Gênesis 32
Sech Hadròih (HRE) vs ARIB
1 Jacôp wa dìq ca cadraq haq lam ti trong, èh glàm 'bài 'bình plình ta mòiq nòi.
1 Jacó também seguiu o seu caminho; e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Jò Jacôp hnoq wì haq, haq doi: “Cô traiq da Boc Plình!” 'Màng aih Jacôp hiniq ca nòi aih, Ma-ha-na-im.
2 Quando Jacó os viu, disse: Este é o exército de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Jacôp thê dèh mangai wê bàu lam trùh ta wang Sirò gùng Êđôm, chaq Êsau daq haq.
3 Então enviou Jacó mensageiros diante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, o território de Edom,
4 Haq tanap: “Pì lam doi ca Êsau, Chuaq au, 'màng cô: Jacôp, mangai hapŏng ìh, doi 'màng cô: Au khoi ŏi ta hnem Laban trùh hì cô.
4 tendo-lhes ordenado: Deste modo falareis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e com ele fiquei até agora;
5 Au i 'bo, lùa, calùh trìu, hapŏng calô wa hapŏng cadrì. Manàiq cô, au 'nang hlài dèh ta gùng. 'Màng aih au thê lam anoi ca ìh loq adroi, èh dìq jaq ngèh ùac ca ìh đìh yŏc nhèn.”
5 e tenho bois e jumentos, rebanhos, servos e servas; e mando comunicar isso a meu senhor, para achar graça aos teus olhos.
6 'Bài mangai wê bàu wìh hlài anoi ca Jacôp: “Nhèn khoi lam trùh ta Êsau, daq ìh. Haq 'nang 'ràng 400 ngai trùh glàm ìh.”
6 Depois os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos ter com teu irmão Esaú; e, em verdade, vem ele para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Jacôp dìq ca jaq yùq crè wa mango. Haq lah mangai ma lam tiaq, calùh trìu, 'bo, lŏcđa, loh baiq lù.
7 Jacó teve muito medo e ficou aflito; dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, bem como os rebanhos, os bois e os camelos;
8 Tàng Êsau glàm jêh mòiq lù, lù ma ŏi jah claih.
8 pois dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Khoi èh Jacôp waiq khàn: “Ôi Boc Plình da Ap-ra-ham, boc au! Boc Plình da Isac, baq au, aih Chuaq ma khoi doi ca au: Wìh hlài ta gùng ìh wa nòi oh daq ìh beq, khoi èh Au jah am xôq ramŏt ca ìh!
9 Disse mais Jacó: o Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor, que me disseste: Volta para a tua terra, e para a tua parentela, e eu te farei bem!
10 Au ùh đang ca nhàn yŏc can xa-ŏch xam manoh loq waq da Chuaq, mahaq Chuaq khoi xa-ŏch wa wèq dŏng dìq dèh bàu Ìh khoi hùaq, ma jah 'màng aih jò au lam cwa cròng diac Jôđan cô yàng adroi, au i toq long canhra au raq, mahaq hì cô au wìh hlài khoi i baiq lù mangai.
10 Não sou digno da menor de todas as tuas beneficências e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; porque com o meu cajado passei este Jordão, e agora volto em dois bandos.
11 Au xìn Chuaq dŏih dèch au claih khoi ca tì Êsau, daq au, ma jah 'màng aih yùq haq loq trùh jêh au wa jêh hloi 'bài mai wa 'bài con au.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo; acaso não venha ele matar-me, e a mãe com os filhos.
12 Taiq Chuaq khoi rùp bàu: ‘Joq 'nàng Au jah broq am xôq ramŏt ca ìh, broq am ca xinoi ìh cràm tìah ca braih diac raxìq, pi nui rèn.’ ”
12 Pois tu mesmo disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Jacôp ŏi padài damang aih ta Ma-ha-na-im. Èh haq ràih toq leq ngè đòiq tabàih am ca Êsau. Ngè aih 'màng cô:
13 Passou ali aquela noite; e do que tinha tomou um presente para seu irmão Esaú:
14 200 toq bubi cadrì; 20 toq bubi calô; 200 trìu cadrì; 20 trìu calô,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 30 toq lŏcđa can xam 'bài con; 40 toq 'bo cadrì wa 10 toq 'bo calô; 20 toq lùa can, wa 10 toq lùa calô.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Khoi èh haq jao dìq ngè aban haq dèh ca hapŏng, èh tanap: “Pì lam adroi ca au beq, 'nong lù cô wa lù tau hangai ca dabau mòiq hagan.”
16 Então os entregou nas mãos dos seus servos, cada manada em separado; e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre manada e manada.
17 Jacôp tanap ca mangai hapŏng ma 'nong 'bài lam adroi dŏng 'màng cô: “Jò Êsau daq au glàm ìh, èh haq bòch: ‘Craq ìh cabô? Ìh lam ta leq? 'Bài aban jang ngìa ìh, aih ngè aban cabô?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Ìh phai tèu: ‘ 'Bài cô, aih ngè aban da Jacôp, hapŏng ìh. Aih ngè tabàih am ca ìh. Cô, Jacôp 'nang tiaq atìq.’ ”
18 Então responderás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú, e eis que ele vem também atrás de nos.
19 Jacôp hadai tanap ca dìq mangai hapŏng ma 'noiq ma wèq ngè aban, hadai doi ca Êsau bàu aih, èh doi tam: “Jacôp, hapŏng da ìh tiaq atìq nhèn.”
19 Ordenou igualmente ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás das manadas, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú quando o achardes.
20 Jacôp hèm ta manoh cla: “Au gòi adroi dìq ngè tabàih am đòiq baxùai manoh Êsau, khoi èh jò au hi glàm haq atìq, haq đìh yŏc au xam manoh lem!”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Aplacá-lo-ei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 'Màng aih, dìq ca ngè aban khoi 'ràng adroi, mahaq cla Jacôp ŏi hlài ta traiq mang aih.
21 Foi, pois, o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Mang aih raq, haq rìu 'nong dèh baiq toq mai, baiq ngai mangai cadrì patìh wa 11 toq con lam cwa diac con Jabôc.
22 Naquela mesma noite levantou-se e, tomando suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos, passou o vau de Jaboque.
23 Haq 'nong wì, xam dìq dahwèq cùng hang, lam cwa diac con.
23 Tomou-os, e fê-los passar o ribeiro, e fez passar tudo o que tinha.
24 Khoi èh, Jacôp ŏi hlài mòiq ngai. Èh i mòiq Ngai tabàt ca haq trùh 'ngah.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutava com ele um homem até o romper do dia.
25 Jò Mangai aih hnoq dađeh ùh jah 'blêq, Haq jêh ca dêh mòiq 'mang jang caxènh cabŏng Jacôp. Caxènh cabŏng da Jacôp loh ca tablŏch 'nang jò tabàt.
25 Quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou-lhe a juntura da coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, enquanto lutava com ele.
26 Mangai aih doi ca Jacôp: “Plình khoi ten 'ngah, hêq, đòiq au lam beq!”
26 Disse o homem: Deixa-me ir, porque já vem rompendo o dia. Jacó, porém, respondeu: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Mangai aih bòch: “Hiniq ìh ca cleq?”
27 Perguntou-lhe, pois: Qual é o teu nome? E ele respondeu: Jacó.
28 Mangai aih doi: “Hiniq ìh pi xài Jacôp hòm, mahaq hiniq ìh Is-ra-ên, ma jah 'màng aih ìh khoi tabàt ca Boc Plình wa wì 'noiq, èh ìh khoi ta'blêq.”
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; porque tens lutado com Deus e com os homens e tens prevalecido.
29 Jacôp bòch: “Xìn am au loq ca hiniq ìh.”
29 Perguntou-lhe Jacó: Dize-me, peço-te, o teu nome. Respondeu o homem: Por que perguntas pelo meu nome? E ali o abençoou.
30 Jacôp hiniq ca nòi aih Pe-ni-ên, taiq haq doi: “Au khoi hnoq Boc Plình ta jang ca hadrò wa au ŏi rìh!”
30 Pelo que Jacó chamou ao lugar Peniel, dizendo: Porque tenho visto Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Jò haq lam cwa nòi Pê-nu-ên, mat mahì khoi tŏc, èh haq lam troq tinh tong jènh taiq khoi loh ca tablŏch caxènh cabŏng.
31 E nascia o sol, quando ele passou de Peniel; e coxeava de uma perna.
32 Taiq nen aih trùh manàiq, jàn Is-ra-ên ùh caq hwen cataih da xech, ma jah 'màng aih Mangai aih khoi i jêh jang caxènh cabŏng da Jacôp nòi hwen cataih.
32 Por isso os filhos de Israel não comem até o dia de hoje o nervo do quadril, que está sobre a juntura da coxa, porquanto o homem tocou a juntura da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.