Gênesis 32
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Jacôp wa dìq ca cadraq haq lam ti trong, èh glàm 'bài 'bình plình ta mòiq nòi.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Jò Jacôp hnoq wì haq, haq doi: “Cô traiq da Boc Plình!” 'Màng aih Jacôp hiniq ca nòi aih, Ma-ha-na-im.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Jacôp thê dèh mangai wê bàu lam trùh ta wang Sirò gùng Êđôm, chaq Êsau daq haq.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Haq tanap: “Pì lam doi ca Êsau, Chuaq au, 'màng cô: Jacôp, mangai hapŏng ìh, doi 'màng cô: Au khoi ŏi ta hnem Laban trùh hì cô.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Au i 'bo, lùa, calùh trìu, hapŏng calô wa hapŏng cadrì. Manàiq cô, au 'nang hlài dèh ta gùng. 'Màng aih au thê lam anoi ca ìh loq adroi, èh dìq jaq ngèh ùac ca ìh đìh yŏc nhèn.”
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 'Bài mangai wê bàu wìh hlài anoi ca Jacôp: “Nhèn khoi lam trùh ta Êsau, daq ìh. Haq 'nang 'ràng 400 ngai trùh glàm ìh.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Jacôp dìq ca jaq yùq crè wa mango. Haq lah mangai ma lam tiaq, calùh trìu, 'bo, lŏcđa, loh baiq lù.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Tàng Êsau glàm jêh mòiq lù, lù ma ŏi jah claih.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Khoi èh Jacôp waiq khàn: “Ôi Boc Plình da Ap-ra-ham, boc au! Boc Plình da Isac, baq au, aih Chuaq ma khoi doi ca au: Wìh hlài ta gùng ìh wa nòi oh daq ìh beq, khoi èh Au jah am xôq ramŏt ca ìh!
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Au ùh đang ca nhàn yŏc can xa-ŏch xam manoh loq waq da Chuaq, mahaq Chuaq khoi xa-ŏch wa wèq dŏng dìq dèh bàu Ìh khoi hùaq, ma jah 'màng aih jò au lam cwa cròng diac Jôđan cô yàng adroi, au i toq long canhra au raq, mahaq hì cô au wìh hlài khoi i baiq lù mangai.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Au xìn Chuaq dŏih dèch au claih khoi ca tì Êsau, daq au, ma jah 'màng aih yùq haq loq trùh jêh au wa jêh hloi 'bài mai wa 'bài con au.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Taiq Chuaq khoi rùp bàu: ‘Joq 'nàng Au jah broq am xôq ramŏt ca ìh, broq am ca xinoi ìh cràm tìah ca braih diac raxìq, pi nui rèn.’ ”
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Jacôp ŏi padài damang aih ta Ma-ha-na-im. Èh haq ràih toq leq ngè đòiq tabàih am ca Êsau. Ngè aih 'màng cô:
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 200 toq bubi cadrì; 20 toq bubi calô; 200 trìu cadrì; 20 trìu calô,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 30 toq lŏcđa can xam 'bài con; 40 toq 'bo cadrì wa 10 toq 'bo calô; 20 toq lùa can, wa 10 toq lùa calô.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Khoi èh haq jao dìq ngè aban haq dèh ca hapŏng, èh tanap: “Pì lam adroi ca au beq, 'nong lù cô wa lù tau hangai ca dabau mòiq hagan.”
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Jacôp tanap ca mangai hapŏng ma 'nong 'bài lam adroi dŏng 'màng cô: “Jò Êsau daq au glàm ìh, èh haq bòch: ‘Craq ìh cabô? Ìh lam ta leq? 'Bài aban jang ngìa ìh, aih ngè aban cabô?’
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Ìh phai tèu: ‘ 'Bài cô, aih ngè aban da Jacôp, hapŏng ìh. Aih ngè tabàih am ca ìh. Cô, Jacôp 'nang tiaq atìq.’ ”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Jacôp hadai tanap ca dìq mangai hapŏng ma 'noiq ma wèq ngè aban, hadai doi ca Êsau bàu aih, èh doi tam: “Jacôp, hapŏng da ìh tiaq atìq nhèn.”
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Jacôp hèm ta manoh cla: “Au gòi adroi dìq ngè tabàih am đòiq baxùai manoh Êsau, khoi èh jò au hi glàm haq atìq, haq đìh yŏc au xam manoh lem!”
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 'Màng aih, dìq ca ngè aban khoi 'ràng adroi, mahaq cla Jacôp ŏi hlài ta traiq mang aih.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Mang aih raq, haq rìu 'nong dèh baiq toq mai, baiq ngai mangai cadrì patìh wa 11 toq con lam cwa diac con Jabôc.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Haq 'nong wì, xam dìq dahwèq cùng hang, lam cwa diac con.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Khoi èh, Jacôp ŏi hlài mòiq ngai. Èh i mòiq Ngai tabàt ca haq trùh 'ngah.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Jò Mangai aih hnoq dađeh ùh jah 'blêq, Haq jêh ca dêh mòiq 'mang jang caxènh cabŏng Jacôp. Caxènh cabŏng da Jacôp loh ca tablŏch 'nang jò tabàt.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Mangai aih doi ca Jacôp: “Plình khoi ten 'ngah, hêq, đòiq au lam beq!”
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Mangai aih bòch: “Hiniq ìh ca cleq?”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Mangai aih doi: “Hiniq ìh pi xài Jacôp hòm, mahaq hiniq ìh Is-ra-ên, ma jah 'màng aih ìh khoi tabàt ca Boc Plình wa wì 'noiq, èh ìh khoi ta'blêq.”
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Jacôp bòch: “Xìn am au loq ca hiniq ìh.”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Jacôp hiniq ca nòi aih Pe-ni-ên, taiq haq doi: “Au khoi hnoq Boc Plình ta jang ca hadrò wa au ŏi rìh!”
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Jò haq lam cwa nòi Pê-nu-ên, mat mahì khoi tŏc, èh haq lam troq tinh tong jènh taiq khoi loh ca tablŏch caxènh cabŏng.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Taiq nen aih trùh manàiq, jàn Is-ra-ên ùh caq hwen cataih da xech, ma jah 'màng aih Mangai aih khoi i jêh jang caxènh cabŏng da Jacôp nòi hwen cataih.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.