Atos 17

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Phaulô xam Sila pagat trong gùng Amphi-bôlit xam gùng Abôloni, khoe aih wa trùh ta Têsalonica, ta aih mangai Juđa i mòeq toq hnim tagop qyoh.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Phaulô tiaq dèh cla khoe hmaq, ta piq hì saƀat haq mùt ta aih hu rahen ka wì.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Yŏc Hset Hadròeh patô ka hloh dôq wì loq Christ ep xalep, khoe aih rìh hlài enh kan cachìt. Haq doe: “Chuaq Jesus au ma khoe anoe ka pì kô aih raq Christ.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Taqne mangai Juđa, aih i ƀiaq ngai lùi tiaq bàu rai taq mùt ti Phaulô xam Sila, èh hadai i bàc ngai Gorec loq iu yùq ka Boc plình hloe xam ƀài mangai gucadrì padrŏng ta aih.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Mahaq mangai Juđa toq tajìq, ti adràc ƀài mangai lam ròe ratauq roc trong rai baxrùq mangai gùng aih broq kan manhài ta phôq aih. Wì haq clàm mùt ta hnim Jasôn, ti chaq Phaulô xam Sila đòeq hu rùp qnoh taqne mangai đung đam ta aih.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Chaq ùh hnoq, wì haq hi hua qnoh Jasôn xam biaq ngai oh daq loh enh ngèa ƀòe cwan wèq gùng aih, wì cachech: Kô raq ƀài mangai khoe broq ka phù cròng loh toq kan manhài, manoèq wì haq khoe trùh tacô diq.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Jasôn khoe đìh wì haq mùt oe dèh ta hnim! Wì haq kô dìq ƀài mangai yòng tablêq ka Sêsa, majah qmang aih wì haq doe oe i mòeq toq bùa qnoeq, yiniq haq aih Jesus.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Tàng bàu aih dìq ka mangai ta aih hloe xam ƀài cwan loh dŏng ka rawè.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Mahaq jò cwan khoe thê Jasôn xam bua haq ep clìh ka ƀac, aih hi caqnaih wì haq lam.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Ùh batrò, mang aih raq oh daq drah thê Phaulô xam Sila lam ta Ƀêrê. Trùh ta aih, wa mùt ta hnim tagop qyoh da mangai Juđa.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Mangai Bêrê i manoh ùh hnau ka mangai Têsalônica, majah qmang aih wì haq toq enh tamàng yŏc bàu hnài, hì leq hì meh toq ti ngan ta Hset hadròeh đòeq hu ngan bàu Phaulô xam Sila hnài ajoq troq ùh.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Ta aih i bàc ngai Juđa lùi tiaq, i bàc ngai gucadrì Gorec ma padrŏng, i bàc ngai gucalô hanoh lùi tiaq.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Mahaq jò mangai Juđa oe ta Têsalônica tàng doe Phaulô anoe trong Boc Plình ta Bêrê, wì haq drah trùh ta aih hu rai kan manhài đòeq baxrùq mangai ta aih.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Oh daq drah thê Phaulô lam trong diac raxìq, mahaq Sila xam Timôthê oe raq ta Bêrê.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ƀài oh daq ma ajèn Phaulô wì aràng haq trùh ta Athen, èh wì hi bròc, ahlài bàu ka Sila xam Timôthê, thê wa drah rênh trùh ti Phaulô.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Phaulô oe ta Athen gòm wa aih trùh, haq jìq qmòe ta manoh majah qmang aih haq hnoq ta aih bình toq qmù dua kan kiac.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Qmang aih, ta hnim tagop qyoh haq rahen ka mangai Juđa xam mangai Gorec ma loq iu yùq ka Boc Plình, xam mangai haq glàm rìm hì tanòe padro atech.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 I ƀài mangai hŏc tiaq trong da Êpicurien xam trong da Stocien, hadai wiang ta rahen ka haq. Qnah ngai doe: Cleq bàc bàu kô haq enh anoe cleq? Qnah ngai doe: Tìah gleq haq enh anoe ka bèn ƀài kiac diac wì. (Majah qmang aih Phaulô qnang anoe trùh Chuaq Jesus xam trong rìh hlài enh kan cachìt am ka wì).
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Wì rùp aràng haq trùh ta Arêoba, wì bòch: Nhèn ajah loq trong ìh neo hnài aih ùh?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Majah qmang aih ìh hnài ka nhèn trong joq halac, nhèn enh loq qmang leq ka dèh.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 (Dìq ka mangai Athen xam mangai diac wì ma oe ta aih enh toq tamàng rai ta anoe trong maneo ma halac.)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Jò aih, Phaulo mahi yòng taqne Arêoba, haq doe: “Mangai Athen tamàng kô, au hnoq yac ka trong leq dua pì loq nhet pi cajaq.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Majah qmang aih au lam dudan tanòe pì, au ngan qmòe ka adia hnoq ƀài ngè pì kùh waiq, ta aih mòeq toq prang i achìh: KÙH WAIQ KIAC NHÈN QNHÒQ QNÌ, manòeq kô Yiang au qnang anoe ka pì, aih raq Mangai pì qnhòq qnì mahaq khoe kùh waiq.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Boc Plình ma khoe broq loh plình crŏng taneh xam rìm yiniq rìh oe ta aih, aih raq Chuaq da plình crŏng taneh. Haq ùh oe ta hnim kùh waiq broq loh enh tì kŏng kon mangai.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Haq hadai ùh ep waq ka i tì kon mangai patìh ka rađeh, tìah taiq ka haq ma i nan no cleq, majah qmang aih haq raq ma am ka rìm ngai jah kan rìh, hiwa rìh, xam hloe rìm yiniq qnoeq.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Haq khoe broq dìq ka phù cròng ha-uang loh enh mòeq ngai raq, am wì oe jàp crŏng taneh, pajaq adroe qnhòng rìh rai acang ka wì nòe oe.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Boc Plình khoe broq qmang aih dôq kon mangai loq chaq haq, àu qmòe dìq ka padren waq ka jah bèq, yac ka haq ùh i oe hangai ka bèn.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Majah qmang aih enh dalam ka haq, bèn jah rìh, jah tadroq, jah i, tìah ka calah nèh taqne pì ƀài mangai ma loq cachôi i doe: Bèn kô hadai xinoe haq.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Qmang aih, bèn kô xinoe Boc plình, apaq hèm haq tìah taiq ka wang, ƀac, ka hmo, tìah ka qmù broq loh enh tì kŏng mangai ma rabiaq.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Enh nèh, Boc Plình khoe cađac da wì kan blùng aih, manòeq haq thê dìq dŏng kon mangai oe rìm nòe ep loq raxach,
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Majah qmang aih Boc plình khoe ràih đòeq dèh mòeq hì, yŏc kan taq atoq hu hadrah crŏng taneh xi mangai haq ma khoe dì deh adroe, Boc Plình khoe broq ka haq aih rìh hlài enh kan cachìt, đòeq panhìn ka cajap trong kô.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 — ausente —
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 — ausente —
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 — ausente —
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.