Juízes 11
Sech Hadròih (HRE) vs NAA
1 Jepthê, mangai Ga-la-at mangai tadêh tadon, mahaq miq haq mangai cadrì tango yŏc 'bac. Baq haq Ga-la-at.
1 Jefté, o gileadita, era homem valente, porém filho de uma prostituta. O pai dele se chamava Gileade.
2 Mai ma neo da Ga-la-at hadai xa-ông jah padam toq con calô. Jò 'bài con calô hi yòng càn, wì haq hnan đac Jepthê lam. Wì doi: “Ìh ùh jah hùang cùng hang ŏi ta hnem cô, ma jah 'màng aih, ìh con da mangai gu cadrì 'noiq.”
2 Gileade também teve filhos da sua esposa. Esses filhos cresceram e expulsaram Jefté, dizendo: — Você não herdará nada na casa de nosso pai, porque é filho de outra mulher.
3 'Màng aih, Jepthê, mot hangai dèh ca oh daq, lam rìh ŏi ta gùng Top. I 'bài mangai lam ròi wa ùh loh cleq lam pajùm ti haq.
3 Então Jefté fugiu da presença de seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Ali alguns homens sem valor se juntaram a ele e o seguiam.
4 Atìq ca aih jàn Amôn loh tajêh ca jàn Is-ra-ên.
4 Passado algum tempo, os filhos de Amom entraram em guerra contra Israel.
5 Jò wì Amôn trùh tajêh, 'bài craq da Ga-la-at trùh ta gùng Top đòiq 'ràng Jepthê hlài.
5 Quando os filhos de Amom atacaram, os anciãos de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Wì doi ca haq: “Xìn ìh hlài broq gàu ca nhèn đòiq ta'blêq hlài ca jàn Amôn beq.”
6 E disseram a Jefté: — Venha ser o nosso chefe, para podermos lutar contra os filhos de Amom.
7 Mahaq Jepthê tèu wì craq aih: “Pì ma ùh xài 'bài mangai ma khoi git ca au wa hnan cađac au loh khoi dèh hnem baq 'mòh? 'Màng aih, jò pì glàm 'mèq ranàc manàiq cô, gleq pì ti chaq au?”
7 Porém Jefté disse aos anciãos de Gileade: — Vocês não são aqueles que me odiaram e me expulsaram da casa de meu pai? Por que vêm a mim agora, quando estão em aperto?
8 'Bài craq da Ga-la-at tèu: “Xìn ìh cađac bìac ma dùnh aih. Manàiq nhèn xìn ìh tawìh hlài ti nhèn đòiq bèn wiang ta'blêq hlài ca jàn Amôn, wa xìn ìh broq gàu dìq ca jàn ma ŏi ta Ga-la-at oq.”
8 Os anciãos de Gileade responderam a Jefté: — É por isso que agora estamos voltando a você. Venha conosco e lute contra os filhos de Amom. Seja o nosso chefe sobre todos os moradores de Gileade.
9 'Màng aih, Jepthê tèu: “Pì thê au hlài jêh Amôn, khoi èh tàng Chuaq am jàn Amôn ta tì au, 'màng aih pì joq 'nàng đòiq au broq mangai wèq cwìang da pì ùh?”
9 Então Jefté perguntou aos anciãos de Gileade: — Se vocês me fizerem voltar para combater os filhos de Amom, e o
10 Wì craq da Ga-la-at tèu: “Xìn Chuaq wiang hnoq nhèn joq 'nàng broq tiaq troi bàu ìh ma khoi doi aih.”
10 Os anciãos de Gileade responderam: — O
11 'Màng aih, Jepthê lam tiaq 'bài craq da Ga-la-at. Jàn Ga-la-at padèch Jepthê broq gàu wa wèq cwìang enh 'nhèq dìq ca wì; hi khoi enh ngìa ca Chuaq ta Mitba, Jepthê capoch hlài bàu haq ma khoi capoch.
11 Então Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si. E Jefté proferiu todas as suas palavras diante do Senhor , em Mispa.
12 Khoi ca aih Jepthê thê mangai wê bàu trùh bòch bùa Amôn: “Nhèn ma i broq bìac cleq ùh troq ca ìh ma 'nong lình enh ta'blêq ca taneh Diac au?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: — O que você tem contra mim, para vir e atacar a minha terra?
13 Bùa Amôn tèu hlài 'bài mangai ma wê bàu da Jepthê, doi: “Aih taiq jò jàn Is-ra-ên loh khoi enh Aicàp wì blah yŏc da au taneh enh Atnôn trùh Jabôc wa trùh diac Jôđan, 'màng aih manàiq cô pì phai mòiq manoh ca'naih hlài da au beq.”
13 O rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: — É porque, quando Israel saiu do Egito, tomou a minha terra desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Devolva-me agora essa terra, pacificamente.
14 Jepthê thê mangai 'ràng bàu trùh ta bùa Amôn.
14 Porém Jefté tornou a enviar mensageiros ao rei dos filhos de Amom,
15 Wì haq doi:
15 dizendo: — Assim diz Jefté: “Israel não tomou nem a terra dos moabitas nem a terra dos filhos de Amom.
16 mahaq jò wì loh khoi enh Aicàp, wì lam cwa trong đùng braih càn đòiq lam trùh Diac Raxìq Gòh, khoi èh trùh ta Cađê.
16 Porque, quando Israel saiu do Egito, andou pelo deserto até o mar Vermelho e chegou a Cades.
17 Jò aih Is-ra-ên i thê mangai 'ràng bàu trùh doi ca bùa Êđôm: Xìn am nhèn lam pajang đò trong gùng da bùa. Mahaq bùa Êđôm ùh am. Taiq 'màng aih wì thê mangai 'ràng bàu trùh doi ca bùa Moap, mahaq bùa aih hadai ùh am. 'Màng aih jàn Is-ra-ên ep ŏi hlài ta Cađê.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei dos edomitas, dizendo: ‘Peço que você me deixe passar pela sua terra.’ Porém o rei dos edomitas não lhe deu ouvidos. Israel mandou pedir a mesma coisa ao rei dos moabitas, mas ele também não quis atender. E, assim, Israel ficou em Cades.
18 “Khoi ca aih, Is-ra-ên lam pajang trong đùng braih càn, lam dudan enh gùng ca taneh gùng da Êđôm wa Moap, hi khoi lam tiaq trong pah mat mahì loh da Moap, khoi èh đòiq traiq pah tau ca Atnôn, mahaq wì ùh mùt taneh gùng da Moap. Atnôn aih acang da Moap.
18 Depois, andou pelo deserto, e rodeou a terra dos edomitas e a terra dos moabitas, e chegou a leste da terra destes, e acampou do outro lado do Arnom. Não entrou no território dos moabitas, porque o Arnom é a fronteira deles.
19 “Khoi ca aih hòm, Is-ra-ên thê mangai 'ràng bàu trùh Sihôn, bùa da jàn A-mô-rit 'nang wèq cwìang ta Hêtbôn wa doi ca haq: Xìn bùa am nhèn lam pajang trong taneh diac da ìh đòiq nhèn lam trùh dèh ta gùng da nhèn.
19 Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, rei de Hesbom. Israel lhe disse: ‘Por favor, deixe-nos passar pela sua terra até o nosso destino.’
20 Mahaq, Sihôn ùh lùi Is-ra-ên, taiq 'màng aih haq ùh am lam cwa trong taneh gùng da haq. Khoi ca aih haq thê dìq dèh ca lình đòiq traiq ta Jaxa wa tajêh Is-ra-ên.
20 Porém Seom, não confiando em Israel, recusou deixá-lo passar pelo seu território; pelo contrário, reuniu todo o seu povo, acampou em Jaza, e lutou contra Israel.
21 “Jò aih Chuaq, Boc Plình da Is-ra-ên, khoi jao am Sihôn wa dìq ca bình lình haq ca Is-ra-ên. Is-ra-ên jêh 'blêq wì haq yŏc dìq ca gùng da jàn A-mô-rit ma 'nang ŏi.
21 O Senhor , Deus de Israel, entregou Seom e todo o seu povo nas mãos de Israel, que os derrotou. E Israel tomou posse das terras dos amorreus, que moravam naquele lugar.
22 Wì yŏc dŏng gùng aih, enh Atnôn trùh Jabôc, enh đùng braih càn trùh diac Jôđan.
22 Os israelitas tomaram posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque e desde o deserto até o Jordão.
23 “ 'Màng aih Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên khoi hnan jàn A-mô-rit enh ngìa ca Is-ra-ên jàn da Haq, èh bùa yŏc cwìang leq đòiq bòch hlài taneh?
23 Assim, o Senhor , Deus de Israel, expulsou os amorreus de diante do seu povo de Israel. E você pretende ser dono desta terra?
24 Bùa ma ùh khoi nhàn yŏc phàn da Kêmôt, haq can kiac da bùa khoi am ca bùa 'mòh? Hadai 'màng aih rìm bìac ma Chuaq, Haq Boc Plình da nhèn khoi am ca nhèn, èh nhèn wèq yŏc.
24 Não é fato que você considera como sua propriedade aquilo que Quemos, seu deus, lhe dá? Assim nós possuiremos o território de todos os que o Senhor , nosso Deus, expulsou de diante de nós.
25 Bùa ma yi thài ca Balac, con Xippo, haq bùa da Moap 'mòh? Bùa aih i jò leq ta rahen loq tajêh poh ca Is-ra-ên ùh?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas? Será que alguma vez ele entrou em conflito com Israel ou lutou contra ele?
26 Ta 300 hanam jò Is-ra-ên ŏi ta Hêtbôn wa plài aih, ŏi ta gùng A-rô-e wa plài aih, wa ŏi ta dìq ca phôq roc kenh cròng diac Atnôn trùh cròng diac Jabôc trùh hloi cròng diac Jôđan, gleq ìh ùh yŏc hlài jò aih raq?
26 Enquanto Israel morou durante trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, e em Aroer e nas suas vilas, e em todas as cidades que ficam às margens do Arnom, por que vocês, amonitas, não as recuperaram durante esse tempo?
27 'Màng aih, au ma i broq cleq ma ùh troq ca ìh, mahaq ìh khoi broq ùh troq ca au, ma jah 'màng aih ìh chaq hiniq ca au đòiq tajêh hlài ca au. Waiq xìn Chuaq hadrah bìac da jàn Is-ra-ên wa jàn Amôn.”
27 Portanto, não sou eu quem pecou contra você! Porém você faz mal em lutar contra mim. O Senhor , que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.”
28 Mahaq, bùa da Amôn ùh do hèm trùh ca bàu da Jepthê ma thê mangai wê bàu trùh anoi ca haq.
28 Porém o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe havia mandado.
29 Yiang da Chuaq tamèt ca manoh Jepthê. Jepthê 'nong lình lam cwa Ga-la-at wa Ma-na-se, khoi èh trùh Mitba ŏi Ga-la-at. Enh aih haq trùh jêh jàn Amôn.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté. Ele atravessou Gileade e Manassés e, passando por Mispa de Gileade, foi até os filhos de Amom.
30 Jepthê waiq khàn ca Chuaq doi: “Tàng Chuaq jao am jàn Amôn ca tì au,
30 Jefté fez um voto ao Senhor , dizendo: — Se, de fato, entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31 Èh jò au hlài ùh kè ca mangai leq loh enh 'mang hnem au, èh mangai aih jah wìa mangai da Chuaq, èh au yŏc mangai aih broq ngè tadreo bùh am ca Ìh.”
31 quem primeiro sair da porta da minha casa para se encontrar comigo, quando eu voltar vitorioso sobre os filhos de Amom, esse será do Senhor , e eu o oferecerei em holocausto.
32 Khoi ca aih Jepthê trùh jêh jàn Amôn. Chuaq am Jepthê 'blêq jàn Amôn.
32 Assim, Jefté foi de encontro aos filhos de Amom, para lutar contra eles, e o Senhor os entregou nas mãos de Jefté.
33 Jepthê jêh 'blêq 20 phôq da wì haq, enh A-rô-e trùh gùng haten Minit, dang hangai trùh Abên Kê-ra-mim. 'Màng aih, jàn Is-ra-ên ta'blêq ca jàn Amôn.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Minite — vinte cidades ao todo — e até Abel-Queramim. Foi uma grande derrota para os filhos de Amom, que, assim, foram subjugados pelos filhos de Israel.
34 Jò Jepthê hlài dèh ta hnem haq ta Mitba, con cadrì haq wê raxap loh nhaiq muaq dìh yŏc dèh baq. Haq con mòiq da haq. Enh gùng ca haq, Jepthê pi i ca con calô loq con cadrì ma 'noiq hòm.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a filha saiu ao seu encontro, tocando o tamborim e dançando. E ela era filha única; ele não tinha outro filho nem filha.
35 Jò Jepthê bu hnoq haq, èh Jepthê hich dèh eo wa hmoi: “Ôi con cadrì au! Con broq ca baq chìuq paha'neq wa mango dìq jaq, ma jah 'màng aih khoi pachac bàu ca Chuaq, au ùh hùa blòq dèh bàu.”
35 Quando Jefté a viu, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você me prostra por completo! Você passou a ser a causa da minha ruína, porque fiz um voto ao
36 Con haq tèu: “Ôi baq, tàng baq khoi i bàu waiq khàn, xìn baq broq ca con tiaq troi bàu ma khoi loh enh hacùng baq aih, ma jah 'màng aih manàiq cô Chuaq khoi jêh chau ca 'bài mangai ma enh tagit ca ìh, aih jàn Amôn.”
36 E ela lhe disse: — Meu pai, você fez um voto ao
37 Khoi ca aih, haq doi hòm dèh ca baq: “Mahaq xìn baq am con mòiq bìac. Xìn baq am ca con baiq khê đòiq con lam ta rôm wang, èh đòiq con wa 'bài bua con hmoi ca bìac ŏi xriu.”
37 E ela disse mais ao seu pai: — Que me seja concedido isto: deixa-me por dois meses, para que eu vá, e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.
38 Jepthê tèu: “Con lam beq.” Hi khoi haq am dèh ca con lam baiq khê. Con haq wa 'bài bua da con tŏc ta wang hmoi ca bìac ŏi xriu da haq.
38 E o pai consentiu, dizendo: — Vá. Deixou-a ir por dois meses. Então ela se foi com as suas companheiras e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Atìq ca baiq khê, haq hlài dèh ta hnem baq, wa baq haq broq da haq troi bàu haq ma khoi hùaq. Mangai cadrì cô ùh ŏi pajùm ca mangai calô.
39 Ao fim dos dois meses, ela voltou para seu pai, que lhe fez segundo o voto que tinha feito. Assim, ela nunca teve relações com homem algum. Daqui veio o costume em Israel
40 rìm hanam 'bài mangai con cadrì ta Is-ra-ên i pôn hì crò hloi đòiq hmàng ca con adrùh Jepthê, mangai Ga-la-at.
40 de as filhas de Israel saírem por quatro dias, todos os anos, a chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.