Josué 9

Sech Hadròih (HRE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jò aih dìq ca bùa ŏi pah cô diac Jôđan, hìa bìac cô, 'bài bùa ŏi ta gùng rôm wang, ta tamang, loq ti kenh diac raxìq ta jang ca Liban, (aih 'bài bùa Hêtit, jàn A-mô-rit, jàn Ca-na-an, jàn Pe-rê-xit, jàn Hêwit wa jàn Jê-bu-xit),
1 Todos os reis a oeste do rio Jordão souberam do que havia acontecido. Eram os reis dos hititas, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus que viviam nas montanhas, nas colinas do oeste, ao longo do litoral do mar Mediterrâneo, até as montanhas do Líbano, ao norte.
2 gop dabau đòiq wiang tajraq ca Jôsuê wa jàn Ca-na-an.
2 Esses reis juntaram suas tropas para lutar como um só exército contra Josué e os israelitas.
3 Mahaq jò jàn Gi-bi-ôn hìa tìn bìac Jôsuê khoi broq ca Jê-ri-cô wa Ahi,
3 Contudo, quando os habitantes de Gibeom souberam do que Josué tinha feito com Jericó e Ai,
4 wì haq pađim ca dabau: Thê mòiq lù mangai còi lùa 'ràng 'bao dùnh khoi mon wa 'bao alac dùnh khoi dahich clep hlài,
4 usaram de astúcia para se salvar. Enviaram mensageiros a Josué e carregaram seus jumentos com sacos gastos e vasilhas de couro velhas e rachadas.
5 tŏc dep hyah khoi clep hlài, caxùnh eo cwàn dùnh hyah, wa dìq ca wì haq wê 'benh croh crenh khoi loh phòac.
5 Os mensageiros calçavam sandálias gastas e remendadas e vestiam roupas esfarrapadas, e também levavam pães secos e esfarelados.
6 Wì haq trùh glàm Jôsuê ta traiq lình Gingan, doi ca haq wa mangai Is-ra-ên: “Nhèn trùh đeh enh gùng hangai, manàiq cô xìn ìh broq wêh jao ca nhèn.”
6 Quando chegaram ao acampamento em Gilgal, disseram a Josué e aos líderes de Israel: “Viemos de uma terra distante para pedir que vocês façam um tratado de paz conosco”.
7 Jàn Is-ra-ên tèu mangai Hêwit: “Ùac aiq pì ŏi haten ca nhèn, broq 'màng leq nhèn ma jah broq wêh jao ca pì?”
7 Os israelitas disseram a esses heveus: “Como podemos ter certeza de que não vivem aqui por perto? Pois, se for o caso, não podemos fazer tratado algum com vocês”.
8 Wì doi ca Jôsuê: “Nhèn hapŏng ìh.”
8 Eles responderam: “Somos seus servos”. “Mas quem são vocês?”, insistiu Josué. “De onde vieram?”
9 Wì tèu: “Hapŏng ìh ŏi enh mòiq nòi hangai trùh ta cô, ma jah 'màng aih hìa tàng cwìang itai da Chuaq Boc Plình da pì. Nhèn hadai i tàng wì anoi trùh Haq, dìq ca bìac Haq ma khoi broq ta Aicàp,
9 Eles disseram: “Seus servos vieram de uma terra muito distante. Ouvimos falar do poder do S enhor , seu Deus, e de tudo que ele fez no Egito.
10 wa dìq ca bìac Haq ma khoi broq ca baiq toq bùa jàn A-mô-rit ŏi pah tau cròng diac Jôđan, aih Sihôn bùa Hêtbôn wa Ot, bùa Basan wèq cwìang ta Ach-ta-rôt.
10 Também soubemos do que ele fez aos dois reis amorreus a leste do Jordão: Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 'Màng aih, wì craq phôq wa dìq ca jàn anoi ca nhèn: ‘Pì wê ngè caq ti trong hi lam glàm wì, doi: “Nhèn hapŏng pì. Manàiq xìn pì broq wêh jao ca nhèn.” ’
11 Por isso, nossos líderes e todo o nosso povo nos instruíram: ‘Levem provisões para uma viagem longa. Vão encontrar-se com os israelitas e digam-lhes: Somos seus servos; por favor, façam um tratado conosco’.
12 Hì nhèn loh khoi dèh enh hnem, 'benh nhèn ŏi tôq, mahaq hì cô khoi croh wa khoi hon dŏng phòac.
12 “Estes pães haviam acabado de sair do forno quando partimos. Agora, como podem ver, estão secos e esfarelados.
13 'Bài 'bao alac cô ŏi neo jò nhèn ma ùc alac, mahaq manàiq cô khoi dahich. Cwàn eo wa yep nhèn loh dŏng ca hyah, ma jah 'màng aih nhèn lam trong dìq jaq hangai.”
13 Estas vasilhas de couro estavam novas quando as enchemos, mas agora estão rachadas. E nossas roupas e sandálias estão gastas da viagem extremamente longa”.
14 Jàn Is-ra-ên caq thù ngè caq wì haq, mahaq ùh waiq khàn bòch Chuaq.
14 Os israelitas examinaram as provisões deles, mas não consultaram o S enhor a respeito.
15 'Màng aih, Jôsuê broq hatroq ca wì haq, wa broq wêh jao đòiq wì haq jah rìh, hi khoi 'bài mangai ma wèq cwìang jàn 'noh bàu pachac đòiq wèq wêh jao aih ca wì haq.
15 Josué fez um tratado de paz com aqueles homens e garantiu que pouparia a vida deles, e os líderes da comunidade confirmaram o acordo com um juramento.
16 Mahaq piq hì atìq ca hì ma khoi wêh jao, jàn Is-ra-ên men loq, mangai jàn cô dìq ŏi haten hatìa ca gùng dađeh.
16 Três dias depois de fazerem esse tratado, os israelitas descobriram que, na verdade, os gibeonitas viviam ali perto.
17 Jàn Is-ra-ên loh lam, wa hì ma piq trùh phôq wì haq, aih phôq: Gi-bi-ôn, Kê-phi-ra, Bê-ê-rôt wa Ki-ri-at Jê-a-rim.
17 Partiram de imediato naquela direção e, em três dias, chegaram às cidades dos gibeonitas, chamadas Gibeom, Quefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Jàn Is-ra-ên ùh jêh jàn aih, ma jah 'màng aih, 'bài mangai ma wèq cwìang ŏi ta jàn khoi pachac ti jàn cô enh ngìa ca Chuaq Boc Plình da jàn Is-ra-ên.
18 Contudo, não atacaram as cidades, pois os líderes da comunidade haviam feito um juramento em nome do S enhor , o Deus de Israel. Toda a comunidade se queixou contra seus líderes por causa do tratado,
19 Mahaq dìq ca 'bài ma wèq cwìang aih tèu: “Nhèn khoi canòm ca hiniq Chuaq Boc Plình jàn Is-ra-ên, ma pachac ti jàn aih, 'màng aih ma jah nhèn manàiq ùh jah đùng trùh wì haq hòm.
19 mas eles responderam: “Uma vez que fizemos um juramento na presença do S enhor , o Deus de Israel, não podemos tocar neles.
20 Cô bìac nhèn ma ep broq ca wì haq: Phai đòiq wì haq jah rìh, taiq nhèn ep wèq dèh bàu ma khoi pachac. Tàng nhèn ùh wèq dèh bàu pachac aih, èh can nòih da Boc Plình jah ta-ùc ta gàu nhèn.”
20 Temos de deixá-los viver, pois se quebrássemos o juramento a ira divina cairia sobre nós.
21 'Màng aih 'bài ma wèq cwìang ta jàn Is-ra-ên tam bàu: “Đòiq ca wì rìh, mahaq ep thê wì broq mangai coh long ùnh wa genh diac am da dìq ca jàn.” 'Màng aih, mangai jàn broq tiaq bàu mangai wèq cwìang khoi tanap.
21 Que eles vivam!”. Assim, os israelitas os colocaram para cortar lenha e carregar água para toda a comunidade, de acordo com a decisão dos líderes.
22 Jôsuê creo ca jàn Gi-bi-ôn, hi doi ca wì: “Gleq pì ma 'nùt nhèn? Gleq pì doi: Nhèn ŏi hangai ca pì, mahaq pì ŏi haten ca nhèn?
22 Josué reuniu os gibeonitas e lhes disse: “Por que vocês mentiram para nós? Por que disseram que viviam numa terra distante da nossa quando, na verdade, vivem aqui perto?
23 Manàiq pì 'bìq waiq hanip! Pì ùh i ca jò leq jah hêq ca broq hapŏng, hloi hloi coh long ùnh genh diac ca hnem Boc Plình.”
23 Sejam amaldiçoados! De agora em diante, vocês serão sempre servos, encarregados de cortar lenha e carregar água para a casa do meu Deus”.
24 Wì haq tèu Jôsuê: “Dìq ca hapŏng ìh tàng ro rang: Chuaq da Boc Plình da pì, khoi tanap ca Môise, hapŏng Haq, thê am dŏng dìq ca pì gùng cô wa jêh dŏng dìq mangai jàn ta gùng aih enh ngìa dađeh, taiq nhèn crè ca pì loq jêh đac nhèn dài nhèn ma jah broq 'màng aih.
24 Eles responderam: “Agimos desse modo porque foi anunciado a nós, seus servos, que o S enhor , seu Deus, havia ordenado a seu servo Moisés que desse a vocês toda esta terra e que destruísse todos os seus habitantes. Tememos muito por nossa vida por causa de vocês.
25 Manàiq nhèn khoi ŏi ta cadop tì pì. Pì xôq broq ca nhèn tiaq manoh pì ma hnoq lem wa ta-atoq.”
25 Agora, estamos em suas mãos. Façam conosco o que lhes parecer correto”.
26 'Màng aih Jôsuê dèch wì haq claih ùh đòiq jàn Is-ra-ên jêh đac.
26 Assim, Josué livrou os gibeonitas e não permitiu que os israelitas os matassem.
27 Pàng hì aih Jôsuê lah axong jàn Gi-bi-ôn broq mangai coh long ùnh genh diac ca mangai jàn wa am ca ca'bŏng tadreo da Chuaq ta nòi Haq ma khoi ràih, aih bìac broq da wì haq trùh hloi manàiq.
27 Naquele dia, porém, encarregou-os de cortar lenha e carregar água para toda a comunidade de Israel e para o altar do S enhor , no lugar que o S enhor escolhesse construí-lo. Isso é o que fazem até hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.