Josué 14

Sech Hadròih (HRE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cô gùng taneh da jàn Is-ra-ên đòiq broq xôxech ta gùng Ca-na-an tiaq bìac axong da pajàu Ê-li-a-xa, Jôsuê con da Nun wa wì ma broq gàu ta 'bài hadròng hadrech Is-ra-ên.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel tiveram na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir
2 Wì haq pàih panàih axong taneh ca hachìn hadròng hadrech 'ne, tiaq bàu thê Chuaq khoi nhò Môise broq.
2 por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés, acerca das nove tribos e meia.
3 Môise khoi am xôxech ca baiq hadròng hadrech 'ne ŏi pah mat mahì loh ca cròng diac Jôđan, mahaq ùh am xôxech leq ca mangai Lêwi,
3 Porquanto às duas tribos e meia já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre seus irmãos.
4 ma jah 'màng aih xinoi da Jôsep khoi wìa baiq hadròng hadrech, Ma-na-se wa Ep-ra-im. Mangai Lêwi ùh nhàn đeh taneh leq mahaq jah đeh toq phôq đòiq ŏi wa đùng taneh i nhat ca 'bài 'bo wa 'bài trìu da wì haq.
4 Os filhos de José foram duas tribos, Manassés e Efraim; aos levitas não deram herança na terra, senão cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua possessão.
5 'Màng aih jàn Is-ra-ên axong taneh troq troi bàu Chuaq khoi thê Môise.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Jò aih con calô da Juđa trùh haten ca Jôsuê ta Gingan. Calep con calô da Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, doi ca Jôsuê: “Ìh loq bìac Chuaq khoi anoi ca ìh wa au nhò Môise, mangai da Boc Plình, ŏi ta Cađê Ba-nê-a.
6 Chegaram os filhos de Judá a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barneia, a respeito de mim e de ti.
7 Jò Môise hapŏng Chuaq ŏi Cađê Ba-nê-a thê au lam rinh ngan gùng taneh cô, au jah 40 hanam. Au hlài anoi hlài bàu troq joq 'nàng.
7 Tinha eu quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra; e eu lhe relatei como sentia no coração.
8 Mahaq wì oh daq ma hadai lam ti au khoi broq ca jàn hŏnh manoh; mahaq au xôq dìq ca manoh iu tiaq Chuaq Boc Plình da au.
8 Mas meus irmãos que subiram comigo desesperaram o povo; eu, porém, perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Ta hì aih, Môise i pachac ca au: Gùng taneh leq capiang jènh ìh lam, èh aih xôxech ìh wa con xau ìh hloi hloi, ma jah 'màng aih ìh khoi dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình au.
9 Então, Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: Certamente, a terra em que puseste o pé será tua e de teus filhos, em herança perpetuamente, pois perseveraste em seguir o Senhor , meu Deus.
10 “Troq troi bàu Chuaq ma khoi doi, Haq khoi wèq ban au jah rìh 45 hanam, pàng jò aih Haq doi ca Môise bìac aih jò jàn Is-ra-ên lam lac ta đùng braih càn; Chuaq khoi wèq ban au jah rìh trùh jò cô; jò cô au khoi jah 85 hanam.
10 Eis, agora, o Senhor me conservou em vida, como prometeu; quarenta e cinco anos há desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e, já agora, sou de oitenta e cinco anos.
11 Hì cô au xôq ŏi tadêh tìah ca hì Môise thê au loh lam. Au xôq ŏi i padren đòiq lam tajêh, tìah ca hì adroi.
11 Estou forte ainda hoje como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força naquele dia, tal ainda agora para o combate, tanto para sair a ele como para voltar.
12 Manàiq xìn ìh am ca au gùng pah rôm wang cô ma Chuaq khoi rùp bàu am ca au hì aih. Ma jah 'màng aih ìh khoi tàng doi jàn caiq ca'nhòng A-na-kim xôq ŏi ta aih, wa phôq wì haq dìq càn cajap cajình, mahaq nhò Chuaq jùp đò, au khoi jah jêh hnan đac wì haq tìah ca bàu Chuaq khoi doi.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, ouviste que lá estavam os anaquins e grandes e fortes cidades; o Senhor , porventura, será comigo, para os desapossar, como prometeu.
13 'Màng aih Jôsuê waiq xôq ca Calep con calô Jê-phu-neh, hi khoi am ca haq gùng Hêprôn broq xôxech.
13 Josué o abençoou e deu a Calebe, filho de Jefoné, Hebrom em herança.
14 Pàng aih Hêprôn wìa xôxech da Calep con Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, enh jò aih trùh manàiq, taiq haq dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên.
14 Portanto, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até ao dia de hoje, visto que perseverara em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Calah nèh Hêprôn i hiniq Ki-ri-at A-ra-ba, taiq A-ra-ba, mangai caiq ca'nhòng, i tìang 'bang yi hnao dìq ca mangai A-na-kim.
15 Dantes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.