yŏc bàc trong alìah qmang aih, đòeq hu hnài wì rìm trong, tiaq dèh wì bu loq tàng dàng leq.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Yac ka jò leq hnài wì dua haq yŏc bàu alìah đòeq hu hnài, mahaq jò ùh i ka mangai qnoeq, haq hi capoch ka hloh dôq ƀài mangai tiaq hŏc loq tàng.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Hì aih jò mahì khoe haqneq, haq doe ka ƀài mangai tiaq hŏc: “Beq bèn tŏc apah tau.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Jò Haq khoe thê ƀài mangai bàc hlài, haq tŏc ta boang, ƀài mangai tiaq hŏc chùng boang qnung haq lam, i ƀài boang qnoeq hadai lam tiaq.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 I kan bahùt kàn, lai laq dêh tep ta boang, diac ten bình qmòe ta boang.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Mahaq oe enh cloh boang, Chuaq Jesus angèn gàu ajang gôiq haq kùi. Mangai tiaq hŏc tùh padrìu haq: Mangai hnài! bèn cachìt manòeq raq ìh ùh lèt qmòh?
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Haq hi yòng, lech ka cayeo rai tagàih ka diac: “Hatinh beq, rangep beq!” Cayeo hi dìq, diac loh ka hatinh hatot hloe.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Khoe aih Haq bòch mangai tiaq hŏc: “Hagleq pì ma yùq, pì qnhòq i manoh lùi qmòh?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Wì mangai tiaq hŏc tarìt qmòe rai bòch dabau: Òq mangai kô ìq cabô? Jaq trùh cayeo, trùh lai laq diac raxìq, dìq iu bàu haq!
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.