Neemias 4
Sech Hadròih (HRE) vs ARC
1 Jò San-ba-lat hìa nhèn ha'naoq hlài panàt phôq, haq nòih dìq jaq, haq capoch jù mangai Yothaiq.
1 E sucedeu que, ouvindo Sambalate que edificávamos o muro, ardeu em ira, e se indignou muito, e escarneceu dos judeus.
2 Haq capoch jang ngìa oh daq haq wa lình Sa-ma-ri 'màng cô: “ 'Bài mangai Yothaiq ìuq hamoq aih broq cleq? Wì tình ca broq hlài 'mòh? Wì haq tình dèch am ngè tadreo 'mòh? Ta mòiq hì wì haq broq nui gêh 'mòh? Wì haq jah yŏc hmu ma khoi 'bìq ùnh cheo enh nòi ùc aròm, èh wì haq broq loh hlài hmu 'mòh?”
2 E falou na presença de seus irmãos e do exército de Samaria e disse: Que fazem estes fracos judeus? Permitir-se-lhes-á isso? Sacrificarão? Acabá-lo-ão num só dia? Vivificarão dos montões do pó as pedras que foram queimadas?
3 Tôbia mangai Amôn yòng haten ti haq, capoch tam: “Joq 'màng aih Panàt xam hmu 'bài mangai cô broq 'mòh? Tàng chôn heo tŏc ti 'nhèq, panàt aih xôq tacro!”
3 E estava com ele Tobias, o amonita, e disse: Ainda que edifiquem, vindo uma raposa, derrubará facilmente o seu muro de pedra.
4 Boc Plình nhèn ôi! Xìn tamàng, taiq nhèn 'bìq wì khìn đac. Xìn Ìh ùc hlài bìac camaih aih ta gàu wì haq, èh 'mùt wì haq broq hanùm ta mòiq gùng ma rùp mangai broq hapŏng.
4 Ouve, ó nosso Deus, que somos tão desprezados, e caia o seu opróbrio sobre a sua cabeça, e faze com que sejam um despojo, numa terra de cativeiro.
5 Apaq gahnàp bìac ngang dù da wì haq. Apaq xùt hreo tôiq lôi wì haq ŏi jang ngìa Chuaq; ma jah 'màng aih wì haq khoi taleoq ca Chuaq ŏi jang ngìa 'bài thòq.
5 E não cubras a sua iniquidade, e não se risque diante de ti o seu pecado, pois que te irritaram defronte dos edificadores.
6 'Màng aih, nhèn broq hlài panàt phôq. Dìq ca panàt khoi ta'mŏt ca dabau dudan ca phôq, ha'nhèq khoi jah mòiq ha'ne, ma jah 'màng aih mangai jàn broq dìq jaq nhet.
6 Assim, edificamos o muro, e todo o muro se cerrou até sua metade; porque o coração do povo se inclinava a trabalhar.
7 Jò San-ba-lat, Tôbia, 'bài mangai Aràp, jàn Amôn wa jàn Achđôt hìa bìac ha'naoq hlài panàt phôq Jê-ru-sa-lem rìm nòi hlùh raliang, hi khoi jah broq xìa hlài, wì haq loh nòih dìq jaq.
7 E sucedeu que, ouvindo Sambalate, e Tobias, e os arábios, e os amonitas, e os asdoditas que tanto ia crescendo a reparação dos muros de Jerusalém, que já as roturas se começavam a tapar, iraram-se sobremodo.
8 Tajòi 'mòi dìq ca wì pacliac ca dabau trùh đòiq tajêh ca Jê-ru-sa-lem wa baxrùq bìac manhài ta jàn.
8 E ligaram-se entre si todos, para virem atacar Jerusalém e para os desviarem do seu intento.
9 Mahaq nhèn waiq khàn ca Boc Plình, wa taiq wì aih, nhèn am mangai gòm rap ngan wì dahì damang.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e pusemos uma guarda contra eles, de dia e de noite, por causa deles.
10 Ta jò aih i mangai Juđa doi: “Padren da 'bài mangai ma tòng khoi ìuq. I gech raliang bàc dìq jaq ma phai ta'mroq hlài, 'màng leq bèn nui broq gêh panàt cô?”
10 Então, disse Judá: Já desfaleceram as forças dos acarretadores, e o pó é muito, e nós não poderemos edificar o muro.
11 'Bài mangai ma tagit ca nhèn doi 'màng cô: “Wì haq ùh loq wa ùh hnoq cleq trùh jò bèn lam mùt ta wì haq hi jêh đac wì haq, đòiq wì haq atàt ca broq.”
11 Disseram, porém, os nossos inimigos: Nada saberão disso, nem verão, até que entremos no meio deles e os matemos; assim, faremos cessar a obra.
12 Jàn Juđa ma ŏi haten ca wì mangai tagit trùh doi ca nhèn loi 10 yàng 'màng cô: “ 'Bài mangai tagit èh lam trùh enh pôn pah.”
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, dez vezes nos disseram que, de todos os lugares, tornavam a nós.
13 Èh au thê mangai gòm rap ta nòi ha'neq ŏi enh cloh panàt phôq nòi halaih; hi khoi au đòiq tang cadraq mangai jàn yòng wê chang gùm, jaoq wa panenh.
13 Pelo que pus guardas nos lugares baixos por detrás do muro e nos altos; e pus o povo, pelas suas famílias, com as suas espadas, com as suas lanças e com os seus arcos.
14 Jò au ngan hnoq wì yùq crè, au yòng anoi ca 'bài mangai gù craq, 'bài cwan càn wa 'bài mangai jàn 'màng cô: “Apaq crè ca wì; hmàng trùh ca Chuaq bèn, Haq i cwìang itai dìq dŏng, 'màng aih, pì tajêh am dìq ca oh daq; am dìq ca con calô con cadrì, am dìq ca mai wa ca hnem cla beq!”
14 E olhei, e levantei-me, e disse aos nobres, e aos magistrados, e ao resto do povo: Não os temais; lembrai-vos do Senhor, grande e terrível, e pelejai pelos vossos irmãos, vossos filhos, vossas mulheres e vossas casas.
15 Jò 'bài mangai ma tagit ca nhèn hìa nhèn khoi loq ca bìac wì haq, wa Boc Plình khoi broq manhài đac trong ta pađim wì haq, dìq dŏng ca nhèn, rìm tang ngai wìh hlài broq hòm panàt phôq.
15 E sucedeu que, ouvindo os nossos inimigos que já o sabíamos e que Deus tinha dissipado o conselho deles, todos voltamos ao muro, cada um à sua obra.
16 Pàng hì aih, mòiq 'nah ngai yòng broq, mòiq 'nah wê khìan, jaoq, panenh wa eo xam mem ta rada. 'Bài cwan càn dìq yòng gòm rap ti cloh mangai broq hlài panàt.
16 E sucedeu que, desde aquele dia, metade dos meus moços trabalhava na obra, e a outra metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos e as couraças; e os chefes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 'Bài mangai thòq broq panàt phôq wa 'bài mangai ti 'nhon ngè broq mòiq pah tì broq bìac, èh mòiq apah tì wê ranac tajêh.
17 Os que edificavam o muro, e os que traziam as cargas, e os que carregavam, cada um com uma mão fazia a obra e na outra tinha as armas.
18 'Bài mangai ma broq, dìq i chang gùm bac ti ca'nam jò wì broq; èh mangai ma hlôi ken yòng ŏi ti au.
18 E os edificadores cada um trazia a sua espada cingida aos lombos, e edificavam; e o que tocava a trombeta estava junto comigo.
19 Au anoi ca 'bài mangai gù craq, 'bài cwan càn wa 'bài mangai jàn 'màng cô: “Bìac broq bàc wa ŏi dùnh, bèn broq bìac ta panàt, ep lah dabau mangai cô hangai ca mangai tau.
19 E disse eu aos nobres, e aos magistrados, e ao resto do povo: Grande e extensa é a obra, e nós estamos apartados do muro, longe uns dos outros.
20 Jang leq pì tàng bàu ken, èh pì tagop ŏi ta aih; Boc Plình bèn jah tajêh thai ca bèn.”
20 No lugar onde ouvirdes o som da buzina, ali vos ajuntareis conosco; o nosso Deus pelejará por nós.
21 Nhèn broq bìac 'màng aih; mòiq 'nah mangai wê jaoq yòng gòm rap enh jò xrŏih xroq trùh jò halŏng loh daxèq.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles tinha as lanças desde a subida da alva até ao sair das estrelas.
22 Trom jò aih au doi ca mangai jàn 'màng cô: “Rìm ngai xam cla xam mangai broq, damang ep ŏi hlài ta phôq Jê-ru-sa-lem, đòiq gòm rap damang wa broq bìac dahì.”
22 Também, naquele tempo, disse ao povo: Cada um com o seu moço fique em Jerusalém, para que, de noite, nos sirvam de guarda e, de dia, na obra.
23 'Màng aih, au, oh daq au, 'bài hapŏng au, 'bài lình gòm rap ma tiaq au, ùh i ca mangai leq ma lêh đòiq dèh eo; rìm ngai dìq i dèh ranac tajêh ti ca'nam pah 'ma.
23 E nem eu, nem meus irmãos, nem meus moços, nem os homens da guarda que me seguiam largávamos as nossas vestes; cada um ia com suas armas à água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.