Hebreus 4
Sech Hadròih (HRE) vs ARA
1 'Màng aih, 'nang jò ŏi i bàu hùaq đòiq mùt ta nòi padài da Chuaq, ep loq yùq crè, waq ca ta oh daq ùh i ca mòiq ngai leq ùh jah mùt.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Ma jah 'màng aih bèn hadai khoi tàng Bàu Lem tìah ca wì khoi tàng hì adroi nèh, mahaq bàu anoi wì ma khoi tàng ùh i lòiq cleq ca wì haq taiq jò wì haq tàng, wì haq ùh tamàng xam manoh lùi.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Phàn da bèn mangai khoi lùi, èh jah mùt nòi padài, mahaq ca wì ma ùh lùi, Boc Plình khoi doi:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Ta Sech Hadròih i nòi khoi achìh ca bìac hì tapèh 'màng cô: “Hì tapèh Boc Plình padài dìq rìm bìac Haq broq.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Haq hadai doi: “Wì haq ùh jah mùt nòi padài da Au.”
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 'Màng aih xôq ŏi i mòiq 'nah ngai jah mùt ta aih, mahaq 'bài mangai ma adroi cô nèh khoi jah tàng Bàu Lem aih, mahaq ùh jah mùt, ma jah 'màng aih taiq wì haq ùh dì tiaq bàu.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 'Màng aih Boc Plình pajaq mòiq hì ma 'noiq jah doi: “Hì cô,” ma jah 'màng aih dùnh atìq ca aih, Haq anoi hnài cwa bùa Đawit tìah ca bàu khoi doi adroi:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Tàng Jôsuê khoi am wì haq mùt nòi padài, èh atìq ca aih Boc Plình pi i anoi trùh mòiq hì ma 'noiq hòm.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 'Màng aih èh, xôq ŏi i mòiq nòi padài ca jàn Boc Plình.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Ma jah 'màng aih tàng mangai leq mùt ta nòi padài da Boc Plình, èh mangai aih khoi padài ca bìac broq dađeh, hadai tìah ca Boc Plình khoi padài dèh ca bìac broq da Haq.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 'Màng aih bèn phai dìq ca padren ran đòiq jah mùt ta nòi padài aih, waq ca ùh hìaq i mòiq ngai leq ta bèn tacro taiq tiaq dua wì calah nèh ùh dì tiaq.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Ma jah 'màng aih bàu Boc Plình, aih bàu rìh, i cwìang itai yi hin tìah ca pla chang gùm baiq màm, jah mùt ta rìm nòi jrùq, hin trùh 'mòi lah manoh wa mahua yiang, atap caxènh wa ngot caxènh, hnoq ro bìac bèn ma hèm wa bìac manoh bèn ma enh broq.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ùh i ca bìac cleq jah cadoc hlèp enh ngìa ca Boc Plình, mahaq dìq dŏng jah pa'noh ro enh ngìa ca Haq, bèn ma ep anoi hlài rìm bìac khoi broq.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Taiq bèn i mòiq Pajàu Ha'nhèq càn ma khoi mùt hlài Diac Plình, aih Chuaq Jêxu, Con Boc Plình, bèn phai wèq ma cajap manoh lùi.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ma jah 'màng aih bèn pi i Pajàu Ha'nhèq ma ùh jah loq xa-ŏch ca bìac ìuq bèn, taiq Haq hadai khoi lah chìuq rìm bìac padô 'nùt tìah ca bèn, mahaq ùh i ca jò leq Haq broq tôiq.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 'Màng aih bèn phai cajap manoh trùh haten ca gèq Bùa da bìac am dech đòiq jah nhàn can xa-ŏch, wa chaq jah bìac am dech đòiq jùp đò bèn, jò bèn ma nhet ca Haq jùp đò.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.