Apocalipse 5
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ACF
1 Khoe aih au hnoq, ta kŏng pah qma Mangai ma haqngui tagèq bùa i mòeq toq hset achìh enh dalam xam enh gùng, hset kô khoe i tapèh toq teo nìm padràng.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Au hadai hnoq mòeq ƀình plình ma dêh padren crêu cadêh: Cabô ma tajì đòeq pèh hset kô èh rai doeh ƀòe nìm pateo kô?
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Yac ka ta trŏc ta taneh, hloe enh caqnàm taneh dua pi oe i bô jah pèh ngan, loq oe jah chri ngan enh dalam hset canua kô hòm.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Pàng ùh i qmòe ka cabô ma tajì ka jah pèch jah chri ngan enh dalam ka hset canua aih hòm, dài au majah toq hmoe diac mat loh da dahràc.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Jò aih i mòeq ngai taqne wì gucraq doe ka au: Pi dùh hmoe, hatau, sutùh da xinoe Juđa, aih hamŏng da bùa Đawit, khoe blêq, Haq aih jah pèch hset qmat rai toeh tapèh toq nìm padràng qmat.
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, que venceu, para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Khoe aih au hnoq, Kon Trìu yòng qne Gèq bùa, èh pôn toq ngè rìh xam ƀòe wì gucraq oe dudan haq; Kon Trìu qmang ka khoe cachìt ka wì jêh đac, Kon Trìu i tapèh toq haki xam tapèh toq mat, aih raq tapèh yiang da Boc Plình ma thê loh lam jàp crŏng taneh.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Kon Trìu cadiang trùh, yŏc hset ma oe ta tì pah qma da Mangai ma haqngui tagèq bùa.
7 E veio, e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Jò Haq yŏc hset, pôn toq ngè rìh xam baiq jàt pôn ngai gucraq dìq bla op enh ngèa Kon Trìu, mòeq ngai wê mòeq toq broc xam ƀòe cabi wang ta aih tah bình gahnàu xua thùm; aih la bàu waiq khàn da ƀòe mangai da Boc Plình.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Wì haq calêu ƀoe maneo rameh: “Ìh tajì ka yŏc hset, rai doeh ƀòe teo nìm; majah qmang aih ìh khoe chìuq cachìt, yŏc deh mahim cla đòeq hu baxon ka Boc Plình, ƀòe mangai ta rìm xinoe, rìm bàu capoch, rìm adrech, rìm diac,
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda a tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Haq broq wì aih wìa diac da bùa, wìa pajàu patìh ka Boc Plình bèn; wì aih jah broq mangai pagàu ta crŏng taneh.”
10 E para o nosso Deus nos fizeste reis e sacerdotes; e reinaremos sobre a terra.
11 Khoe aih, au ti ngan, au tàng haraya bàu da ƀình plình bình ka muàn ka jàt muàn. Wì dudan ka Gèq xam ƀòe ngè rìh xam ƀòe gu craq.
11 E olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões, e milhares de milhares,
12 Pajùm ti dabau wì haq capoch cadêh:
12 Que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Atìq ka aih au tàng rìm yiniq ma khoe jah broq loh oe ta plình, ta crŏng taneh, ta caqnàm taneh, ta diac raxìq, xam rìm yiniq ma oe ta aih dìq anoe rameh: “Waiq ka Mangai ma haqngui tagèq bùa xam Kon Trìu jah bàu manè enh, jah kan padèch haqnhèq, ranhòm xam kan i cwìang itai mòeq đòe!”
13 E ouvi a toda a criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que estão no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Pôn toq ngè rìh dìq doe: “Amen”. Èh ƀòe gucarq hi bla op ta haqneq đòeq kùh waiq.
14 E os quatro animais diziam: Amém. E os vinte e quatro anciãos prostraram-se, e adoraram ao que vive para todo o sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.