Juízes 19
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Jò aih, jàn Is-ra-ên ùh i ca bùa.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Mahaq mai haq tango ca wì, hi khoi cađac dèh ŏng hlài dèh ta hnem baq ŏi 'Bêt-lê-hem, gùng Juđa. Haq ŏi ta aih jah pôn khê.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Ŏng haq lam trùh ta aih yŏc bàu lem rangot padô dèh mai hlài. Ŏng haq wê baiq toq lùa wa mòiq ngai hapŏng. Mai haq adràc dèh ŏng mùt dèh ta hnem baq. Jò baq mangai con cadrì aih hnoq dèh con ŏng, haq dìq jaq manè loh đìh yŏc.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Baq mai haq padô dèh con ŏng ŏi tam, 'màng aih con ŏng haq ŏi ta haq jah piq hì, caq ôq ti dabau wa cùi padài ta aih.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Trùh hì ma pôn wì haq rìu xrŏih đòiq hangah ca dabau adroi ca loh lam, èh baq mai con cadrì aih doi dèh ca ŏng con: “Caq đò mòiq ca'net 'benh đòiq haq hatôq cliac, khoi hi lam.”
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 'Màng aih wì haq hi ha'ngui caq ôq ti dabau. Hi gêh caq, baq con cadrì aih hi doi ca ŏng con: “Con ŏi, tam mòiq mang beq đòiq manoh con jah bùi.”
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Ŏng con haq padinh yòng tình ca hangah hi hlài, èh baq mai haq xìn yôh, 'màng aih haq ŏi tam ta aih mòiq mang hòm.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Trùh hì ma padam haq rìu xrŏih đòiq loh lam, mahaq baq mangai cadrì aih doi: “Con ha'ngui caq ôq đòiq jah bùi, chìu èh hì hlài.” 'Màng aih wì haq ha'ngui caq ôq ti dabau trùh chìu.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Jò haq, mai yang haq wa hapŏng haq padon yòng đòiq hangah, èh baq mai haq doi: “Pì ngan meh, plình khoi chìu. Pì ŏi tam mòiq mang hòm, hì khoi ten lùch, ep ŏi hlài ta cô beq đòiq manoh pì jah lem bùi, khoi xroq èh rìu xrŏih, hi hlài dèh ta hnem.”
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Mahaq yàng cô ŏng con haq pi waq ŏi hòm, haq padinh yòng rùp dèh baiq toq lùa adràc dèh mai wa hapŏng, hi loh lam pagat cwa Jê-ru-sa-lem.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Jò wì haq trùh haten ca Jê-ru-sa-lem, èh hì khoi ten dìq. Mangai hapŏng doi dèh ca craq haq: “Ôi craq! Beq bèn mùt cùi padài đò ta phôq jàn mangai Jê-bu-xit mang cô.”
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Mahaq craq haq doi: “Bèn ùh mùt phôq da tamoi 'noiq da 'bài mangai ùh xài con caiq da Is-ra-ên. Bèn ran đòiq trùh Ghi-bê-a.”
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 Craq haq doi hòm dèh ca mangai hapŏng: “Ran oq, bèn ep trùh mòiq ta 'bài phôq enh ngìa ca bèn, loq Ghi-bê-a, loq Rama, èh cùi đò ta aih.”
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Khoi èh wì haq ran lam hòm. Jò wì haq ten trùh Ghi-bê-a, aih taneh da hadròng hadrech Bên-ja-min, èh mat mahì hi mùt.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Wì haq mùt ta phôq Ghi-bê-a, đòiq cùi padài đò mang aih. Jò wì haq mùt, wì haq ha'ngui padài nòi xàn ta phôq, mahaq ùh i ca mangai leq đìh yŏc wì haq mùt ta hnem đòiq wì haq jah cùi padài đò mang aih.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 Jò aih khoi xèq, mòiq ngai mangai craq hlài enh đùng. Mangai craq cô ŏi ta tamang ha'nhèq Ep-ra-im, mahaq manàiq haq rìh ŏi ta phôq Ghi-bê-a, aih phôq da mangai Bên-ja-min.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Haq hnoq tamoi ŏi ta xàn phôq. Haq trùh haten bòch: “Ìh lam ta leq? Ìh trùh đeh enh leq?”
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Wì haq tèu: “Nhèn enh 'Bêt-lê-hem gùng Juđa lam cwa trong cô đòiq hlài ta gùng hangai hanguq ta gùng tamang ha'nhèq Ep-ra-im, ma jah 'màng aih au mangai ŏi ta aih, nèh au lam ta 'Bêt-lê-hem gùng Juđa. Manàiq cô au trùh ta hnem Chuaq, mahaq ùh i ca mangai leq đìh yŏc au mùt ta hnem.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Mahaq nhèn khoi wê hri wa nhat dèh ca lùa, 'benh wa alac ca au, hapŏng ìh, hapŏng cadrì da ìh wa mangai radam cô lam tiaq ma.”
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Mangai craq aih doi: “Catèm manoh beq, au padon nòi padài ca pì, pì ùh hìaq ep cùi ti xàn phôq 'màng cô.”
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 'Màng aih, mangai craq aih pachùh wì mùt dèh ta hnem, wa am ca lùa wì haq acaq. Hi khoi wì haq 'nheo jènh wa acaq ti dabau.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 'Nang jò wì caq ôq lem bùi ti dabau, tajòi 'mòi i mòiq calùh mangai lam ròi wa ùh loh cleq ŏi ta phôq, aih 'bài calô ma loq tango ca mangai calô trùh dudan ca hnem rai clôq 'mang. Wì doi ca mangai craq hnem: “Am mangai gu calô ma mùt ta hnem ìh loh ta cô đòiq nhèn tango ti haq.”
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Mahaq mangai craq aih doi: “Ôi oh daq, xìn pì apaq broq bìac ngang dù 'màng aih, ma jah 'màng aih mangai cô khoi mùt hnem au. Pì apaq broq bìac 'mèq 'mac 'màng aih.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Au i mòiq toq con adrùh ŏi xriu khoi èh mangai calô hadai i mòiq toq mai yang. Au 'ràng wa haq ca pì enh tango, loq broq cleq lènh da pì, mahaq pì apaq broq bìac 'mèq 'mac 'màng aih.”
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Mahaq wì aih ùh chìuq tamàng craq hnem. 'Màng aih, craq hnem rùp mai yang da mangai tamoi aih 'ràng 'noh ca wì haq tango racaih 'ngah mang aih trùh daxroq. Trùh ten 'ngah wì men ca'naih haq.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Haq ran moq hlài dèh ta hnem ŏng haq ma cùi đò. Haq tacro jang 'mang hnem hi khoi ca'nùng hloi jang aih trùh jò plình 'ngah.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Jò hi 'ngah, ŏng haq rìu enh cùi, pèh 'mang, padon lam hòm, èh hnoq mai yang dađeh ca'nùng jang 'mang baiq toq tì rùp radua 'mang.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Ŏng haq doi: “Ran yòng beq, bèn hi hlài.” Mahaq mai yang haq pi tèu. 'Màng aih haq dèch dèh mai tŏc enh crŏng lùa, èh hangah ca mangai craq, hlài dèh ta hnem.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Jò hlài bu trùh hnem, haq yŏc mòiq toq chang, coh jènh tì wa chac dèh mai yang loh 12 apŏt, khoi èh gòi 'ràng jàp ca Is-ra-ên.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Dìq dŏng ca 'bài mangai ma hnoq, doi: “Pàng jò con caiq Is-ra-ên ma loh khoi enh Aicàp trùh manàiq, 'nhòq i mangai leq khoi broq loq hnoq bìac 'màng aih! Hèm thù ngan ca bìac aih, èh doi ca nhèn phai broq 'màng leq beq!”
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.