Mateus 13
Sech Hadròih (HRE) vs NAA
1 Hadai trom hì aih Chuaq Jêxu loh khoi enh hnem, ha'ngui ti 'bò diac raxìq.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 'Bài jàn tagop ŏi dudan ca Haq bàc hrìn, trùh 'mòi Haq ep tŏc ha'ngui ta bong. Mangai jàn yòng ti 'bò diac.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Haq hnài alìah ca wì bàc trong. Haq doi 'màng cô: “I mòiq ngai loh lam rai adrech.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Jò haq rai, mòiq 'nah clìh ti trong, chìm trùh caq dìq.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Mòiq 'nah clìh ta hmu raga, tajòi 'mòi haq hon, taiq i toq 'biaq taneh catùh ùh jrùq.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Mahaq jò mat mahì tŏc, haq hŏnh taiq ùh i ca riah, haq cachìt.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mòiq 'nah clìh ŏi ta nòi hila. Adrech plôh pajùm ti hila, broq ca adrech aih ùh jah càn.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mòiq 'nah hòm clìh ta nòi taneh jìang, loh plì, mòiq pliang loh mòiq hrinh, mòiq pliang loh 60, mòiq pliang loh 30.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Mangai leq i don, tamàng beq.” “I mòiq ngai loh lam rai adrech…”|alt="sower" src="DN00470b.tif" size="col" copy="UBS (Dunham)" ref="Mat 13:3"
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 'Bài mangai hŏc tiaq thia haten jang Haq, wì bòch: “Gleq Ìh ma yŏc bàu alìah đòiq hnài wì?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Haq doi: “Khoi am ca pì loq bàu halac halùai da Diac Plình, mahaq ùh am ca wì haq loq.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ma jah 'màng aih, mangai leq khoi i, jah am tam ca haq, wì haq jah i rah, mahaq mangai leq ùh i, jah yŏc hlài bìac haq khoi i.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Au capoch alìah ca wì haq:
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 'Màng aih, jah troq troi bàu Êsai mangai capoch thai Boc Plình khoi doi bìac wì haq:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Taiq manoh jàn cô khoi cadoq cadang,
15 Porque o coração deste povo
16 Mahaq xôq ramŏt ca pì taiq mat jah hnoq wa don jah tàng.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Joq 'nàng, Au doi ca pì: I bàc mangai capoch thai Boc Plình, bàc mangai rìh ta-atoq ngèh ca enh hnoq bìac pì hnoq, mahaq ùh jah hnoq; ngèh ca enh tàng bìac pì tàng mahaq ùh jah tàng.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “ 'Màng cô, Au thê pì tamàng bàu alìah ca mangai rai adrech enh doi cleq:
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Mangai leq ma tamàng Bàu Lem Diac Boc Plình, mahaq haq ùh 'nì tàng, èh kiac dù trùh atùng yŏc pliang adrech khoi rai ta manoh haq, aih mangai tìah ca pliang adrech clìh ti trong.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Adrech ma taclìh nòi hmu raga, aih alìah ca mangai khoi ca haq tàng Bàu Lem, tajòi 'mòi haq lem bùi nhàn yŏc,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 mahaq adrech aih ùh hon riah ta manoh, haq rìh toq 'biaq hì raq, èh jò glàm bìac nan xa, bìac wì ti rùp, tajòi 'mòi haq cađac Chuaq.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Adrech taclìh nòi hila, aih alìah ca mangai tamàng Bàu Lem, mahaq haq hèm hrìn bìac crŏng taneh cô. Haq ham ca padrŏng can, broq Bàu Lem loh ca ùh yòng càn, ùh loh plì.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Mahaq, adrech ma clìh nòi taneh jìang, aih alìah ca mangai tamàng Bàu Lem, èh 'nì loq ca bàu aih. Mangai aih jah loh plì, mòiq pliang loh mòiq hrinh, pliang 'noiq 60, pliang 'noiq hòm 30.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Chuaq Jêxu 'mon bàu alìah ma 'noiq ca wì haq: “Diac Plình tìah ca mangai rai adrech lem ta đùng cla,
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 mahaq jò haq cùi, i mangai ma git ca haq lam trùh, rai nhat ta 'mau haq, khoi èh loh lam.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Mahaq trùh jò 'mau xròc, nhat hadai loh jò aih.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “ 'Bài hapŏng da craq đùng trùh doi ca Haq: ‘Ùh xài ìh rai adrech lem ta đùng ìh 'mòh? 'Màng aih nhat cô loh enh leq?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Cla craq doi: ‘Aih mangai ma git ca au, haq khoi broq bìac aih.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Cla craq doi: ‘Ùh khòh, yùq jò pì bùiq nhat, loq troq bùiq đac 'mau dìq.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Dôq haq, đòiq wa càn pajùm trùh jò gat, èh au jah tanap ca 'bài mangai gat: Lah dŏng dìq nhat, achauq crài èh bùh đac, mahaq 'ràng 'mau mì 'mùt đòiq ta hapom.’ ”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Haq 'mon bàu alìah ma 'noiq hòm. Haq doi: “Diac Plình tìah ca mòiq pliang clong habài, i mangai yŏc rai dèh ta đùng.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Pliang adrech aih yi 'yoh dŏng ca 'bài pliang adrech 'noiq, mahaq jò haq khoi hon, haq yi càn ca 'bài cachiq 'noiq. Haq wìa long càn, mech wìa ca chìm broq pù ta hamenh haq.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Haq hadai ta'mon hòm bàu alìah ma 'noiq doi: “Diac Plình tìah ca blo broq cadroh, i mòiq ngai gu cadrì alôn blo ta piq cađap dàc, trùh jò dàc aih bôq dŏng.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Chuaq Jêxu yŏc bàu alìah aih hnài mangai jàn. Rìm bìac hnài, Haq dìq yŏc bàu alìah hnài wì,
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 đòiq troq troi bàu mangai capoch thai Boc Plình khoi doi:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Khoi ca aih, Chuaq Jêxu thê wì hlài. Haq mùt ta hnem. Mangai hŏc tiaq thia ŏi haten bòch Haq: “Thài ôi, xìn Ìh doi ro ca nhèn bàu alìah nhat ŏi ta đùng.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Haq padreo bàu doi: “Mangai rai adrech lem, aih Con Mangai.
37 E Jesus respondeu:
38 Rùang, aih crŏng taneh. Adrech lem, aih con caiq Diac Boc Plình. Nhat adrònh, aih con caiq kiac dù.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Haq ma rai adrech 'mèq, aih can kiac Satan. Jò gat, aih hì pulùch. Mangai gat, aih 'bình plình.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “ 'Màng aih, nhat ma jah bùiq tah ta ùnh 'màng leq, hì pulùch hadai 'màng aih.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Con Mangai jah thê dèh 'bình plình Haq gop dìq rìm ngai ma baxrùq broq catŏih cro wa mangai ngang dù loh khoi ca Diac Haq.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Èh hwenh 'bài mangai aih mùt ta 'bau ùnh, aih nòi crò hmoi wa cadrit hanenh.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Jò aih, 'bài mangai ta-atoq 'ngah ca-ah ca-iang tìah ca mat mahì ta Diac Baq cla wì. Cabô i don tàng, tamàng beq.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Diac Plình alìah tìah ca hang canaq 'bac catùh ta taneh. I mòiq ngai chaq hnoq hang aih, èh haq cadoc hlài. Haq lem bùi cadàu hlài tech dŏng dèh cùng hang rŏt taneh đùng aih.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Diac Plình hadai tìah ca mòiq ngai, mangai padro ngŏc chaq ngŏc lem.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Jò khoi chaq hnoq pliang ngŏc canaq 'bac, haq tech dŏng dèh cùng hang rŏt pliang ngŏc aih.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Diac Plình hadai tìah ca mangai tang hlàm ta diac raxìq, rùp rìm hiniq ca.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Jò ca khoi hlech bình ta hlàm, èh wì haq dùng hlàm atŏc ta 'bò, hi khoi wì ha'ngui ràih ca lem tah ta rô, ca 'mèq tèm đac.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Trùh hì pulùch hadai 'màng aih, 'bài 'bình plình jah trùh lah mangai ngang dù wa mangai rìh ta-atoq loh crài ca dabau,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 hwenh 'bài mangai dù mùt 'bau ùnh; ŏi ta aih toq crò hmoi wa cadrit hanenh.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “Pì loq tàng bìac aih ùh?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Haq doi: “Taiq bìac aih, rìm ngai thài ranenh khoi hŏc bìac Diac Plình, èh haq tìah ca mòiq ngai, mangai craq hnem tau, 'noh dèh cùng hang dùnh wa cùng hang neo loh enh hnem.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Khoi ca Chuaq Jêxu hnài bàu alìah aih, Haq lam khoi ca nòi aih.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Haq hlài trùh dèh ta gùng, hnài wì ta hnem tagop. Mangai leq tàng ji hamàih, wì bòch dabau: “Mangai cô 'nì Haq jah can khôn rabiaq wa cwìang itai cô enh leq?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Cô ajoq Con Calô da mangai broq thòq long 'mòh? Miq Haq Mari, wì oh Haq Jacò, Jôsep, Simôn, Juđa ajoq?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Oh Haq ma cadrì dìq ŏi ti bèn cô joq ùh? Nhò enh leq Mangai cô jah broq rìm bìac aih 'màng cô?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Wì ùh lem bùi ca Haq.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ŏi ta aih, Haq ùh broq bàc bìac halac, ma jah 'màng aih taiq wì ùh lùi Haq.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.