Josué 14
Sech Hadròih (HRE) vs ACF
1 Cô gùng taneh da jàn Is-ra-ên đòiq broq xôxech ta gùng Ca-na-an tiaq bìac axong da pajàu Ê-li-a-xa, Jôsuê con da Nun wa wì ma broq gàu ta 'bài hadròng hadrech Is-ra-ên.
1 Isto, pois, é o que os filhos de Israel tiveram em herança, na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir,
2 Wì haq pàih panàih axong taneh ca hachìn hadròng hadrech 'ne, tiaq bàu thê Chuaq khoi nhò Môise broq.
2 Por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara, pelo ministério de Moisés, acerca das nove tribos e da meia tribo.
3 Môise khoi am xôxech ca baiq hadròng hadrech 'ne ŏi pah mat mahì loh ca cròng diac Jôđan, mahaq ùh am xôxech leq ca mangai Lêwi,
3 Porquanto às duas tribos e à meia tribo já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre eles.
4 ma jah 'màng aih xinoi da Jôsep khoi wìa baiq hadròng hadrech, Ma-na-se wa Ep-ra-im. Mangai Lêwi ùh nhàn đeh taneh leq mahaq jah đeh toq phôq đòiq ŏi wa đùng taneh i nhat ca 'bài 'bo wa 'bài trìu da wì haq.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim, e aos levitas não se deu herança na terra, senão cidades em que habitassem, e os seus arrabaldes para seu gado e para seus bens.
5 'Màng aih jàn Is-ra-ên axong taneh troq troi bàu Chuaq khoi thê Môise.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e repartiram a terra.
6 Jò aih con calô da Juđa trùh haten ca Jôsuê ta Gingan. Calep con calô da Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, doi ca Jôsuê: “Ìh loq bìac Chuaq khoi anoi ca ìh wa au nhò Môise, mangai da Boc Plình, ŏi ta Cađê Ba-nê-a.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia por causa de mim e de ti.
7 Jò Môise hapŏng Chuaq ŏi Cađê Ba-nê-a thê au lam rinh ngan gùng taneh cô, au jah 40 hanam. Au hlài anoi hlài bàu troq joq 'nàng.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia a espiar a terra; e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração;
8 Mahaq wì oh daq ma hadai lam ti au khoi broq ca jàn hŏnh manoh; mahaq au xôq dìq ca manoh iu tiaq Chuaq Boc Plình da au.
8 Mas meus irmãos, que subiram comigo, fizeram derreter o coração do povo; eu porém perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Ta hì aih, Môise i pachac ca au: Gùng taneh leq capiang jènh ìh lam, èh aih xôxech ìh wa con xau ìh hloi hloi, ma jah 'màng aih ìh khoi dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình au.
9 Então Moisés naquele dia jurou, dizendo: Certamente a terra que pisou o teu pé será tua, e de teus filhos, em herança perpetuamente; pois perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 “Troq troi bàu Chuaq ma khoi doi, Haq khoi wèq ban au jah rìh 45 hanam, pàng jò aih Haq doi ca Môise bìac aih jò jàn Is-ra-ên lam lac ta đùng braih càn; Chuaq khoi wèq ban au jah rìh trùh jò cô; jò cô au khoi jah 85 hanam.
10 E agora eis que o Senhor me conservou em vida, como disse; quarenta e cinco anos são passados, desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e agora eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Hì cô au xôq ŏi tadêh tìah ca hì Môise thê au loh lam. Au xôq ŏi i padren đòiq lam tajêh, tìah ca hì adroi.
11 E ainda hoje estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Manàiq xìn ìh am ca au gùng pah rôm wang cô ma Chuaq khoi rùp bàu am ca au hì aih. Ma jah 'màng aih ìh khoi tàng doi jàn caiq ca'nhòng A-na-kim xôq ŏi ta aih, wa phôq wì haq dìq càn cajap cajình, mahaq nhò Chuaq jùp đò, au khoi jah jêh hnan đac wì haq tìah ca bàu Chuaq khoi doi.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou aquele dia; pois naquele dia tu ouviste que estavam ali os anaquins, e grandes e fortes cidades. Porventura o Senhor será comigo, para os expulsar, como o Senhor disse.
13 'Màng aih Jôsuê waiq xôq ca Calep con calô Jê-phu-neh, hi khoi am ca haq gùng Hêprôn broq xôxech.
13 E Josué o abençoou, e deu a Calebe, filho de Jefoné, a Hebrom em herança.
14 Pàng aih Hêprôn wìa xôxech da Calep con Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, enh jò aih trùh manàiq, taiq haq dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até ao dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Calah nèh Hêprôn i hiniq Ki-ri-at A-ra-ba, taiq A-ra-ba, mangai caiq ca'nhòng, i tìang 'bang yi hnao dìq ca mangai A-na-kim.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba, porque Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.