Juízes 11

Sech Hadròih (HRE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jepthê, mangai Ga-la-at mangai tadêh tadon, mahaq miq haq mangai cadrì tango yŏc 'bac. Baq haq Ga-la-at.
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 Mai ma neo da Ga-la-at hadai xa-ông jah padam toq con calô. Jò 'bài con calô hi yòng càn, wì haq hnan đac Jepthê lam. Wì doi: “Ìh ùh jah hùang cùng hang ŏi ta hnem cô, ma jah 'màng aih, ìh con da mangai gu cadrì 'noiq.”
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 'Màng aih, Jepthê, mot hangai dèh ca oh daq, lam rìh ŏi ta gùng Top. I 'bài mangai lam ròi wa ùh loh cleq lam pajùm ti haq.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Atìq ca aih jàn Amôn loh tajêh ca jàn Is-ra-ên.
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 Jò wì Amôn trùh tajêh, 'bài craq da Ga-la-at trùh ta gùng Top đòiq 'ràng Jepthê hlài.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 Wì doi ca haq: “Xìn ìh hlài broq gàu ca nhèn đòiq ta'blêq hlài ca jàn Amôn beq.”
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 Mahaq Jepthê tèu wì craq aih: “Pì ma ùh xài 'bài mangai ma khoi git ca au wa hnan cađac au loh khoi dèh hnem baq 'mòh? 'Màng aih, jò pì glàm 'mèq ranàc manàiq cô, gleq pì ti chaq au?”
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 'Bài craq da Ga-la-at tèu: “Xìn ìh cađac bìac ma dùnh aih. Manàiq nhèn xìn ìh tawìh hlài ti nhèn đòiq bèn wiang ta'blêq hlài ca jàn Amôn, wa xìn ìh broq gàu dìq ca jàn ma ŏi ta Ga-la-at oq.”
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 'Màng aih, Jepthê tèu: “Pì thê au hlài jêh Amôn, khoi èh tàng Chuaq am jàn Amôn ta tì au, 'màng aih pì joq 'nàng đòiq au broq mangai wèq cwìang da pì ùh?”
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Wì craq da Ga-la-at tèu: “Xìn Chuaq wiang hnoq nhèn joq 'nàng broq tiaq troi bàu ìh ma khoi doi aih.”
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 'Màng aih, Jepthê lam tiaq 'bài craq da Ga-la-at. Jàn Ga-la-at padèch Jepthê broq gàu wa wèq cwìang enh 'nhèq dìq ca wì; hi khoi enh ngìa ca Chuaq ta Mitba, Jepthê capoch hlài bàu haq ma khoi capoch.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Khoi ca aih Jepthê thê mangai wê bàu trùh bòch bùa Amôn: “Nhèn ma i broq bìac cleq ùh troq ca ìh ma 'nong lình enh ta'blêq ca taneh Diac au?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 Bùa Amôn tèu hlài 'bài mangai ma wê bàu da Jepthê, doi: “Aih taiq jò jàn Is-ra-ên loh khoi enh Aicàp wì blah yŏc da au taneh enh Atnôn trùh Jabôc wa trùh diac Jôđan, 'màng aih manàiq cô pì phai mòiq manoh ca'naih hlài da au beq.”
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 Jepthê thê mangai 'ràng bàu trùh ta bùa Amôn.
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 Wì haq doi:
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 mahaq jò wì loh khoi enh Aicàp, wì lam cwa trong đùng braih càn đòiq lam trùh Diac Raxìq Gòh, khoi èh trùh ta Cađê.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 Jò aih Is-ra-ên i thê mangai 'ràng bàu trùh doi ca bùa Êđôm: Xìn am nhèn lam pajang đò trong gùng da bùa. Mahaq bùa Êđôm ùh am. Taiq 'màng aih wì thê mangai 'ràng bàu trùh doi ca bùa Moap, mahaq bùa aih hadai ùh am. 'Màng aih jàn Is-ra-ên ep ŏi hlài ta Cađê.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 “Khoi ca aih, Is-ra-ên lam pajang trong đùng braih càn, lam dudan enh gùng ca taneh gùng da Êđôm wa Moap, hi khoi lam tiaq trong pah mat mahì loh da Moap, khoi èh đòiq traiq pah tau ca Atnôn, mahaq wì ùh mùt taneh gùng da Moap. Atnôn aih acang da Moap.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 “Khoi ca aih hòm, Is-ra-ên thê mangai 'ràng bàu trùh Sihôn, bùa da jàn A-mô-rit 'nang wèq cwìang ta Hêtbôn wa doi ca haq: Xìn bùa am nhèn lam pajang trong taneh diac da ìh đòiq nhèn lam trùh dèh ta gùng da nhèn.
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 Mahaq, Sihôn ùh lùi Is-ra-ên, taiq 'màng aih haq ùh am lam cwa trong taneh gùng da haq. Khoi ca aih haq thê dìq dèh ca lình đòiq traiq ta Jaxa wa tajêh Is-ra-ên.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 “Jò aih Chuaq, Boc Plình da Is-ra-ên, khoi jao am Sihôn wa dìq ca bình lình haq ca Is-ra-ên. Is-ra-ên jêh 'blêq wì haq yŏc dìq ca gùng da jàn A-mô-rit ma 'nang ŏi.
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 Wì yŏc dŏng gùng aih, enh Atnôn trùh Jabôc, enh đùng braih càn trùh diac Jôđan.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 “ 'Màng aih Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên khoi hnan jàn A-mô-rit enh ngìa ca Is-ra-ên jàn da Haq, èh bùa yŏc cwìang leq đòiq bòch hlài taneh?
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 Bùa ma ùh khoi nhàn yŏc phàn da Kêmôt, haq can kiac da bùa khoi am ca bùa 'mòh? Hadai 'màng aih rìm bìac ma Chuaq, Haq Boc Plình da nhèn khoi am ca nhèn, èh nhèn wèq yŏc.
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 Bùa ma yi thài ca Balac, con Xippo, haq bùa da Moap 'mòh? Bùa aih i jò leq ta rahen loq tajêh poh ca Is-ra-ên ùh?
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 Ta 300 hanam jò Is-ra-ên ŏi ta Hêtbôn wa plài aih, ŏi ta gùng A-rô-e wa plài aih, wa ŏi ta dìq ca phôq roc kenh cròng diac Atnôn trùh cròng diac Jabôc trùh hloi cròng diac Jôđan, gleq ìh ùh yŏc hlài jò aih raq?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 'Màng aih, au ma i broq cleq ma ùh troq ca ìh, mahaq ìh khoi broq ùh troq ca au, ma jah 'màng aih ìh chaq hiniq ca au đòiq tajêh hlài ca au. Waiq xìn Chuaq hadrah bìac da jàn Is-ra-ên wa jàn Amôn.”
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 Mahaq, bùa da Amôn ùh do hèm trùh ca bàu da Jepthê ma thê mangai wê bàu trùh anoi ca haq.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 Yiang da Chuaq tamèt ca manoh Jepthê. Jepthê 'nong lình lam cwa Ga-la-at wa Ma-na-se, khoi èh trùh Mitba ŏi Ga-la-at. Enh aih haq trùh jêh jàn Amôn.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 Jepthê waiq khàn ca Chuaq doi: “Tàng Chuaq jao am jàn Amôn ca tì au,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 Èh jò au hlài ùh kè ca mangai leq loh enh 'mang hnem au, èh mangai aih jah wìa mangai da Chuaq, èh au yŏc mangai aih broq ngè tadreo bùh am ca Ìh.”
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 Khoi ca aih Jepthê trùh jêh jàn Amôn. Chuaq am Jepthê 'blêq jàn Amôn.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 Jepthê jêh 'blêq 20 phôq da wì haq, enh A-rô-e trùh gùng haten Minit, dang hangai trùh Abên Kê-ra-mim. 'Màng aih, jàn Is-ra-ên ta'blêq ca jàn Amôn.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Jò Jepthê hlài dèh ta hnem haq ta Mitba, con cadrì haq wê raxap loh nhaiq muaq dìh yŏc dèh baq. Haq con mòiq da haq. Enh gùng ca haq, Jepthê pi i ca con calô loq con cadrì ma 'noiq hòm.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Jò Jepthê bu hnoq haq, èh Jepthê hich dèh eo wa hmoi: “Ôi con cadrì au! Con broq ca baq chìuq paha'neq wa mango dìq jaq, ma jah 'màng aih khoi pachac bàu ca Chuaq, au ùh hùa blòq dèh bàu.”
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 Con haq tèu: “Ôi baq, tàng baq khoi i bàu waiq khàn, xìn baq broq ca con tiaq troi bàu ma khoi loh enh hacùng baq aih, ma jah 'màng aih manàiq cô Chuaq khoi jêh chau ca 'bài mangai ma enh tagit ca ìh, aih jàn Amôn.”
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 Khoi ca aih, haq doi hòm dèh ca baq: “Mahaq xìn baq am con mòiq bìac. Xìn baq am ca con baiq khê đòiq con lam ta rôm wang, èh đòiq con wa 'bài bua con hmoi ca bìac ŏi xriu.”
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 Jepthê tèu: “Con lam beq.” Hi khoi haq am dèh ca con lam baiq khê. Con haq wa 'bài bua da con tŏc ta wang hmoi ca bìac ŏi xriu da haq.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Atìq ca baiq khê, haq hlài dèh ta hnem baq, wa baq haq broq da haq troi bàu haq ma khoi hùaq. Mangai cadrì cô ùh ŏi pajùm ca mangai calô.
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 rìm hanam 'bài mangai con cadrì ta Is-ra-ên i pôn hì crò hloi đòiq hmàng ca con adrùh Jepthê, mangai Ga-la-at.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.