Mateus 13

Sech Hadròih (HRE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hadai trom hì aih Chuaq Jêxu loh khoi enh hnem, ha'ngui ti 'bò diac raxìq.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 'Bài jàn tagop ŏi dudan ca Haq bàc hrìn, trùh 'mòi Haq ep tŏc ha'ngui ta bong. Mangai jàn yòng ti 'bò diac.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Haq hnài alìah ca wì bàc trong. Haq doi 'màng cô: “I mòiq ngai loh lam rai adrech.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Jò haq rai, mòiq 'nah clìh ti trong, chìm trùh caq dìq.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Mòiq 'nah clìh ta hmu raga, tajòi 'mòi haq hon, taiq i toq 'biaq taneh catùh ùh jrùq.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Mahaq jò mat mahì tŏc, haq hŏnh taiq ùh i ca riah, haq cachìt.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Mòiq 'nah clìh ŏi ta nòi hila. Adrech plôh pajùm ti hila, broq ca adrech aih ùh jah càn.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Mòiq 'nah hòm clìh ta nòi taneh jìang, loh plì, mòiq pliang loh mòiq hrinh, mòiq pliang loh 60, mòiq pliang loh 30.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Mangai leq i don, tamàng beq.” “I mòiq ngai loh lam rai adrech…”|alt="sower" src="DN00470b.tif" size="col" copy="UBS (Dunham)" ref="Mat 13:3"
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 'Bài mangai hŏc tiaq thia haten jang Haq, wì bòch: “Gleq Ìh ma yŏc bàu alìah đòiq hnài wì?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Haq doi: “Khoi am ca pì loq bàu halac halùai da Diac Plình, mahaq ùh am ca wì haq loq.
11 Jesus respondeu:
12 Ma jah 'màng aih, mangai leq khoi i, jah am tam ca haq, wì haq jah i rah, mahaq mangai leq ùh i, jah yŏc hlài bìac haq khoi i.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Au capoch alìah ca wì haq:
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 'Màng aih, jah troq troi bàu Êsai mangai capoch thai Boc Plình khoi doi bìac wì haq:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Taiq manoh jàn cô khoi cadoq cadang,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Mahaq xôq ramŏt ca pì taiq mat jah hnoq wa don jah tàng.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Joq 'nàng, Au doi ca pì: I bàc mangai capoch thai Boc Plình, bàc mangai rìh ta-atoq ngèh ca enh hnoq bìac pì hnoq, mahaq ùh jah hnoq; ngèh ca enh tàng bìac pì tàng mahaq ùh jah tàng.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “ 'Màng cô, Au thê pì tamàng bàu alìah ca mangai rai adrech enh doi cleq:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Mangai leq ma tamàng Bàu Lem Diac Boc Plình, mahaq haq ùh 'nì tàng, èh kiac dù trùh atùng yŏc pliang adrech khoi rai ta manoh haq, aih mangai tìah ca pliang adrech clìh ti trong.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Adrech ma taclìh nòi hmu raga, aih alìah ca mangai khoi ca haq tàng Bàu Lem, tajòi 'mòi haq lem bùi nhàn yŏc,
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 mahaq adrech aih ùh hon riah ta manoh, haq rìh toq 'biaq hì raq, èh jò glàm bìac nan xa, bìac wì ti rùp, tajòi 'mòi haq cađac Chuaq.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Adrech taclìh nòi hila, aih alìah ca mangai tamàng Bàu Lem, mahaq haq hèm hrìn bìac crŏng taneh cô. Haq ham ca padrŏng can, broq Bàu Lem loh ca ùh yòng càn, ùh loh plì.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Mahaq, adrech ma clìh nòi taneh jìang, aih alìah ca mangai tamàng Bàu Lem, èh 'nì loq ca bàu aih. Mangai aih jah loh plì, mòiq pliang loh mòiq hrinh, pliang 'noiq 60, pliang 'noiq hòm 30.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Chuaq Jêxu 'mon bàu alìah ma 'noiq ca wì haq: “Diac Plình tìah ca mangai rai adrech lem ta đùng cla,
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 mahaq jò haq cùi, i mangai ma git ca haq lam trùh, rai nhat ta 'mau haq, khoi èh loh lam.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Mahaq trùh jò 'mau xròc, nhat hadai loh jò aih.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 “ 'Bài hapŏng da craq đùng trùh doi ca Haq: ‘Ùh xài ìh rai adrech lem ta đùng ìh 'mòh? 'Màng aih nhat cô loh enh leq?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 “Cla craq doi: ‘Aih mangai ma git ca au, haq khoi broq bìac aih.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Cla craq doi: ‘Ùh khòh, yùq jò pì bùiq nhat, loq troq bùiq đac 'mau dìq.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Dôq haq, đòiq wa càn pajùm trùh jò gat, èh au jah tanap ca 'bài mangai gat: Lah dŏng dìq nhat, achauq crài èh bùh đac, mahaq 'ràng 'mau mì 'mùt đòiq ta hapom.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Haq 'mon bàu alìah ma 'noiq hòm. Haq doi: “Diac Plình tìah ca mòiq pliang clong habài, i mangai yŏc rai dèh ta đùng.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Pliang adrech aih yi 'yoh dŏng ca 'bài pliang adrech 'noiq, mahaq jò haq khoi hon, haq yi càn ca 'bài cachiq 'noiq. Haq wìa long càn, mech wìa ca chìm broq pù ta hamenh haq.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Haq hadai ta'mon hòm bàu alìah ma 'noiq doi: “Diac Plình tìah ca blo broq cadroh, i mòiq ngai gu cadrì alôn blo ta piq cađap dàc, trùh jò dàc aih bôq dŏng.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Chuaq Jêxu yŏc bàu alìah aih hnài mangai jàn. Rìm bìac hnài, Haq dìq yŏc bàu alìah hnài wì,
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 đòiq troq troi bàu mangai capoch thai Boc Plình khoi doi:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Khoi ca aih, Chuaq Jêxu thê wì hlài. Haq mùt ta hnem. Mangai hŏc tiaq thia ŏi haten bòch Haq: “Thài ôi, xìn Ìh doi ro ca nhèn bàu alìah nhat ŏi ta đùng.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Haq padreo bàu doi: “Mangai rai adrech lem, aih Con Mangai.
37 Jesus respondeu:
38 Rùang, aih crŏng taneh. Adrech lem, aih con caiq Diac Boc Plình. Nhat adrònh, aih con caiq kiac dù.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Haq ma rai adrech 'mèq, aih can kiac Satan. Jò gat, aih hì pulùch. Mangai gat, aih 'bình plình.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “ 'Màng aih, nhat ma jah bùiq tah ta ùnh 'màng leq, hì pulùch hadai 'màng aih.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Con Mangai jah thê dèh 'bình plình Haq gop dìq rìm ngai ma baxrùq broq catŏih cro wa mangai ngang dù loh khoi ca Diac Haq.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Èh hwenh 'bài mangai aih mùt ta 'bau ùnh, aih nòi crò hmoi wa cadrit hanenh.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Jò aih, 'bài mangai ta-atoq 'ngah ca-ah ca-iang tìah ca mat mahì ta Diac Baq cla wì. Cabô i don tàng, tamàng beq.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Diac Plình alìah tìah ca hang canaq 'bac catùh ta taneh. I mòiq ngai chaq hnoq hang aih, èh haq cadoc hlài. Haq lem bùi cadàu hlài tech dŏng dèh cùng hang rŏt taneh đùng aih.
44 — O
45 “Diac Plình hadai tìah ca mòiq ngai, mangai padro ngŏc chaq ngŏc lem.
45 — O
46 Jò khoi chaq hnoq pliang ngŏc canaq 'bac, haq tech dŏng dèh cùng hang rŏt pliang ngŏc aih.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Diac Plình hadai tìah ca mangai tang hlàm ta diac raxìq, rùp rìm hiniq ca.
47 — O
48 Jò ca khoi hlech bình ta hlàm, èh wì haq dùng hlàm atŏc ta 'bò, hi khoi wì ha'ngui ràih ca lem tah ta rô, ca 'mèq tèm đac.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Trùh hì pulùch hadai 'màng aih, 'bài 'bình plình jah trùh lah mangai ngang dù wa mangai rìh ta-atoq loh crài ca dabau,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 hwenh 'bài mangai dù mùt 'bau ùnh; ŏi ta aih toq crò hmoi wa cadrit hanenh.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 “Pì loq tàng bìac aih ùh?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Haq doi: “Taiq bìac aih, rìm ngai thài ranenh khoi hŏc bìac Diac Plình, èh haq tìah ca mòiq ngai, mangai craq hnem tau, 'noh dèh cùng hang dùnh wa cùng hang neo loh enh hnem.”
52 Jesus disse:
53 Khoi ca Chuaq Jêxu hnài bàu alìah aih, Haq lam khoi ca nòi aih.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Haq hlài trùh dèh ta gùng, hnài wì ta hnem tagop. Mangai leq tàng ji hamàih, wì bòch dabau: “Mangai cô 'nì Haq jah can khôn rabiaq wa cwìang itai cô enh leq?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Cô ajoq Con Calô da mangai broq thòq long 'mòh? Miq Haq Mari, wì oh Haq Jacò, Jôsep, Simôn, Juđa ajoq?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Oh Haq ma cadrì dìq ŏi ti bèn cô joq ùh? Nhò enh leq Mangai cô jah broq rìm bìac aih 'màng cô?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Wì ùh lem bùi ca Haq.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ŏi ta aih, Haq ùh broq bàc bìac halac, ma jah 'màng aih taiq wì ùh lùi Haq.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.