Gênesis 24

Sech Hadròih (HRE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Manàiq cô Ap-ra-ham khoi craq. Chuaq khoi am ca haq xôq ramŏt bàc rìm trong.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 Ap-ra-ham doi dèh ca hapŏng ma ŏi yi dùnh ta hnem, haq ma wèq cwìang dìq ca cùng hang haq: “Xìn đòiq tì ìh enh 'neq cataih au,
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 èh au thê ìh pachac nhò hiniq Chuaq da Diac Plình wa taneh, ìh ùh yŏc mòiq ngai cadrì leq ta gu cadrì Ca-na-an đòiq broq mai Isac con au, 'nhac ca au ŏi ta gùng wì haq,
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 mahaq ìh phai hlài gùng au, yŏc mòiq ngai cadrì enh oh daq au, broq mai ca Isac, con calô au.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Mangai hapŏng tèu, bòch: “Tàng gu cadrì leq aih ùh chìuq tiaq au hlài gùng cô, au akhòh 'ràng Isac con calô ìh trùh gùng ìh ma khoi cađac nèh ùh?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Ap-ra-ham doi ca haq: “Joq 'nàng ùh! Ìh ùh jò leq jah 'ràng Isac trùh gùng aih.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Chuaq da Diac Plình ma khoi 'ràng au loh khoi hnem baq au wa gùng au, i pachac doi: Au jah am ca xinoi ìh gùng cô, Haq thê dèh 'bình plình lam adroi ca ìh, wa enh nòi aih ìh jah yŏc mòiq ngai broq mai ca con calô au.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Tàng mangai cadrì ùh waq tiaq, èh ìh ùh hìaq pòq bàu au ma thê ìh pachac, mahaq 'nhac ca 'màng leq, ji apaq 'ràng con au hlài gùng aih.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 'Màng aih, hapŏng đòiq tì enh 'neq cataih Ap-ra-ham, craq dađeh wa pachac broq tiaq troi bàu Ap-ra-ham ma tanap.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Khoi èh mangai hapŏng aih ràih 10 toq lŏcđa da craq haq, 'ràng tiaq cùng hang da craq haq ma khoi jao, hi yòng lam cwa gùng Mê-sô-bô-ta-mi, trùh phôq Nacô.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Haq thê lŏcđa hacùn cràng padài ŏi enh gùng ca phôq hatenh ca diac adràm, wop jò chìu jò ma con cadrì lam yŏc diac.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Haq doi: “Ôi Chuaq, Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au, hì cô xìn am ca au glàm bìac au ma chaq, waq ca patô can xa-ŏch xam manoh loq waq da Ìh am ca Ap-ra-ham.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Cô au yòng jang diac adràm cô, èh gu cadrì ta phôq cô loh yŏc diac.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Xìn am mangai cadrì adrùh leq ma au capoch 'màng cô: ‘Xìn oh cachình cabi diac au ôq,’ èh haq tèu: ‘Ôq beq, hi khoi au am 'bài lŏcđa ìh ôq dìq.’ Aih raq mangai ma Chuaq khoi pachì đòiq ca Isac, mangai hapŏng Ìh. Nhò tiaq aih, au jah loq Chuaq khoi patô can xa-ŏch xam manoh loq waq am xôq ca craq au.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Mangai hapŏng cô capoch 'nhòq dìq dèh ca bàu, tau khoi hnoq Rê-bê-ca xùi cabi diac aplêh loh gôch diac. Haq con cadrì da Bê-tu-ên, con calô da Mincah, aih mai Nacô, oh calô Ap-ra-ham.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Mangai cadrì adrùh cô lem ngan dìq jaq, haq ŏi xriu, 'nhòq lah cùi ti gu calô. Haq loh ta diac adràm gôch diac bình ta cabi, hi khoi haq tŏc.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Mangai hapŏng lam trùh enh ngìa haq bòch haq: “Xìn mon am au ôq mòiq ralŏn diac ta cabi oq.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Mangai cadrì aih tèu: “Ôi Chuaq, ôq beq.” Khoi haq dahôiq, 'nòh dèh cabi enh palêh am ca mangai aih ôq.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Jò haq am mangai aih ôq gêh, haq doi: “Au hadai am ca lŏcđa ìh ôq dìq, jò leq ôq mech èh men hêq.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Haq dahôiq ùc 'noh diac ta atong, cadàu loh diac adràm 'mùt tam diac, am dìq ca lŏcđa ôq.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Mangai hapŏng aih ŏi hatenh ngan Ra-bê-ca, wa hèm ta manoh waq ca loq cla haq aih joq mangai ma Chuaq enh patô.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Jò lŏcđa ôq bu hêq, mangai hapŏng aih yŏc mòiq pliang canhàng wang trap 7 gm wa mòiq đôi maih wang trap jah 110 gm,
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 èh bòch: “Mon con cabô? Xìn doi ca au loq, ta hnem baq oh, i ca nòi au jah padài đò mang cô ùh?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Haq tèu: “Au cô con Bê-tu-ên, xau pah baq da Mincah wa Nacô.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Ta hnem nhèn i bàc hri wa nhat, èh hadai i nòi đòiq mangai tamoi ŏi padài.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Mangai hapŏng cô cùp gàu, cùh waiq Chuaq, doi:
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 “Đang ca manè Chuaq, Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au. Haq i can xa-ŏch xam manoh loq waq loq wèq dèh bàu ca craq au taiq jò au 'nang lam, Haq khoi ajèn au trùh hnem oh daq craq au.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Mangai adrùh aih cadàu hlài anoi hlài bìac cô ta hnem miq haq.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Rê-bê-ca i mòiq ngai daq calô hiniq haq Laban. Laban cadàu trùh ti mangai hapŏng tau ŏi haten ca diac adràm.
29 — ausente —
30 Bu hnoq canhàng wa mòiq đôi maih nòi tì oh cadrì dađeh, wa khoi tàng bàu Rê-bê-ca anoi hlài bìac mangai hapŏng doi bàu 'màng leq, èh Laban lam trùh ta mangai hapŏng 'nang yòng dèh ti 'bài lŏcđa ŏi kenh diac adràm.
30 — ausente —
31 Laban doi: “Ôi mangai ma Chuaq khoi am xôq ramŏt, gleq ìh yòng enh gùng cô. Xìn ìh mùt ta hnem au. Au khoi padon nòi ìh jah padài, hadai i nòi ca lŏcđa ìh hòm.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Mangai hapŏng cô tiaq Laban mùt ta hnem, èh Laban yŏc 'noh dahwèq enh lŏcđa, hi 'ràng hri wa nhat am ca wì haq caq. Khoi èh haq yŏc diac am ca mangai hapŏng wa mangai tiaq haq 'nheo jènh.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Khoi èh Laban padon pua pachùh caq, mahaq mangai hapŏng aih doi: “Au ùh caq, ùh ôq trùh jò au pa'noh bìac leq taiq nen au trùh ta cô.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Mangai hapŏng aih doi: “Au hapŏng Ap-ra-ham.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Chuaq khoi am xôq ramŏt ca craq au bàc phàn loh ca padrŏng can. Haq am ca craq au trìu, 'bo, 'bac, wang, hapŏng cadrì, hapŏng calô, lŏcđa wa lùa.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Sara, mai craq au jò craq i xa-ông mòiq toq con calô ca haq. Haq jao dŏng cùng hang ca con calô aih.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Craq au thê au pachac doi: Ìh ùh jah ta'nèp ca con calô au mòiq toq mai leq ta 'bài con cadrì jàn Ca-na-an, gùng au ma 'nang ŏi manàiq,
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 mahaq ìh phai hlài ta hnem baq au, ta 'bài oh daq au, yŏc ca haq mòiq toq mai ta aih.
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 “Au doi ca craq au: ‘Tàng con cadrì leq aih ùh chìuq tiaq au hlài, èh au broq 'màng leq?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 “Haq doi ca au: Chuaq ma au patìh, jah thê 'bình plình Haq lam tiaq ìh, broq đòiq jah gêh bìac ìh ma lam. Khoi èh ìh jah yŏc ca con calô au mòiq ngai mai enh 'bài oh daq au.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 'Màng aih, jò ìh hlài ta hnem oh daq au, èh wì ùh am dèh con, ìh ùh hìaq pòq bàu pachac ìh ma khoi pachac ca au aih.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 “Hì cô jò lam trùh ta diac adràm tau, au i waiq khàn doi: ‘Waiq Chuaq, Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au, xìn Ìh jùp bìac au ma lam ta cô, jah wìa.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Jò au yòng haten diac adràm cô, waiq xìn mangai cadrì adrùh leq loh gôch diac, èh au doi ca haq: xìn am ca au ôq mòiq ralŏn diac enh cabi,
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 èh haq tèu: “Ôq beq, au hadai gôch ca lŏcđa da ìh ôq dìq.” Au xìn Chuaq am mangai cadrì adrùh aih broq mai ma Chuaq khoi pachì am ca con calô craq au.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 “Au 'nhòq lùch ca bàu waiq xìn, èh hnoq Rê-bê-ca xùi cabi diac aplêh, loh ta diac adràm gôch diac. Au bòch haq am ca au ôq mòiq ralŏn diac.
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 “Haq dahôiq 'noh dèh cabi diac enh plêh rai doi: ‘Ôq beq, khoi au hadai gôch diac ca lŏcđa ìh ôq dìq.’ 'Màng aih au hi ôq. Haq hadai i gôch ca lŏcđa ôq dìq.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 “Au bòch: ‘Oh con cabô?’
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Hi khoi au cùp gàu cùh waiq Chuaq, manè apôi Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au, ma jah 'màng aih Haq khoi ajèn au lam troq trong đòiq ràih jah ca con calô haq, con cadrì da oh craq au.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 'Màng aih, tàng pì yŏc manoh khôn khaoq broq tiaq craq au, èh doi jah, loq ùh jah, đòiq au jah loq au phai broq cleq manàiq.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Laban wa Bê-tu-ên tèu: “Bìac aih loh dìq enh Chuaq. Ma ùh hùa doi jah, loq ùh jah.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Cô Rê-bê-ca 'nang ŏi enh ngìa ìh. 'Nong haq lam beq đòiq haq jah broq mai da con calô craq ìh tiaq bàu Chuaq khoi pachì.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Hapŏng Ap-ra-ham tàng bàu wa baiq ngai capoch bu gêh, tajòi 'mòi haq hacùn cràng cùh waiq Chuaq.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Khoi èh mangai hapŏng yŏc ngè anì xam 'bac, wang, wa eo yôh am ca Rê-bê-ca. Haq hadai yŏc dahwèq canaq am ca daq haq wa miq haq.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Mangai hapŏng wa 'bài mangai tiaq haq ha'ngui caq, ôq, cùi ta aih dìq ca mang aih.
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Mahaq daq haq wa miq gu cadrì doi: “Đòiq con cadrì adrùh cô ŏi tam ti nhèn 10 hì hòm, èh haq hi lam.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Mahaq Ê-li-ê-se doi: “Xìn apaq patrò au, ma jah 'màng aih Chuaq khoi broq bìac đòiq trong au lam jah wìa. Am au lam beq đòiq au hlài dèh hnem craq au.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Wa haq tèu: “Ma creo Rê-bê-ca, bòch thù manoh haq 'màng leq.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Wa haq creo ca Rê-bê-ca bòch: “Con enh lam ti mangai cô ùh?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 'Màng aih, wì haq am Rê-bê-ca, wa mangai ma ban haq enh jò haq ŏi 'yoh, hlài tiaq mangai hapŏng da Ap-ra-ham wa 'bài mangai ma tiaq.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Wì haq waiq xôq ramŏt am ca Rê-bê-ca, doi:
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Rê-bê-ca wa 'bài hapŏng haq hi tŏc lŏcđa tiaq mangai hapŏng aih. 'Màng aih mangai hapŏng aih 'nong Rê-bê-ca lam.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Manàiq cô Isac ma ŏi nòi pah 'ma ca mat mahì loh, hlài enh nòi Bê-la-cha-roi.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Jò chìu Isac lam ta đùng hèm haboq. Haq blèch mat hi ngan tau hnoq lŏcđa lam trùh.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Rê-bê-ca hadai blèch mat ngan. Jò haq hnoq Isac, haq hadrùc loh enh crŏng lŏcđa.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Taiq adroi ìq, haq khoi bòch mangai hapŏng: “Mangai ma lam ŏi ta đùng tau enh ngìa ca bèn, cabô?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Mangai hapŏng anoi ca Isac tàng dìq ca bìac haq khoi broq.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Isac 'mùt Rê-bê-ca mùt ta traiq Sara, miq haq, ta'nèp broq mai. Isac dìq jaq loq waq haq. 'Màng aih, Isac khoi jah alòng jò haq mango dèh ca miq cachìt.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.