Apocalipse 9
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs VC
1 Ƀình plình ma padam hlui ken, aih au hnoq mòeq toq halŏng enh plình clìh ta crŏng taneh, khoe jah am ka halŏng aih khwaq da hwinh jrùq ùh lùch,
1 O quinto anjo tocou a trombeta. Vi então uma estrela cair do céu na terra, e foi-lhe dada a chave do poço do abismo;
2 Halŏng aih pèch hwin jrùq ùh lùch aih, i nhòe enh qneq pan ta atŏc, tìah ka nhòe da tanùh kàn; mat mahì xam hòe cayêu loh dŏng ka clam ka nhòe enh hwin jrùq.
2 ela o abriu e saiu do poço uma fumaça como a de uma grande fornalha. O sol e o ar obscureceram-se com a fumaça do poço.
3 Enh nhòe aih prai loh ƀài lìp pan jàp ta crŏng taneh; i mangai am ka wì haq cwìang tìah qmang ka agôt ta taneh.
3 Da fumaça saíram gafanhotos pela terra, e foi-lhes dado poder semelhante ao dos escorpiões da terra.
4 I bàu ùh lòh wì haq apaq troq đac ƀài nhat oe ta crŏng taneh, enh long qyoh trùh long kàn, mahaq jah troq đac toq ƀài mangai ta ngòng wì haq ma ùh i ka teo da Boc Plình.
4 Mas foi-lhes dito que não causassem dano à erva, verdura, ou árvore alguma, mas somente aos homens que não têm o selo de Deus na fronte.
5 Èh am ka wì haq cwìang ùh xài đòeq hujêh đac, mahaq đòeq toq pani ƀài mangai aih ta padam khê, kan baxa aih tìah ka jò agôt kap.
5 Foi-lhes ordenado que não os matassem, mas os afligissem por cinco meses. Seu tormento era como o da picada do escorpião.
6 Ta ƀài hì aih, kon mangai chaq kan cachìt mahaq chaq ùh jah; wì tangèh ka jah cachìt yàng kan cachìt wia đac ka hangai.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a conseguirão; desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Ƀài lìp aih tìah ka axêh khoe padon đòeq hu lam tajêh tablah: Tagàu wì haq i cadoh bùa tìah taiq ka wang, mùh mat haq qmang ka hadrò mangai;
7 O aspecto desses gafanhotos era o de cavalos aparelhados para a guerra. Nas suas cabeças havia uma espécie de coroa com reflexos dourados. Seus rostos eram como rostos de homem,
8 haq i xàc qmang ka xàc gàu gucadrì, hanenh haq qmang ka hapoh sutùh.
8 seus cabelos como os de mulher e seus dentes, como os dentes de leão.
9 Haq i caqmoc qmang ka caqmoc mem, atêh panan da haq tìah ka atêh bàc toq xê ma i bàc toq axêh dùi tùh loh tanòe tajêh.
9 Seus tórax pareciam envoltos em ferro, e o ruído de suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos, correndo para a guerra.
10 Tênh haq i nŏc qmang ka agôt, haq yŏc tênh aih ma baxa pani kon mangai ta padam khê.
10 Tinham caudas semelhantes à do escorpião, com ferrões e o poder de afligir os homens por cinco meses.
11 Haq i bùa pagàu, aih mangai da hwin jrùq, bàu Hêbru doe: Abađôn, bàu Grec doe Abôliôn.
11 Têm eles por rei o anjo do abismo; chama-se em hebraico Abadon, e em grego, Apolion.
12 Kan ranàc ma adroe bu khoe; manòeq kô oe i tam baiq kan ranàc trùh atìq ka aih hòm.
12 Terminado assim o primeiro ai, eis que, depois dele, vêm ainda dois outros.
13 Ƀình plình ma tadràu hlui ken, aih au tàng i bàu loh enh pôn toq haki da prang kùh waiq broq xi wang ma đoèq enh ngèa ka Boc Plình.
13 O sexto anjo tocou a trombeta. Ouvi então uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro, que está diante de Deus,
14 Bàu aih doe ka ƀình plình ma tadràu qnang wê ken: “Drah caqnaih pôn ƀình plình ma qnang ƀìq kàt đòeq ta cròng diac kàn Ophorat beq”.
14 e que dizia ao sexto anjo que tinha a trombeta: Solta os quatro Anjos que estão acorrentados à beira do grande rio Eufrates.
15 Pôn ƀình plình aih khoe rap gòm đòeq waq toq hi troq deh jò, hì, khê, hanam, jah caqnaih hu lam jêh cađac mòeq ta piq phàn kon mangai.
15 Então foram soltos os quatro Anjos que se conservavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano da matança da terça parte dos homens...
16 Lình kòe axêh da ƀài lình aih rèn jah baiq hrinh trìuq; aih sôq au ma khoe tàng.
16 O número de soldados desta cavalaria era de duzentos milhões. Eu ouvi o seu número.
17 Axêh xam mangai kòe axêh au ma hnoq takan mahnò aih qmang kô: Ƀài wì aih dìq caxùnh eo jop gòh qmang ka ùnh, mau nget gam, mau drinh da liu hwình; gàu axêh tìah ka gàu sutùh, hacùng haq caprôh loh ùnh, loh nhòe xam liu hwình.
17 E foi assim que eu vi os cavalos e os que os montavam: estes últimos eram couraçados de uma chama sulfurosa azul. Os cavalos tinham crina como uma juba de leão e de suas narinas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Mòeq phàn piq kon mangai cachìt ka piq kan ranàc kô aih: ùnh, nhòe, xam liu hwình loh enh hacùng axêh.
18 E uma terça parte dos homens foi morta por esses três flagelos {fogo, fumaça e enxofre} que lhes saíam das narinas.
19 Majah qmang aih cwìang itai da axêh aih oe jang hacùng xam ajang tênh haq, ƀài tênh aih tìah qmang ka ƀìh, i gàu, wì haq yŏc deh gàu aih hu ti jôh mangai.
19 Porque o poder nocivo dos cavalos estava também nas caudas; tinham cabeças como serpentes e causavam dano com elas.
20 — ausente —
20 Mas o restante dos homens, que não foram mortos por esses três flagelos, não se arrependeu das obras de suas mãos. Não cessaram de adorar o demônio e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 — ausente —
21 Não se arrependeram de seus homicídios, seus malefícios, suas imundícies e furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.