Marcos 4
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARC
1 Chuaq Jesus hnài hòm tanòe haqmai diac raxìq. I bàc ngai tagop ti dabau oe dudan ka haq. Haq cadiang tŏc hangui ta boang, ƀài wì mangai bàc oe dìq tago ti kênh haqmai diac.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Haq yŏc bàu alìah hnài wì bàc trong, Jò hnài wì, haq doe:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Tamàng kô, i mòeq ngai lam rai dèh adrech.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Jò haq qnang rai adrech, i tang qnah adrech taclìh ti trong lam, khoe aih i chìm loh jôh caq dŏng;
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 qnah hòm taclìh tanòe hmo raga, ta aih taneh toq biaq, adrech aih rênh plôh, majah qmang aih taneh catùh ùh jrùq.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Mahaq jò mat mahì tŏc haqnhèq, kan tôq jraq, haq hi cachìt ka croh, majah qmang aih haq ùh i ka riah.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mòeq qnah hòm taclìh ta xèm yila, xèm yila èh rai cràm, padit cađac haq loh ka pi hrŏc sròc.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Maqnoeq taclìh nòe taneh lem, jah yòng kàn, loh ka tacon, mòeq pliang jah piq jàt, mòeq pliang jah tadràu jàt, pliang qnoeq jah moeq hrinh.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Khoe aih Haq doe: “Cabô i don, tamàng beq!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jò Chuaq Jesus oe đeh moeq ngai, ƀài wì ma oe dudan xam mòeq jàt baiq ngai tiaq hŏc bòch haq bàu alìah aih anoe cleq.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Haq doe ka wì: “Kan hlèp oe ta diac Boc Plình khoe patô am ka pì loq. Mahaq ƀài wì ma oe enh gùng tau, rìm yiniq dìq anoe ka wì xam bàu alìah.”
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Qmang aih dôq wì ngan mahaq ùh hnoq cleq, tamàng aih tàng, mahaq ùh qnì cleq, ùh qmang aih wì tawìh hlài ajoq wì haq jah claih dèh yiniq lui.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Khoe ka aih Haq doe ka wì: “Pì ùh qnì tàng bàu alìah aih qmòh? Aih èh broq qmang leq pì ma loq tàng rìm bàu alìah qnoeq?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Mangai loh rai adrech aih mangai rai bàu lem.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Mangai oe ti trong, aih mangai khoe jah bàu mùt ta manoh, mahaq bu tàng bàu aih, tajòe hloe jò aih raq kiac Satan trùh blah yŏc hloe bàu ma khoe rai ta manoh wì haq.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Hadai tìah ka qmang aih diq, mangai jah adrech taclìh nòe raga, aih ƀài mangai bu tàng bàu khoe dìq jaq lem bùi yŏc ka rađeh.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Mahaq ta manoh cliac wì haq ùh i ka riah, rìh toq biaq hì, glàm kan tagah, kan baxa taiq bàu aih, wì tacro draq drình jò aih raq.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Èh da ƀài mangai qnoeq hòm, tìah ka adrech clìh nòe xèm yila, khoe tàng bàu,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 mahaq loq lèt ka rìh qmòe qnhòng kô, enh waq toq ka padrŏngkan, xam ƀài yiniq qnoeq hòm mùt ta manoh wì haq wiang padit cađac, bàu lem loh ka pi caqmon.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Mahaq mangai qnoeq hòm, tìah ka adrech taclìh nòe taneh lem, aih ƀài mangai tàng bàu, wì wê yŏc bàu aih, loh plì, mòeq pliang jah piq jàt, pliang qnoeq jah tadràu jàt, pliang qnoeq jah moeq hrinh”.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Haq doe hòm ka wì: “I cabô bùh đen mahaq gùp xi cađap tàng ùh meh đòeq ta caqnàm jùang loq ùh? Ma ùh xài đòeq tanòe haqnhèq?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Majah qmang aih ùh i cleq hlèp èh wì ma ùh hnoq, ùh i yiniq leq cadoc èh wì ma ùh paqnoh.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Tàng cabô i don, tamàng beq”.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Haq doe hòm: “Rabiaq haq oq, rìm trong pì ma tàng, pì tŏng xam ranac leq, ranac aih raq wì ma hu tŏng hlài ka pì, ra-ùng haq tah tam ùh hnau ka aih hòm.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Majah qmang aih, brì ka am tam ka mangai leq khoe i, mahaq mangai leq ma qnhòq i, doeh yŏc hloe yiniq haq ma khoe i”.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Haq anoe hòm: “Diac Boc Plình tìah ka mangai rai adrech ta taneh,
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 yac cla haq aih kùi, yac cla haq rìu, dahì damang ardech aih dua plôh đeh, cla haq ma i loq qmang leq.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Majah qmang aih taneh broq dèh ka long aih loh plì, baxèm aih loh long, atìq aih loh riang, khoe aih riang loh plì.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Jò plì hi dùm, haq hi qnoh pla haiq, majah qmang aih khoe trùh jò gat.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Haq doe hòm: “Bèn yŏc cleq hu alìah ka diac plình kô èh, yŏc kan patìah leq đòeq hu paqnoh?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Diac aih tìah ka adrech habài: Jò wì rai haq aih yeo qyoh dìq dŏng ka adrech qnoeq.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Mahaq jò khoe rai, haq hi jah plôh, haq yeo kàn dŏng ka cachiq qnoeq, loh hamenh kàn, jaq chìm met lam broq qmòe pù ta aih.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Haq yŏc bàc trong alìah qmang aih, đòeq hu hnài wì rìm trong, tiaq dèh wì bu loq tàng dàng leq.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Yac ka jò leq hnài wì dua haq yŏc bàu alìah đòeq hu hnài, mahaq jò ùh i ka mangai qnoeq, haq hi capoch ka hloh dôq ƀài mangai tiaq hŏc loq tàng.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Hì aih jò mahì khoe haqneq, haq doe ka ƀài mangai tiaq hŏc: “Beq bèn tŏc apah tau.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Jò Haq khoe thê ƀài mangai bàc hlài, haq tŏc ta boang, ƀài mangai tiaq hŏc chùng boang qnung haq lam, i ƀài boang qnoeq hadai lam tiaq.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 I kan bahùt kàn, lai laq dêh tep ta boang, diac ten bình qmòe ta boang.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Mahaq oe enh cloh boang, Chuaq Jesus angèn gàu ajang gôiq haq kùi. Mangai tiaq hŏc tùh padrìu haq: Mangai hnài! bèn cachìt manòeq raq ìh ùh lèt qmòh?
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Haq hi yòng, lech ka cayeo rai tagàih ka diac: “Hatinh beq, rangep beq!” Cayeo hi dìq, diac loh ka hatinh hatot hloe.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Khoe aih Haq bòch mangai tiaq hŏc: “Hagleq pì ma yùq, pì qnhòq i manoh lùi qmòh?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Wì mangai tiaq hŏc tarìt qmòe rai bòch dabau: Òq mangai kô ìq cabô? Jaq trùh cayeo, trùh lai laq diac raxìq, dìq iu bàu haq!
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.