Lucas 8
Sech Hadròih (HRE) vs ARIB
1 Atìq ca aih, Chuaq Jêxu lam enh phôq cô trùh phôq tau, enh gùng cô trùh gùng 'noiq, anoi hnài Bàu Lem da Diac Boc Plình.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 I 12 ngai, mangai hŏc tiaq ŏi ti Haq. Hadai i mangai cadrì tiaq haq, aih 'bài mangai khoi jah Haq hnan đac kiac dù wa khoi jah brêh ca ùh hrŏc: Mari, aih Ma-đò-len, enh chac haq Chuaq khoi hnan đac tapèh toq kiac dù,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Jô-an-na, mai Chuxa, mangai ma wèq bìac hnem Bùa Hêrôt, Su-sa-na wa bàc ngai ma 'noiq. Wì yŏc dahwèq dađeh jùp đò Chuaq wa mangai hŏc tiaq Haq.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Jò bàc ngai tagop ta aih, wa wì mangai enh bàc phôq trùh ta Haq, Haq yŏc bàu alìah hnài wì, doi:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “I mòiq ngai loh lam rai adrech. Jò haq rai i adrech clìh ti trong 'bìq jôiq đac, èh chìm trù caq dìq.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Mòiq 'nah clìh ŏi ti hmu raga. Jò bu hon, tajòi 'mòi hŏnh đac, ma jah 'màng aih ùh i ca hòi diac.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Mòiq 'nah clìh ŏi ta nòi hila. Adrech plôh pajùm ti hila, broq ca adrech aih ùh jah càn.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 I mòiq 'nah clìh ŏi ti nòi taneh jìang. Haq hon wa yòng càn, loh plì, mòiq loh mòiq hrinh.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Mangai hŏc tiaq bòch Haq bàu alìah aih doi cleq.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Haq tèu: “Khoi am ca pì jah loq bìac halac halùai da Diac Boc Plình, mahaq wì ma 'noiq, am ca wì tàng bàu patìah
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Cô, bàu alìah aih 'màng cô: Adrech aih bàu Boc Plình.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Adrech ma clìh ŏi ti trong, aih wì ma khoi tàng bàu Boc Plình; khoi èh can kiac Satan lam atùng yŏc bàu aih khoi ca manoh wì đòiq wì haq ùh lùi wa ùh jah dèch.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Adrech clìh ŏi nòi raga, aih wì ma lem bùi tamàng bàu Chuaq, mahaq ùh mùt jrùq đòiq i riah. Wì tiaq Chuaq ùh dùnh. Jò glàm bìac 'bàt thù trùh, wì haq cađac Chuaq.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Adrech clìh nòi hila, aih wì ma tamàng bàu Chuaq, èh lam tiaq, mahaq taiq wì lo hrìn bìac ŏi crŏng taneh cô, bìac padrŏng can, bìac baxùang dađeh, broq ca bàu Chuaq ta manoh wì haq ùh jah càn, ùh loh plì.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Mahaq adrech ma clìh nòi taneh jìang, aih mangai yŏc manoh joq 'nàng tamàng bàu Chuaq, wèq bàu aih ta manoh; xam manoh cajap jah loh plì.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Ùh i cabô bùh đen, khoi èh yŏc thùng gùp đac, loq đòiq enh ca'nàm jùang, mahaq đòiq nòi ha'nhèq, xreo 'ngah dìq ca mangai trom hnem.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ùh i ca bìac hlèp leq ma ùh jah paro. Ùh i ca bìac cleq cadoc ma ùh jah patô.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 'Màng aih, pì ep rabiaq bìac ma pì tàng, ma jah 'màng aih, mangai khoi i, jah am tam, mangai ùh i, jah yŏc hloi bìac haq ma hèm dađeh khoi i.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Miq wa oh Chuaq chaq Haq, mahaq taiq mangai bàc hrìn, ùh jah trùh haten ca Haq.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 'Màng aih i mangai doi ca Haq loq: “Miq wa 'bài oh Ìh ŏi enh gùng, enh glàm Ìh.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Mahaq, Haq tèu: “Miq Au wa oh Au, aih mangai tàng bàu Boc Plình, hi khoi, broq tiaq bàu aih.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 I mòiq hì, Chuaq Jêxu tŏc ta bong dèh ti 'bài mangai hŏc tiaq, Haq doi: “Bèn cwa pah tau beq.” Hi khoi wì lam.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Jò bong 'nang cadàu, Haq cùi. I bahùt trùh ta diac, 'nang dìq jaq yat.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Mangai hŏc tiaq trùh padrìu Haq doi: “Thài ôi! Thài ôi! Bèn cachìt!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Haq doi ca mangai hŏc tiaq: “Manoh lùi pì ta leq?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Khoi ca aih, wì chùng bong trùh ta gùng Jê-ra-sê, ta jang ca gùng Ga-li-lê.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jò Chuaq Jêxu tŏc ta 'bò, i mòiq ngai ŏi ta phôq aih i kiac ŏi ta chac, haq lam trùh ta Chuaq. Khoi dùnh mangai cô ùh caxùnh eo, ùh ŏi ta hnem, mahaq haq ŏi toq nòi cadràng hanang.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Bu hnoq Chuaq Jêxu, haq cachech bàu dêh, pacro dađeh ti jènh Chuaq, haq doi: “Waiq Chuaq Jêxu, Con Boc Plình ma ha'nhèq dìq jaq, au wa Ìh i bìac cleq? Xìn Ìh apaq broq au jìq xa.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ma jah 'màng aih Chuaq Jêxu khoi thê can kiac loh khoi enh haq. Mangai cô khoi bàc yàng kiac rùp haq, 'nhac ca wì gòm haq, càt jènh tì haq xam caxi mem tagwat, xôq haq goh đac. Kiac dù 'ràng haq mùt nòi đùng wang wê.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Chuaq Jêxu bòch haq: “Gè hiniq cleq?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Can kiac chang xìn yôt Chuaq Jêxu, apaq ca'nìh wì haq ta hàm jrùq.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Jò aih i mòiq calùh chùa 'nang acaq ti cachình criang. Wì xìn Chuaq Jêxu ca'naih wì mùt ta chùa. Chuaq broq tiaq bàu wì.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Dìq ca can kiac aih loh khoi enh mangai, mùt ta chùa. Chùa cadàu enh bôi wang hadrùc ta diac cram cachìt dŏng.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Wì mangai ma ban chùa, cadàu mot, anoi bìac aih jàp ta phôq wa ta gùng aih.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Bàc mangai loh ngan bìac aih. Jò wì trùh ti Chuaq Jêxu, hnoq mangai ma can kiac neo loh khoi enh chac haq, ha'ngui ŏi ti jènh Chuaq Jêxu, caxùnh eo cwàn, manoh hèm khoi wìa lem, wì yùq crè dìq jaq.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 'Bài mangai ma khoi hnoq bìac halac aih, anoi hlài ca mangai 'noiq bìac mangai ma can kiac rùp khoi jah brêh aih 'màng leq.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Dìq ca mangai gùng Jê-ra-sê xìn Chuaq Jêxu lam khoi ca wì, ma jah 'màng aih wì crè hrìn. Haq tŏc ta bong wìh hlài pah tau.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Mahaq mangai ma khoi claih enh can kiac, xìn lam tiaq Chuaq Jêxu. Mahaq Chuaq Jêxu thê haq hlài, doi:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Hlài ta hnem ìh beq. Anoi hlài rìm bìac Boc Plình khoi broq am ca ìh.” 'Màng aih, haq lam anoi hlài rìm bìac Boc Plình khoi broq am ca haq, jàp ca phôq.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Jò Chuaq Jêxu hlài, i bàc ngai gòm đìh yŏc Haq, ma jah 'màng aih mangai leq ji gòm Haq.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 I mangai craq hnem tagop, hiniq haq Jairu, trùh hacùn cràng enh ngìa Chuaq Jêxu, xìn haq mùt dèh ta hnem.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Ma jah 'màng aih haq i dèh mòiq toq con cadrì 12 hanam, ten cachìt.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Jò aih, i mòiq ngai gu cadrì ùh hrŏc loh mahem khoi 12 hanam. Haq khoi yam bàc 'bac trùh ta 'bacsi sì leq xôq ùh brêh.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Haq lam enh cloh bèq ha'mai eo Chuaq Jêxu. Tajòi 'mòi mahem haq xŏt.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Chuaq Jêxu bòch: “Cabô ma bèq Au?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Mahaq Chuaq Jêxu doi: “I mangai khoi bèq Au, ma jah 'màng aih au mòn i cwìang itai loh enh Au.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Con cadrì aih tàng dađeh pi jah cadoc. Haq yùq crè tarìt, trùh hacùn cràng ajènh Chuaq, anoi dèh bìac hagleq haq ma bèq Chuaq, wa 'màng leq haq khoi jah brêh tajòi 'mòi.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Mahaq Chuaq Jêxu doi: “Con cadrì ôi, manoh con ma lùi khoi broq brêh ca con. Catèm ca con, lam beq.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Haq ŏi capoch, i craq hnem tagop trùh doi ca Jairu: “Hêq! Con cadrì ìh khoi cachìt. Apaq pangài ca Thài hòm.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Mahaq Chuaq Jêxu tàng 'màng aih, doi ca Jairu: “Apaq yùq, canòm ma joq 'nàng, con ìh jah brêh.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Jò wì trùh hnem, Haq toq am ca Pêtrô, Jacò, Jon, wa miq baq con mangai aih mùt ti Haq.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Dìq ca wì ŏi ta hnem ta-oih ca con mangai aih. Mahaq Chuaq Jêxu doi: “Apaq hmoi. Con mangai cô ùh cachìt, haq cùi.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Wì do halê Chuaq, ma jah 'màng aih wì loq con mangai aih khoi cachìt.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Mahaq Chuaq Jêxu rùp tì con mangai aih, doi bàu dêh: “Con cadrì ôi, yòng beq!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Mahua yiang mùt hlài ta chac haq wa haq tajòi 'mòi yòng ha'ngui. Chuaq Jêxu thê am ca con 'yoh aih acaq.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Miq baq con 'yoh cô hamàih ta manoh dìq jaq, mahaq Chuaq Jêxu ùh thê anoi hlài ca wì loq ca bìac aih.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.