Josué 14
Sech Hadròih (HRE) vs ARIB
1 Cô gùng taneh da jàn Is-ra-ên đòiq broq xôxech ta gùng Ca-na-an tiaq bìac axong da pajàu Ê-li-a-xa, Jôsuê con da Nun wa wì ma broq gàu ta 'bài hadròng hadrech Is-ra-ên.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Wì haq pàih panàih axong taneh ca hachìn hadròng hadrech 'ne, tiaq bàu thê Chuaq khoi nhò Môise broq.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Môise khoi am xôxech ca baiq hadròng hadrech 'ne ŏi pah mat mahì loh ca cròng diac Jôđan, mahaq ùh am xôxech leq ca mangai Lêwi,
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 ma jah 'màng aih xinoi da Jôsep khoi wìa baiq hadròng hadrech, Ma-na-se wa Ep-ra-im. Mangai Lêwi ùh nhàn đeh taneh leq mahaq jah đeh toq phôq đòiq ŏi wa đùng taneh i nhat ca 'bài 'bo wa 'bài trìu da wì haq.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 'Màng aih jàn Is-ra-ên axong taneh troq troi bàu Chuaq khoi thê Môise.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Jò aih con calô da Juđa trùh haten ca Jôsuê ta Gingan. Calep con calô da Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, doi ca Jôsuê: “Ìh loq bìac Chuaq khoi anoi ca ìh wa au nhò Môise, mangai da Boc Plình, ŏi ta Cađê Ba-nê-a.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Jò Môise hapŏng Chuaq ŏi Cađê Ba-nê-a thê au lam rinh ngan gùng taneh cô, au jah 40 hanam. Au hlài anoi hlài bàu troq joq 'nàng.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Mahaq wì oh daq ma hadai lam ti au khoi broq ca jàn hŏnh manoh; mahaq au xôq dìq ca manoh iu tiaq Chuaq Boc Plình da au.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Ta hì aih, Môise i pachac ca au: Gùng taneh leq capiang jènh ìh lam, èh aih xôxech ìh wa con xau ìh hloi hloi, ma jah 'màng aih ìh khoi dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình au.
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 “Troq troi bàu Chuaq ma khoi doi, Haq khoi wèq ban au jah rìh 45 hanam, pàng jò aih Haq doi ca Môise bìac aih jò jàn Is-ra-ên lam lac ta đùng braih càn; Chuaq khoi wèq ban au jah rìh trùh jò cô; jò cô au khoi jah 85 hanam.
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Hì cô au xôq ŏi tadêh tìah ca hì Môise thê au loh lam. Au xôq ŏi i padren đòiq lam tajêh, tìah ca hì adroi.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Manàiq xìn ìh am ca au gùng pah rôm wang cô ma Chuaq khoi rùp bàu am ca au hì aih. Ma jah 'màng aih ìh khoi tàng doi jàn caiq ca'nhòng A-na-kim xôq ŏi ta aih, wa phôq wì haq dìq càn cajap cajình, mahaq nhò Chuaq jùp đò, au khoi jah jêh hnan đac wì haq tìah ca bàu Chuaq khoi doi.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 'Màng aih Jôsuê waiq xôq ca Calep con calô Jê-phu-neh, hi khoi am ca haq gùng Hêprôn broq xôxech.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Pàng aih Hêprôn wìa xôxech da Calep con Jê-phu-neh, mangai Kê-nê-xit, enh jò aih trùh manàiq, taiq haq dìq ca manoh tiaq Chuaq Boc Plình da Is-ra-ên.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Calah nèh Hêprôn i hiniq Ki-ri-at A-ra-ba, taiq A-ra-ba, mangai caiq ca'nhòng, i tìang 'bang yi hnao dìq ca mangai A-na-kim.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.