Marcos 5

Sech Hadròih (HRE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chuaq Jêxu wa mangai hŏc tiaq Haq cwa trùh 'bò pah tau, mùt gùng da mangai Jê-ra-sê.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Loh bu khoi enh bong, tajòi 'mòi i mòiq ngai i kiac ŏi ta chac, loh enh cadràng hanang, thia trùh jang ngìa Chuaq Jêxu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Mangai aih loq ŏi nòi cadràng hanang. 'Nhac ca wì càt haq xam caxi mem tagwat, xôq ùh 'blêq.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ma jah 'màng aih khoi bàc yàng wì clang jènh haq, càt tì haq xam caxi mem tagwat, xôq haq hràt đac caxi mem tagwat, wah đac long clang, ùh cabô nui ta'blêq ca haq.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Xèq ca hì, 'ngah ca mang, haq lam lìq lam làn nòi cadràng hanang, lam lìq lam làn ta wang, cachech cajiah, yŏc hmu chot dèh chac.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Jò hnoq Chuaq Jêxu enh hangai, haq cadàu tùh bla-op jang ngìa Chuaq Jêxu,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 cachech bàu dêh doi: “Waiq Chuaq Jêxu, Con Boc Plình ma yi ha'nhèq, au wa Ìh i bìac cleq? Au xìn Ìh paq baxa au.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Taiq adroi Chuaq Jêxu khoi doi: “Ô kiac dù, loh khoi mangai cô beq!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Khoi èh Chuaq Jêxu bòch: “Hiniq gè cacleq?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Haq xìn Chuaq Jêxu ca rangoq, apaq hnan wì haq lam khoi ca gùng aih.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ŏi ta aih i mòiq calùh chùa bàc dìq jaq 'nang angoq caq ta go wang.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 'Bài can kiac xìn Chuaq Jêxu: “Am nhèn trùh ti calùh chùa tau, đòiq nhèn mùt ta wì haq.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Chuaq Jêxu thê 'màng aih. Dìq ca can kiac loh enh chac mangai aih, mùt ti chac 'bài chùa. Calùh chùa i 2.000 toq cadàu tarŏng ta criang, hadrùc cachìt ca glàc ta diac raxìq.Chuaq Jêxu thê 'màng aih.|alt="A demon-possessed man" src="CN01710B.TIF" size="col" copy="Cook" ref="Mŏc 5:13"
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 'Bài mangai ban chùa cadàu mot, hi khoi anoi hlài bìac aih jàp ta phôq aih wa plài dudan ca gùng aih. Mangai jàn loh ngan bìac aih.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Wì trùh ti Chuaq Jêxu, hnoq mangai ma adroi ìq i kiac ŏi ta chac, khoi ha'ngui caxùnh cwàn eo, wa manoh ngoc haq khoi brêh. Wì crè dìq jaq.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 'Bài mangai ma khoi hnoq bìac aih, anoi hlài bìac ma trùh ti mangai kiac ma rùp nèh, wa ta calùh chùa.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 'Bài mangai jàn xìn Chuaq Jêxu loh khoi ca gùng wì haq.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jò Chuaq Jêxu bu tŏc ta bong, mangai ma can kiac khoi mùt nèh, xìn ŏi ta Chuaq Jêxu.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mahaq Chuaq Jêxu ùh am. Chuaq doi: “Au thê ìh hlài ta hnem, ta nòi bua ìh, anoi hlài ca wì loq bìac càn caiq Chuaq khoi am ca ìh. Haq khoi xa-ŏch ca ìh 'màng leq.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 'Màng aih, haq lam jàp ta gùng Mòiq Jàt Phôq, anoi hlài bìac càn caiq Chuaq Jêxu ma khoi broq ca haq. Mangai leq tàng hadai hamàih ta manoh.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jò Chuaq Jêxu tŏc ta bong cwa 'bò pah tau, i mangai jàn bàc tagop gòm Haq ti 'bò diac raxìq.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 I mòiq ngai, mangai wèq hnem tagop, hiniq haq Jairu, bu hnoq Chuaq Jêxu, haq hacùn cràng jang jènh Chuaq Jêxu.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Haq xìn rangoq: “Thài ôi, con cadrì 'yoh au ùh hrŏc ten cachìt. Xìn Chuaq trùh đòiq tì ti chac haq, haq jah rìh.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Chuaq Jêxu lam ti haq.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ta aih, i mòiq ngai gu cadrì, i can ùh hrŏc loh mahem khoi 12 hanam.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Dùnh dàng aih, haq chìuq nan xa am ca bàc ngai 'bacsi sì broq brêh. Haq 'noh dèh dìq ca 'bac ma xôq ùh hnoq i brêh cleq, mahaq can ùh hrŏc rai èh rai hlàm tam hòm.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Jò haq hìa bìac Chuaq Jêxu, haq chua ta'ne wì, enh rù ca Chuaq Jêxu đòiq bèq eo Chuaq Jêxu.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ma jah 'màng aih haq hèm dèh: “Tàng au toq jah bèq eo Chuaq, au jah brêh.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Adrình ca jò aih, mahem ma loh enh chac haq pi loh, haq mòn dađeh khoi jah brêh.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tajòi 'mòi Chuaq Jêxu mòn dèh ang ai Haq khoi loh enh chac. Haq hwi ngan wì, rai bòch: “Cabô ma khoi bèq eo Au?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Mangai hŏc tiaq doi: “Thài ôi! Ìh hnoq mangai bàc hnen Ìh, gleq Ìh ma bòch: ‘Cabô bèq Au?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Haq ngan wì ŏi dudan ca Haq, đòiq ngan mangai leq ma khoi broq bìac aih.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Mangai gu cadrì ma i can ùh hrŏc loq bìac aih khoi trùh ca dađeh. Haq crè tarìt pacro dađeh hacùn cràng jang jènh Chuaq Jêxu anoi dŏng bìac haq khoi broq.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Chuaq Jêxu doi ca haq: “Con cadrì ôi, taiq ìh i manoh lùi canòm Au, ìh khoi brêh, phai yŏc manoh catèm ma lam beq. Ìh pi hìaq ùh hrŏc hòm.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jò Haq ŏi anoi, i mangai trùh enh hnem mangai ma wèq hnem tagop doi ca haq: “Con cadrì ìh khoi cachìt, pi thê pangài broq cleq ca Thài hòm.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Mahaq Chuaq Jêxu ùh hèm trùh bàu aih. Haq doi ca mangai ma wèq hnem tagop: “Apaq yùq, ìh toq lùi raq.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Haq ùh am wì 'noiq tiaq Haq enh gùng ca Pêtrô, Jacò wa Jon oh Jacò.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Jò wì haq trùh ta hnem mangai ma wèq hnem tagop, Chuaq Jêxu hnoq wì broq ta-ùang, tang ngai hmoi, tang ngai cachech bàu dêh.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Mùt ta hnem, Haq doi: “Gleq pì ma tagrùang 'màng cô? Mangai 'yoh cô ùh i cachìt, haq toq cùi hêq!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Wì halê Chuaq Jêxu.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Haq cadop ti mangai 'yoh rai doi: “Ta-li-tha Cumi,” aih: “Ô con 'yoh cadrì, Au thê oh yòng beq!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Tajòi 'mòi con cadrì aih yòng cadiang lam, ma jah 'màng aih haq khoi jah 12 hanam. Wì dìq jaq hamàih ta manoh.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Haq ùh am wì doi ca mangai 'noiq loq bìac aih. Khoi èh Haq thê am ca con 'yoh aih dahwèq caq.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.