Lucas 7

Sech Hadròih (HRE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Khoi ca Chuaq Jêxu hnài dìq bàu aih am ca mangai pajùm tàng, Haq mùt phôq Ca-bê-na-um.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 I mòiq ngai hapŏng da đôiq trùang ma haq loq waq, ùh hrŏc ten cachìt.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Tàng wì doi i Chuaq Jêxu, haq thê wì craq broq gàu Yothaiq lam xìn Chuaq broq brêh am ca hapŏng haq.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Wì lam trùh ti Chuaq Jêxu xìn Haq, doi: “Đôiq trùang cô đang ca Thài jùp đò,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 taiq haq loq waq ca jàn bèn, wa khoi broq hnem tagop am ca nhèn.”
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 'Màng aih, Chuaq Jêxu lam ti wì.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Au hadai hnoq dađeh ùh tajì đòiq trùh ta Ìh. Xìn Ìh capoch mòiq nà, èh hapŏng au jah brêh.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Ma jah 'màng aih au hadai loq iu bàu wì enh 'nhèq ca au. Au hadai i lình loq iu bàu au. Au thê mangai cô: ‘Lam beq!’ Haq lam. Au thê mòiq ngai ma 'noiq: ‘Thia beq!’ Haq thia. Au doi ca hapŏng au: ‘Broq bìac cô beq!’ Haq broq.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jò Chuaq Jêxu tàng 'màng aih, Haq hamàih ta manoh, tawìh hlài doi ca wì ma tiaq Haq: “Au doi ca pì bàu joq 'nàng. Ŏi ta Is-ra-ên, Au 'nhòq lah hnoq mòiq ngai leq ma i manoh lùi 'màng cô.”
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Wì bua đôiq trùang hlài ta hnem hnoq hapŏng aih khoi brêh.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Hì atìq ca aih, Chuaq Jêxu mùt ta mòiq phôq hiniq Na-in. 'Bài mangai hŏc tiaq Haq wa mòiq lù mangai pajùm bàc lam tiaq Haq.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Jò Haq trùh haten ca ngo phôq, hnoq wì tòng 'noh mangai cachìt, aih con calô mòiq da mangai cadrì hadrô. Bàc ngai ta phôq lam tiaq haq.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jò Chuaq hnoq, Haq xa-ŏch ca haq doi: “Apaq hmoi!”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Khoi èh, Haq lam haten bèq hom. Wì ma tòng hom yòng. Haq doi: “Ôi mangai gu radam, Au thê ìh ha'ngui!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Mangai ma cachìt aih tajòi 'mòi ha'ngui, èh capoch tùang, hi khoi Chuaq Jêxu am haq da miq haq.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Mangai leq ji crè yùq, manè Boc Plình doi: “I mangai capoch thai Boc Plình càn, khoi mahno yòng ta'ne bèn. Boc Plình khoi trùh hmàih dèh ca con jàn Haq.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Bìac cô anoi jàp ca cròng Juđia, wa cròng wawenh ca aih.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Wì mangai hŏc tiaq Jon anoi hlài ca haq dìq ca bìac aih.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Jon creo ca mangai hŏc tiaq haq baiq ngai, thê wa lam trùh ta Chuaq Jêxu bòch: “Ìh joq Mangai nhèn ma ngèh ca trùh ùh, loq nhèn ep gòm Mangai ma 'noiq hòm?”
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Wa baiq ngai lam trùh ta Chuaq Jêxu wa doi: “Jon thê ma lam bòch: ‘Ìh joq Mangai nhèn ma ngèh ca trùh ùh, loq nhèn ep gòm Mangai ma 'noiq?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Wop jò aih, Chuaq Jêxu broq brêh ca bàc mangai ùh hrŏc crài ca dabau, hnan đac can kiac enh mangai, wa broq ca mangai ùh xao jah hnoq.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Chuaq Jêxu tèu wa: “Hlài beq, anoi ca Jon loq bìac chôp khoi hnoq, khoi tàng: Mangai ùh xao jah hnoq, mangai cwê jah lam, mangai bacùn jah brêh, mangai clìch jah tàng, mangai cachìt jah rìh hlài wa mangai pa jah tàng Bàu Lem.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Xôq ramŏt ca mangai leq ùh cađac manoh lùi taiq Au.”
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Jò wa mangai hŏc tiaq Jon khoi lam, Chuaq Jêxu anoi bìac Jon am ca mangai pajùm tàng: “Pì lam enh ngan cleq nòi đùng hawit? Ngan long drê 'bìq cayeo hlôi ra'nhùn 'mòh?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Èh pì lam ngan cleq hòm? Pì ngan mangai caxùnh eo rahù 'mòh? Tau mangai caxùnh eo rahù caq ŏi nòi xùang, haq ŏi ta hnem bùa!
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Mahaq pì lam ngan cleq hòm? Chaq mangai capoch thai Boc Plình ùh xài? Joq, Au doi ca pì, haq yi hnao ca mangai capoch thai Boc Plình.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ta Sech Hadròih khoi achìh bìac haq 'màng cô:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Au doi ca pì, dìq ca con mangai gu cadrì ma xa-ông 'noh, ùh i cabô yi càn ca Jon 'Baptit, mahaq ta Diac Boc Plình, mangai 'yoh dìq jaq, haq xôq yi càn ca Jon.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Dìq ca mangai pajùm wa mangai gop thèq chìuq Jon 'baptem, wì doi trong Boc Plình aih ta-atoq.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Mahaq mangai Pha-ri-si wa thài ranenh, taiq wì ùh chìuq 'baptem da Jon, wì haq khoi chôiq đac bìac manoh Boc Plình ma enh ca wì haq.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Chuaq Jêxu doi: “Au alìah wì da 'nhòng cô tìah ca cabô?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Wì tìah ca con 'yoh ha'ngui ta chòq, doi ca dabau:
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Taiq Jon 'Baptit trùh, ùh caq 'benh, ùh ôq alac, pì doi: ‘Haq i kiac ŏi ta chac.’
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Con Mangai trùh, caq ôq, pì doi: ‘Haq Mangai ham ca caq, ham ca ôq, broq bua ca mangai gop thèq wa mangai dù.’
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Mahaq bìac khôn rabiaq jah dìq dŏng ca con caiq Haq patô 'noh lem troq.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 I mòiq ngai, mangai Pha-ri-si adràc Chuaq Jêxu mùt ta hnem haq, caq pua. Jò khoi mùt ta hnem mangai Pha-ri-si, Chuaq ha'ngui.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Ŏi ta phôq aih, i mòiq ngai gu cadrì manhài trài, tàng doi i Chuaq Jêxu 'nang ha'ngui caq ta hnem mangai Pha-ri-si. Haq 'ràng mòiq toq cabi ngŏc taboc bình dàu xua thùm.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Haq yòng enh cloh nòi jènh Chuaq Jêxu, haq hmoi. Jò loh diac mat catôh ta jènh Chuaq, haq yŏc dèh xàc gàu, xùt jènh Chuaq; hìp jènh Chuaq, hi khoi xùt dàu xua thùm ta jènh Chuaq.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Mangai Pha-ri-si ma khoi adràc Chuaq Jêxu hnoq 'màng aih; haq hèm ta manoh: Mangai cô, tàng Haq joq mangai capoch thai Boc Plình, Haq hadai loq ca gu cadrì cô manhài trài.
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Chuaq Jêxu doi bàu ca haq: “Ô Simôn, Au i toq 'biaq bàu enh anoi ca ìh.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 “I mòiq ngai aih, i baiq ngai pòq dòih haq: Mòiq ngai pòq 500 đê-na-ri, mòiq ngai pòq 50.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Wa baiq ngai aih dìq ùh i ca cleq ca'naih dòih, taiq 'màng aih haq cađac ca wa dòih aih. Ta wa baiq ngai aih, mangai leq loq waq ca haq yi bàc?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simôn tèu: “Au doi, mangai ma khoi jah cađac ca haq yi bàc aih.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Khoi èh, Haq tawìh ta gu cadrì, Haq doi: “Ìh hnoq mangai cadrì cô ùh? Au mùt hnem ìh, ìh ùh am diac Au 'nheo jènh, mahaq haq khoi yŏc diac mat 'nheo jènh Au; yŏc dèh xàc gàu xùt.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ìh ùh hìp Au, mahaq enh jò mùt hnem ìh, haq hìp yôt jènh Au.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Ìh ùh xùt dàu ta gàu Au, mahaq haq yŏc dàu thùm xùt ta jènh Au.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 'Màng aih au doi ca ìh: Tôiq mangai cadrì cô bàc, mahaq khoi jah baxŏng dìq dŏng, ma jah 'màng aih haq khoi loq waq bàc, mahaq cabô khoi jah baxŏng 'biaq, haq loq waq 'biaq.”
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Haq doi ca gu cadrì: “Tôiq ìh khoi baxŏng.”
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Wì ma ha'ngui caq pua ti Haq, hèm ta manoh: “Mangai cô Cabô, ma i cwìang baxŏng tôiq?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Mahaq Haq doi ca gu cadrì aih: “Manoh lùi ìh khoi dèch ìh; lam catèm beq.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.