Josué 14
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Cô gùng taneh da jàn Is-ra-ên đòiq broq xôxech ta gùng Ca-na-an tiaq bìac axong da pajàu Ê-li-a-xa, Jôsuê con da Nun wa wì ma broq gàu ta 'bài hadròng hadrech Is-ra-ên.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Wì haq pàih panàih axong taneh ca hachìn hadròng hadrech 'ne, tiaq bàu thê Chuaq khoi nhò Môise broq.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Môise khoi am xôxech ca baiq hadròng hadrech 'ne ŏi pah mat mahì loh ca cròng diac Jôđan, mahaq ùh am xôxech leq ca mangai Lêwi,
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 ma jah 'màng aih xinoi da Jôsep khoi wìa baiq hadròng hadrech, Ma-na-se wa Ep-ra-im. Mangai Lêwi ùh nhàn đeh taneh leq mahaq jah đeh toq phôq đòiq ŏi wa đùng taneh i nhat ca 'bài 'bo wa 'bài trìu da wì haq.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 'Màng aih jàn Is-ra-ên axong taneh troq troi bàu Chuaq khoi thê Môise.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Jò aih con calô da Juđa trùh haten ca Jôsuê ta Gingan. Calep con calô da Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, doi ca Jôsuê: “Ìh loq bìac Chuaq khoi anoi ca ìh wa au nhò Môise, mangai da Boc Plình, ŏi ta Cađê Ba-nê-a.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Jò Môise hapŏng Chuaq ŏi Cađê Ba-nê-a thê au lam rinh ngan gùng taneh cô, au jah 40 hanam. Au hlài anoi hlài bàu troq joq 'nàng.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Mahaq wì oh daq ma hadai lam ti au khoi broq ca jàn hŏnh manoh; mahaq au xôq dìq ca manoh iu tiaq Chuaq Boc Plình da au.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Ta hì aih, Môise i pachac ca au: Gùng taneh leq capiang jènh ìh lam, èh aih xôxech ìh wa con xau ìh hloi hloi, ma jah 'màng aih ìh khoi dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình au.
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 “Troq troi bàu Chuaq ma khoi doi, Haq khoi wèq ban au jah rìh 45 hanam, pàng jò aih Haq doi ca Môise bìac aih jò jàn Is-ra-ên lam lac ta đùng braih càn; Chuaq khoi wèq ban au jah rìh trùh jò cô; jò cô au khoi jah 85 hanam.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Hì cô au xôq ŏi tadêh tìah ca hì Môise thê au loh lam. Au xôq ŏi i padren đòiq lam tajêh, tìah ca hì adroi.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Manàiq xìn ìh am ca au gùng pah rôm wang cô ma Chuaq khoi rùp bàu am ca au hì aih. Ma jah 'màng aih ìh khoi tàng doi jàn caiq ca'nhòng A-na-kim xôq ŏi ta aih, wa phôq wì haq dìq càn cajap cajình, mahaq nhò Chuaq jùp đò, au khoi jah jêh hnan đac wì haq tìah ca bàu Chuaq khoi doi.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 'Màng aih Jôsuê waiq xôq ca Calep con calô Jê-phu-neh, hi khoi am ca haq gùng Hêprôn broq xôxech.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Pàng aih Hêprôn wìa xôxech da Calep con Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, enh jò aih trùh manàiq, taiq haq dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Calah nèh Hêprôn i hiniq Ki-ri-at A-ra-ba, taiq A-ra-ba, mangai caiq ca'nhòng, i tìang 'bang yi hnao dìq ca mangai A-na-kim.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.