Neemias 5
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Jò aih i mòiq 'nah ngai, mangai jàn Juđa wa mai wì haq, cachech bàu dêh lech ca oh daq wì haq, mangai Yothaiq.
1 Entretanto, os homens do povo e suas mulheres fizeram ouvir lamentações muito fortes contra os judeus, seus irmãos.
2 I mangai doi 'màng cô: “Cla nhèn, con calô wa con cadrì nhèn cràm, nhèn ep i 'mau caq đòiq rìh.”
2 Havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e filhas, somos numerosos; precisamos de trigo, para que possamos comer e viver.
3 Mangai 'noiq doi: “Taiq jò pangot hrah, nhèn baxon dèh đùng taneh, wùan nho wa hnem đòiq i 'mau caq.”
3 Havia outros que diziam: Somos obrigados a empenhar nossas terras, nossas vinhas e nossas casas para termos trigo durante a fome.
4 I mangai 'noiq hòm doi: “Nhèn baxon dèh đùng taneh, wùan nho, wai 'bac đòiq am thèq ca bùa.
4 Outros ainda: Tivemos de tomar dinheiro emprestado para pagar o tributo ao rei, empenhando nossas vinhas e nossos campos.
5 Nhèn mangai pa hadai mòiq jàn ti wì padrŏng can; 'bài con calô nhèn tìah ca con calô wì haq; mahaq ngan cô, nhèn ep thê dèh con calô, con cadrì broq hapŏng dìch, èh i 'nah con cadrì khoi 'bìq rùp broq hapŏng dìch wì haq; nhèn pi i cleq rŏt hlài dèh con; ma jah 'màng aih đùng taneh wa wùan nho nhèn khoi ŏi ta tì mangai 'noiq.”
5 E, no entanto, somos da mesma raça que nossos irmãos; nossos filhos não são diferentes dos deles; e eis que foi preciso escravizar nossos filhos e filhas; mesmo agora, entre nossas filhas, há algumas que já são escravas. E nada podemos fazer, porque nossos campos e nossas vinhas passaram já à mão de outros.
6 Jò au tàng wì doi bàu cô, au nòih dìq jaq.
6 Estes lamentos e reclamações irritaram-me profundamente.
7 Au tình bìac aih ta manoh, khoi èh au capoch ca 'bài gù craq wa 'bài cwan càn 'màng cô: “Pì manaq bòch dòih dèh ca oh daq 'mòh!” 'Màng aih, au tagop mangai bàc đòiq hadrah bìac cô.
7 Depois de ter refletido, censurei as pessoas importantes e os magistrados: Por que, lhes disse eu, cobrais usuras de vossos irmãos? Convoquei então por causa deles uma grande assembléia,
8 Au doi ca wì 'màng cô: “Bèn khoi rŏt hlài dèh oh daq, mangai Yothaiq ma 'bìq tech ca mangai Diac 'noiq, manàiq cô pì enh tech hòm dèh oh daq đòiq èh wì 'bìq tech hòm ca nhèn 'mòh?” Wì haq ŏi hatenh ùh tèu cleq.
8 e disse-lhes: Nossos irmãos judeus, que tinham sido vendidos às nações, nós os resgatamos segundo nossa posse. E vós vendeis vossos irmãos? É a nós que eles seriam vendidos! Calaram-se, não encontrando o que responder.
9 Au capoch hòm: “Oh daq broq 'màng aih ùh lem. Bèn khòh loq yùq crè ca Boc Plình, đòiq ca mangai Diac 'noiq, aih wì ma tagit ca bèn ùh hìaq jù lê bèn 'mòh?
9 Eu continuei: O que estais fazendo não é correto! Não devíeis caminhar no temor de nosso Deus, para evitar o insulto das nações que são nossas inimigas?
10 Au, oh daq au, wa 'bài hapŏng au hadai i am ca wì wai 'bac wa 'mau. Mahaq au thê oh daq cađac bìac caq lòi.
10 Eu mesmo, com meus irmãos e servos, nós emprestamos prata e trigo. Pois bem! Abandonemos o que nos devem.
11 Hì cô raq, au xìn oh daq am hlài da wì haq đùng taneh, wùan nho, wùan ôliu, hnem wì haq wa 'bac lòiq mòiq phàn mòiq hrinh da 'bac 'mau, alac, dàu, pì ma rùp thê wì haq jao am.”
11 Devolvei-lhes desde já seus campos, suas vinhas, suas oliveiras e suas casas, bem como a porcentagem de prata, de trigo, de vinho e de azeite que exigistes deles como juros.
12 Wì haq tèu 'màng cô: “Nhèn jah am hlài; nhèn ùh bòch tam ca wì toq xìt cleq; nhèn broq troi bàu ìh ma anoi.”
12 Responderam eles: Devolveremos tudo, e nada mais lhes pediremos; faremos tudo o que dizes. Chamei então os sacerdotes, e os fiz jurar que procederiam assim.
13 Au da'rù cŏng eo au doi 'màng cô: “Cabô leq ùh broq tiaq bàu hùaq cô, waiq Boc Plình da'rù haq pi i ca hnem, pi i ca cùng hang; đòiq haq 'bìq da'rù 'màng cô dìq!” Dìq ca jàn tèu: “Amen! Wì manè padèch Chuaq.” Khoi èh mangai jàn dìq broq tiaq bàu hùaq aih.
13 E sacudi o pó de meu manto, dizendo: Que Deus assim sacuda de sua casa e de seus bens todo aquele que não cumprir com a sua palavra; que assim, expulso, fique também tal homem espoliado! Ao que toda a assembléia respondeu: Amém, louvando o Senhor. E o povo nada mais disse.
14 'Màng aih, pàng hì, au jah broq tình trùang ta gùng Juđa, enh hanam 20 trùh hanam 32, baiq 'nhòng bùa At-ta-xet-xe, tình dŏng aih 12 hanam, au wa oh daq au ùh i caq dahwèq caq leq enh tình trùang.
14 Depois do dia em que o rei me estabeleceu como governador da região de Judá, isto é, depois do vigésimo até o trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, durante doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 Mahaq 'bài tình trùang ma broq adroi ca au, padit padiang mangai jàn thê mangai jàn am ca wì haq dahwèq caq, alac ôq, wa 40 capiac 'bac; 'bài hapŏng wì haq hadai loq ep mangai jàn. Au ùh broq 'màng aih taiq au crè ca Boc Plình.
15 Os antigos governadores, meus predecessores, cobrando o pão e o vinho à razão de quarenta siclos por dia, tinham sido uma carga para o povo, que também sofria as exações de seus servos. Mas, quanto a mim, o temor de Deus preservou-me de proceder assim.
16 Mahaq da au, au wèq cajap bìac broq hlài panàt phôq, au ùh rŏt đùng taneh; Dìq hapŏng au tagop pajùm hlài đòiq wiang broq bìac aih.
16 Eu mesmo colaborei no trabalho de reparação das muralhas. Não compramos campo algum, e meus servos puseram-se todos a trabalhar.
17 Hadai i 150 mangai Yothaiq wa 'bài mangai cwan càn caq pajùm ti au, 'nhòq tình 'bài tamoi ma ŏi dudan ca nhèn.
17 Tinha eu ao meu encargo a alimentação de cento e cinqüenta homens, judeus e magistrados, além dos que nos vinham procurar das regiões vizinhas.
18 Mòiq hì caq dìq mòiq toq 'bo, tadràu toq trìu lem, xam ia wa chìm, cadan 10 hì i tôm ca hiniq alac ôq bàc. 'Nhac ca 'mang aih, au xôq ùh bòch 'bac da tình trùang, ma jah 'màng aih bìac am thèq broq trap hrìn ca mangai jàn.
18 Preparávamos cada dia um boi, seis carneiros escolhidos e aves, tudo à minha custa; e a cada dez dias se servia o vinho necessário em abundância. Entretanto, não reclamei a pensão do governador porque os trabalhos pesavam muito sobre o povo.
19 Ô Boc Plình au ôi! Xìn Chuaq ngan hnoq hmàng bìac au khoi broq ca jàn cô, xìn am xôq ca au.
19 Lembrai-vos, ó meu Deus, de tudo o que eu fiz por este povo, e recompensai-me.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.