Gênesis 24

Sech Hadròih (HRE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Manàiq cô Ap-ra-ham khoi craq. Chuaq khoi am ca haq xôq ramŏt bàc rìm trong.
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 Ap-ra-ham doi dèh ca hapŏng ma ŏi yi dùnh ta hnem, haq ma wèq cwìang dìq ca cùng hang haq: “Xìn đòiq tì ìh enh 'neq cataih au,
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 èh au thê ìh pachac nhò hiniq Chuaq da Diac Plình wa taneh, ìh ùh yŏc mòiq ngai cadrì leq ta gu cadrì Ca-na-an đòiq broq mai Isac con au, 'nhac ca au ŏi ta gùng wì haq,
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 mahaq ìh phai hlài gùng au, yŏc mòiq ngai cadrì enh oh daq au, broq mai ca Isac, con calô au.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Mangai hapŏng tèu, bòch: “Tàng gu cadrì leq aih ùh chìuq tiaq au hlài gùng cô, au akhòh 'ràng Isac con calô ìh trùh gùng ìh ma khoi cađac nèh ùh?”
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 Ap-ra-ham doi ca haq: “Joq 'nàng ùh! Ìh ùh jò leq jah 'ràng Isac trùh gùng aih.
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 Chuaq da Diac Plình ma khoi 'ràng au loh khoi hnem baq au wa gùng au, i pachac doi: Au jah am ca xinoi ìh gùng cô, Haq thê dèh 'bình plình lam adroi ca ìh, wa enh nòi aih ìh jah yŏc mòiq ngai broq mai ca con calô au.
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 Tàng mangai cadrì ùh waq tiaq, èh ìh ùh hìaq pòq bàu au ma thê ìh pachac, mahaq 'nhac ca 'màng leq, ji apaq 'ràng con au hlài gùng aih.”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 'Màng aih, hapŏng đòiq tì enh 'neq cataih Ap-ra-ham, craq dađeh wa pachac broq tiaq troi bàu Ap-ra-ham ma tanap.
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Khoi èh mangai hapŏng aih ràih 10 toq lŏcđa da craq haq, 'ràng tiaq cùng hang da craq haq ma khoi jao, hi yòng lam cwa gùng Mê-sô-bô-ta-mi, trùh phôq Nacô.
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Haq thê lŏcđa hacùn cràng padài ŏi enh gùng ca phôq hatenh ca diac adràm, wop jò chìu jò ma con cadrì lam yŏc diac.
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 Haq doi: “Ôi Chuaq, Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au, hì cô xìn am ca au glàm bìac au ma chaq, waq ca patô can xa-ŏch xam manoh loq waq da Ìh am ca Ap-ra-ham.
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 Cô au yòng jang diac adràm cô, èh gu cadrì ta phôq cô loh yŏc diac.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 Xìn am mangai cadrì adrùh leq ma au capoch 'màng cô: ‘Xìn oh cachình cabi diac au ôq,’ èh haq tèu: ‘Ôq beq, hi khoi au am 'bài lŏcđa ìh ôq dìq.’ Aih raq mangai ma Chuaq khoi pachì đòiq ca Isac, mangai hapŏng Ìh. Nhò tiaq aih, au jah loq Chuaq khoi patô can xa-ŏch xam manoh loq waq am xôq ca craq au.”
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 Mangai hapŏng cô capoch 'nhòq dìq dèh ca bàu, tau khoi hnoq Rê-bê-ca xùi cabi diac aplêh loh gôch diac. Haq con cadrì da Bê-tu-ên, con calô da Mincah, aih mai Nacô, oh calô Ap-ra-ham.
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 Mangai cadrì adrùh cô lem ngan dìq jaq, haq ŏi xriu, 'nhòq lah cùi ti gu calô. Haq loh ta diac adràm gôch diac bình ta cabi, hi khoi haq tŏc.
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 Mangai hapŏng lam trùh enh ngìa haq bòch haq: “Xìn mon am au ôq mòiq ralŏn diac ta cabi oq.”
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 Mangai cadrì aih tèu: “Ôi Chuaq, ôq beq.” Khoi haq dahôiq, 'nòh dèh cabi enh palêh am ca mangai aih ôq.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 Jò haq am mangai aih ôq gêh, haq doi: “Au hadai am ca lŏcđa ìh ôq dìq, jò leq ôq mech èh men hêq.”
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Haq dahôiq ùc 'noh diac ta atong, cadàu loh diac adràm 'mùt tam diac, am dìq ca lŏcđa ôq.
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Mangai hapŏng aih ŏi hatenh ngan Ra-bê-ca, wa hèm ta manoh waq ca loq cla haq aih joq mangai ma Chuaq enh patô.
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 Jò lŏcđa ôq bu hêq, mangai hapŏng aih yŏc mòiq pliang canhàng wang trap 7 gm wa mòiq đôi maih wang trap jah 110 gm,
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 èh bòch: “Mon con cabô? Xìn doi ca au loq, ta hnem baq oh, i ca nòi au jah padài đò mang cô ùh?”
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 Haq tèu: “Au cô con Bê-tu-ên, xau pah baq da Mincah wa Nacô.
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Ta hnem nhèn i bàc hri wa nhat, èh hadai i nòi đòiq mangai tamoi ŏi padài.”
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Mangai hapŏng cô cùp gàu, cùh waiq Chuaq, doi:
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 “Đang ca manè Chuaq, Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au. Haq i can xa-ŏch xam manoh loq waq loq wèq dèh bàu ca craq au taiq jò au 'nang lam, Haq khoi ajèn au trùh hnem oh daq craq au.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Mangai adrùh aih cadàu hlài anoi hlài bìac cô ta hnem miq haq.
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 Rê-bê-ca i mòiq ngai daq calô hiniq haq Laban. Laban cadàu trùh ti mangai hapŏng tau ŏi haten ca diac adràm.
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 Bu hnoq canhàng wa mòiq đôi maih nòi tì oh cadrì dađeh, wa khoi tàng bàu Rê-bê-ca anoi hlài bìac mangai hapŏng doi bàu 'màng leq, èh Laban lam trùh ta mangai hapŏng 'nang yòng dèh ti 'bài lŏcđa ŏi kenh diac adràm.
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Laban doi: “Ôi mangai ma Chuaq khoi am xôq ramŏt, gleq ìh yòng enh gùng cô. Xìn ìh mùt ta hnem au. Au khoi padon nòi ìh jah padài, hadai i nòi ca lŏcđa ìh hòm.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Mangai hapŏng cô tiaq Laban mùt ta hnem, èh Laban yŏc 'noh dahwèq enh lŏcđa, hi 'ràng hri wa nhat am ca wì haq caq. Khoi èh haq yŏc diac am ca mangai hapŏng wa mangai tiaq haq 'nheo jènh.
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 Khoi èh Laban padon pua pachùh caq, mahaq mangai hapŏng aih doi: “Au ùh caq, ùh ôq trùh jò au pa'noh bìac leq taiq nen au trùh ta cô.”
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 Mangai hapŏng aih doi: “Au hapŏng Ap-ra-ham.
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Chuaq khoi am xôq ramŏt ca craq au bàc phàn loh ca padrŏng can. Haq am ca craq au trìu, 'bo, 'bac, wang, hapŏng cadrì, hapŏng calô, lŏcđa wa lùa.
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Sara, mai craq au jò craq i xa-ông mòiq toq con calô ca haq. Haq jao dŏng cùng hang ca con calô aih.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 Craq au thê au pachac doi: Ìh ùh jah ta'nèp ca con calô au mòiq toq mai leq ta 'bài con cadrì jàn Ca-na-an, gùng au ma 'nang ŏi manàiq,
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 mahaq ìh phai hlài ta hnem baq au, ta 'bài oh daq au, yŏc ca haq mòiq toq mai ta aih.
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 “Au doi ca craq au: ‘Tàng con cadrì leq aih ùh chìuq tiaq au hlài, èh au broq 'màng leq?’
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 “Haq doi ca au: Chuaq ma au patìh, jah thê 'bình plình Haq lam tiaq ìh, broq đòiq jah gêh bìac ìh ma lam. Khoi èh ìh jah yŏc ca con calô au mòiq ngai mai enh 'bài oh daq au.
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 'Màng aih, jò ìh hlài ta hnem oh daq au, èh wì ùh am dèh con, ìh ùh hìaq pòq bàu pachac ìh ma khoi pachac ca au aih.
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 “Hì cô jò lam trùh ta diac adràm tau, au i waiq khàn doi: ‘Waiq Chuaq, Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au, xìn Ìh jùp bìac au ma lam ta cô, jah wìa.
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 Jò au yòng haten diac adràm cô, waiq xìn mangai cadrì adrùh leq loh gôch diac, èh au doi ca haq: xìn am ca au ôq mòiq ralŏn diac enh cabi,
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 èh haq tèu: “Ôq beq, au hadai gôch ca lŏcđa da ìh ôq dìq.” Au xìn Chuaq am mangai cadrì adrùh aih broq mai ma Chuaq khoi pachì am ca con calô craq au.’
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 “Au 'nhòq lùch ca bàu waiq xìn, èh hnoq Rê-bê-ca xùi cabi diac aplêh, loh ta diac adràm gôch diac. Au bòch haq am ca au ôq mòiq ralŏn diac.
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 “Haq dahôiq 'noh dèh cabi diac enh plêh rai doi: ‘Ôq beq, khoi au hadai gôch diac ca lŏcđa ìh ôq dìq.’ 'Màng aih au hi ôq. Haq hadai i gôch ca lŏcđa ôq dìq.
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 “Au bòch: ‘Oh con cabô?’
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 Hi khoi au cùp gàu cùh waiq Chuaq, manè apôi Boc Plình da Ap-ra-ham, craq au, ma jah 'màng aih Haq khoi ajèn au lam troq trong đòiq ràih jah ca con calô haq, con cadrì da oh craq au.
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 'Màng aih, tàng pì yŏc manoh khôn khaoq broq tiaq craq au, èh doi jah, loq ùh jah, đòiq au jah loq au phai broq cleq manàiq.”
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 Laban wa Bê-tu-ên tèu: “Bìac aih loh dìq enh Chuaq. Ma ùh hùa doi jah, loq ùh jah.
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Cô Rê-bê-ca 'nang ŏi enh ngìa ìh. 'Nong haq lam beq đòiq haq jah broq mai da con calô craq ìh tiaq bàu Chuaq khoi pachì.”
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 Hapŏng Ap-ra-ham tàng bàu wa baiq ngai capoch bu gêh, tajòi 'mòi haq hacùn cràng cùh waiq Chuaq.
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 Khoi èh mangai hapŏng yŏc ngè anì xam 'bac, wang, wa eo yôh am ca Rê-bê-ca. Haq hadai yŏc dahwèq canaq am ca daq haq wa miq haq.
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Mangai hapŏng wa 'bài mangai tiaq haq ha'ngui caq, ôq, cùi ta aih dìq ca mang aih.
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Mahaq daq haq wa miq gu cadrì doi: “Đòiq con cadrì adrùh cô ŏi tam ti nhèn 10 hì hòm, èh haq hi lam.”
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Mahaq Ê-li-ê-se doi: “Xìn apaq patrò au, ma jah 'màng aih Chuaq khoi broq bìac đòiq trong au lam jah wìa. Am au lam beq đòiq au hlài dèh hnem craq au.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Wa haq tèu: “Ma creo Rê-bê-ca, bòch thù manoh haq 'màng leq.”
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 Wa haq creo ca Rê-bê-ca bòch: “Con enh lam ti mangai cô ùh?”
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 'Màng aih, wì haq am Rê-bê-ca, wa mangai ma ban haq enh jò haq ŏi 'yoh, hlài tiaq mangai hapŏng da Ap-ra-ham wa 'bài mangai ma tiaq.
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 Wì haq waiq xôq ramŏt am ca Rê-bê-ca, doi:
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 Rê-bê-ca wa 'bài hapŏng haq hi tŏc lŏcđa tiaq mangai hapŏng aih. 'Màng aih mangai hapŏng aih 'nong Rê-bê-ca lam.
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 Manàiq cô Isac ma ŏi nòi pah 'ma ca mat mahì loh, hlài enh nòi Bê-la-cha-roi.
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 Jò chìu Isac lam ta đùng hèm haboq. Haq blèch mat hi ngan tau hnoq lŏcđa lam trùh.
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 Rê-bê-ca hadai blèch mat ngan. Jò haq hnoq Isac, haq hadrùc loh enh crŏng lŏcđa.
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 Taiq adroi ìq, haq khoi bòch mangai hapŏng: “Mangai ma lam ŏi ta đùng tau enh ngìa ca bèn, cabô?”
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 Mangai hapŏng anoi ca Isac tàng dìq ca bìac haq khoi broq.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 Isac 'mùt Rê-bê-ca mùt ta traiq Sara, miq haq, ta'nèp broq mai. Isac dìq jaq loq waq haq. 'Màng aih, Isac khoi jah alòng jò haq mango dèh ca miq cachìt.
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.