Gênesis 32
Sech Hadròih (HRE) vs NTLH
1 Jacôp wa dìq ca cadraq haq lam ti trong, èh glàm 'bài 'bình plình ta mòiq nòi.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Jò Jacôp hnoq wì haq, haq doi: “Cô traiq da Boc Plình!” 'Màng aih Jacôp hiniq ca nòi aih, Ma-ha-na-im.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Jacôp thê dèh mangai wê bàu lam trùh ta wang Sirò gùng Êđôm, chaq Êsau daq haq.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Haq tanap: “Pì lam doi ca Êsau, Chuaq au, 'màng cô: Jacôp, mangai hapŏng ìh, doi 'màng cô: Au khoi ŏi ta hnem Laban trùh hì cô.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Au i 'bo, lùa, calùh trìu, hapŏng calô wa hapŏng cadrì. Manàiq cô, au 'nang hlài dèh ta gùng. 'Màng aih au thê lam anoi ca ìh loq adroi, èh dìq jaq ngèh ùac ca ìh đìh yŏc nhèn.”
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 'Bài mangai wê bàu wìh hlài anoi ca Jacôp: “Nhèn khoi lam trùh ta Êsau, daq ìh. Haq 'nang 'ràng 400 ngai trùh glàm ìh.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Jacôp dìq ca jaq yùq crè wa mango. Haq lah mangai ma lam tiaq, calùh trìu, 'bo, lŏcđa, loh baiq lù.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Tàng Êsau glàm jêh mòiq lù, lù ma ŏi jah claih.
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Khoi èh Jacôp waiq khàn: “Ôi Boc Plình da Ap-ra-ham, boc au! Boc Plình da Isac, baq au, aih Chuaq ma khoi doi ca au: Wìh hlài ta gùng ìh wa nòi oh daq ìh beq, khoi èh Au jah am xôq ramŏt ca ìh!
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Au ùh đang ca nhàn yŏc can xa-ŏch xam manoh loq waq da Chuaq, mahaq Chuaq khoi xa-ŏch wa wèq dŏng dìq dèh bàu Ìh khoi hùaq, ma jah 'màng aih jò au lam cwa cròng diac Jôđan cô yàng adroi, au i toq long canhra au raq, mahaq hì cô au wìh hlài khoi i baiq lù mangai.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Au xìn Chuaq dŏih dèch au claih khoi ca tì Êsau, daq au, ma jah 'màng aih yùq haq loq trùh jêh au wa jêh hloi 'bài mai wa 'bài con au.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Taiq Chuaq khoi rùp bàu: ‘Joq 'nàng Au jah broq am xôq ramŏt ca ìh, broq am ca xinoi ìh cràm tìah ca braih diac raxìq, pi nui rèn.’ ”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Jacôp ŏi padài damang aih ta Ma-ha-na-im. Èh haq ràih toq leq ngè đòiq tabàih am ca Êsau. Ngè aih 'màng cô:
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 200 toq bubi cadrì; 20 toq bubi calô; 200 trìu cadrì; 20 trìu calô,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 30 toq lŏcđa can xam 'bài con; 40 toq 'bo cadrì wa 10 toq 'bo calô; 20 toq lùa can, wa 10 toq lùa calô.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Khoi èh haq jao dìq ngè aban haq dèh ca hapŏng, èh tanap: “Pì lam adroi ca au beq, 'nong lù cô wa lù tau hangai ca dabau mòiq hagan.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Jacôp tanap ca mangai hapŏng ma 'nong 'bài lam adroi dŏng 'màng cô: “Jò Êsau daq au glàm ìh, èh haq bòch: ‘Craq ìh cabô? Ìh lam ta leq? 'Bài aban jang ngìa ìh, aih ngè aban cabô?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Ìh phai tèu: ‘ 'Bài cô, aih ngè aban da Jacôp, hapŏng ìh. Aih ngè tabàih am ca ìh. Cô, Jacôp 'nang tiaq atìq.’ ”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Jacôp hadai tanap ca dìq mangai hapŏng ma 'noiq ma wèq ngè aban, hadai doi ca Êsau bàu aih, èh doi tam: “Jacôp, hapŏng da ìh tiaq atìq nhèn.”
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Jacôp hèm ta manoh cla: “Au gòi adroi dìq ngè tabàih am đòiq baxùai manoh Êsau, khoi èh jò au hi glàm haq atìq, haq đìh yŏc au xam manoh lem!”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 'Màng aih, dìq ca ngè aban khoi 'ràng adroi, mahaq cla Jacôp ŏi hlài ta traiq mang aih.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Mang aih raq, haq rìu 'nong dèh baiq toq mai, baiq ngai mangai cadrì patìh wa 11 toq con lam cwa diac con Jabôc.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Haq 'nong wì, xam dìq dahwèq cùng hang, lam cwa diac con.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Khoi èh, Jacôp ŏi hlài mòiq ngai. Èh i mòiq Ngai tabàt ca haq trùh 'ngah.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Jò Mangai aih hnoq dađeh ùh jah 'blêq, Haq jêh ca dêh mòiq 'mang jang caxènh cabŏng Jacôp. Caxènh cabŏng da Jacôp loh ca tablŏch 'nang jò tabàt.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Mangai aih doi ca Jacôp: “Plình khoi ten 'ngah, hêq, đòiq au lam beq!”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Mangai aih bòch: “Hiniq ìh ca cleq?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Mangai aih doi: “Hiniq ìh pi xài Jacôp hòm, mahaq hiniq ìh Is-ra-ên, ma jah 'màng aih ìh khoi tabàt ca Boc Plình wa wì 'noiq, èh ìh khoi ta'blêq.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Jacôp bòch: “Xìn am au loq ca hiniq ìh.”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Jacôp hiniq ca nòi aih Pe-ni-ên, taiq haq doi: “Au khoi hnoq Boc Plình ta jang ca hadrò wa au ŏi rìh!”
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Jò haq lam cwa nòi Pê-nu-ên, mat mahì khoi tŏc, èh haq lam troq tinh tong jènh taiq khoi loh ca tablŏch caxènh cabŏng.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Taiq nen aih trùh manàiq, jàn Is-ra-ên ùh caq hwen cataih da xech, ma jah 'màng aih Mangai aih khoi i jêh jang caxènh cabŏng da Jacôp nòi hwen cataih.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.