Daniel 9
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Hanam ma mòiq da Đa-ri-ut, con A-ha-su-ru, mangai Mêđi tŏc broq bùa wèq cwìang mangai Canđê;
1 No primeiro ano do reinado de Dario, filho de Assuero, da estirpe dos medos, que havia sido elevado ao trono do império dos caldeus,
2 Hanam baxèm Đa-ri-ut broq bùa, au, Đa-ni-ên, rèn sech hadròih wa hèm haboq tiaq sôq 70 hanam Jê-ru-sa-lem 'bìq raliang ralŏc ma bàu Chuaq khoi doi ca Jê-rê-mi, mangai capoch thai Boc Plình.
2 no primeiro ano do reinado, {digo}, eu, Daniel, lendo as Escrituras, tive minha atenção despertada para o fato de que o número de anos a passar-se, segundo a palavra do Senhor ao profeta Jeremias, sobre a desolação de Jerusalém, seria de setenta anos.
3 Au rôn ca acaq, caxùnh bai briang, ha'ngui ta blo tanùh tangìa dèh hadrò ta Boc Plình, waiq khàn wa dang xìn.
3 Volvi-me para o Senhor Deus a fim de dirigir-lhe uma oração de súplica, jejuando e me impondo o cilício e a cinza.
4 'Màng aih, au waiq dang Chuaq Boc Plình, au pa'noh dèh tôiq enh ngìa ca Haq doi:
4 Supliquei ao Senhor, meu Deus, e fiz-lhe minha confissão nestes termos: Ah! Senhor, Deus grande e temível, que sois fiel à aliança e que conservais vossa misericórdia àqueles que vos amam e guardam vossos mandamentos:
5 Nhèn khoi broq tôiq, broq bìac ùh troq, caq ŏi ngang dù, nhèn khoi blàq blènh khoi cađac 'bài ranenh wa trong hnài da Ìh.
5 nós pecamos, prevaricamos, cometemos maldade, fomos recalcitrantes, desviamo-nos de vossos mandamentos e de vossas leis.
6 Nhèn hadai ùh tamàng bàu 'bài mangai capoch thai bàu Ìh, 'bài mangai khoi canòm ca hiniq Ìh anoi ca 'bài bùa, 'bài cwan, wa 'bài boc yaq nhèn, wa dìq ca 'bài jàn ta trom Diac nhèn.
6 Não escutamos vossos servos, os profetas, que falaram em vosso nome a nossos reis, a nossos chefes, a nossos antepassados e a todo o povo da terra.
7 “Ôi Chuaq, bìac ta-atoq aih da Ìh, bìac camaih aih da nhèn, 'màng ca hì cô; nhèn cô mangai Juđa, jàn ŏi Jê-ru-sa-lem, wa dìq ca mangai Is-ra-ên ŏi haten ŏi hangai, ŏi ta rìm Diac ma Ìh khoi hnan đac wì haq trùh, taiq tôiq ngang dù ma khoi tajraq hlài ca Ìh.
7 A vós, Senhor, a justiça, e para nós a vergonha, como hoje acontece ao povo de Judá e de Jerusalém, a todo o Israel, àqueles que estão perto e àqueles que estão longe, em todos os países aonde os haveis dispersado por causa das iniqüidades que cometeram contra vós.
8 Ôi Chuaq, bìac camaih hlài ŏi ta nhèn, ŏi ta 'bài bùa, ŏi ta 'bài cwan, ŏi ta 'bài boc yaq nhèn taiq nhèn khoi broq tôiq tajraq hlài ca Ìh.
8 Sim, Senhor, para nós a vergonha, para nosso rei, nossos chefes e nossos antepassados, porque pecamos contra vós.
9 Waiq Chuaq Ìh Boc Plình da nhèn, bìac xa-ŏch tamèt wa bìac baxŏng tôiq dìq ŏi ta Chuaq; 'nhac ca nhèn khoi tajraq hlài ca Ìh.
9 Ao Senhor, nosso Deus, as misericórdias e o perdão, porque nós nos rebelamos contra ele.
10 Nhèn khoi ùh tamàng bàu Chuaq Boc Plình, nhèn ùh cadiang lam ta ranenh ma Ìh khoi thê dèh 'bài hapŏng Ìh, aih 'bài mangai capoch thai Ìh hnài nhèn.
10 Recusamos ouvir a voz do Senhor, nosso Deus; não seguimos as leis que ele nos oferecia pela boca de seus servos, os profetas.
11 Dìq ca mangai Is-ra-ên khoi broq tôiq ca ranenh Ìh tawìh crŏng ùh iu bàu Ìh.
11 Todo o Israel transgrediu vossa lei e se desviou, a fim de não obedecer à vossa voz. Por isso a maldição e a imprecação que figuram na lei de Moisés, o servo de Deus, caíram sobre nós, porque pecamos contra ele.
12 Ìh khoi broq xìt bàu aih ca nhèn, ca 'bài cwan ma wèq cwìang nhèn, tiaq trong Ìh am bìac ranàc càn trùh ca nhèn ta Jê-ru-sa-lem; ma jah 'màng aih, enh ca'nàm plình 'nhòq lah i can ranàc leq càn 'màng cô.
12 Pôs em execução as ameaças proferidas contra nós e contra nossos governantes: descarregou sobre nós tais calamidades, como jamais sob o céu aconteceu, coisa semelhante àquela que fulminou Jerusalém.
13 Dìq ca can ranàc cô khoi trùh ca nhèn tiaq troi khoi achìh ta sech ranenh Môise. 'Nhac ca khoi 'màng aih mahaq nhèn xôq ùh xìn can loq waq Chuaq Boc Plình nhèn trùh ta nhèn, đòiq nhèn cađac dèh bìac ngang dù wa wìh dèh manoh ta Boc Plình.
13 Foi de acordo com a lei de Moisés que nos sucederam essas desgraças. E nós nunca procuramos abrandar o Senhor, nosso Deus, renunciando às nossas iniqüidades e dando atenção à vossa verdade.
14 Taiq nen aih, Chuaq hamrìh ngan wa am can ranàc aih trùh ta nhèn; ma jah 'màng aih Chuaq Boc Plình nhèn ta rìm bìac Haq broq dìq ta-atoq, taiq nhèn ùh iu tiaq bàu Haq.
14 O Senhor não se descuidou do castigo, e o descarregou sobre nós, porque o Senhor, nosso Deus, é justo em tudo o que faz. Mas nós não escutamos a sua voz.
15 “Manàiq, ôi Chuaq Boc Plình nhèn, Ìh khoi 'noh dèh tì cwìang itai 'ràng jàn Ìh loh khoi enh taneh Diac Aicàp, 'màng aih hiniq Ìh jah 'ngah 'ngai trùh hì cô manàiq; taiq nhèn khoi broq tôiq, khoi broq bìac ngang dù.
15 Mas agora, Senhor, nosso Deus, que tirastes vosso povo do Egito por um desígnio de vosso poder, e do qual vós fizestes uma glória que perdura ainda hoje, nós pecamos, nós prevaricamos.
16 Ôi Chuaq, tiaq rìm bìac ta-atoq da Ìh, xìn Ìh ngach can nòih wa ùh nòih ca Jê-ru-sa-lem, aih bôi wang hadròih da Ìh; aih taiq tôiq lôi nhèn wa bìac ngang dù da boc yaq nhèn ma Jê-ru-sa-lem wa jàn Ìh ep chìuq 'bài mangai ŏi dudan broq ca nhèn camaih.
16 Senhor, dignai-vos, pela vossa misericórdia, afastar de vossa cidade santa, Jerusalém, vossa cólera e vossa exasperação, porque é devido às nossas iniqüidades e aos pecados de nossos antepassados que Jerusalém e vosso povo são alvo dos insultos de todos os nossos vizinhos.
17 “Taiq 'màng aih manàiq cô, ôi Boc Plình da nhèn, xìn cachình don tamàng bàu waiq khàn da hapŏng Ìh! Xìn taiq hiniq Chuaq, xìn Ìh am xôq ca nòi cùh waiq khoi raliang da Ìh jah broq hlài!
17 Ouvi, pois, Senhor, a prece suplicante de vosso servo. Por amor a vós mesmo, Senhor, fazei irradiar vossa face sobre vosso santuário deserto.
18 Ôi Boc Plình au, xìn cachình don tamàng. Xìn blèch mat ngan 'bài nòi raliang ralŏc da nhèn, aih phôq khoi jah hiniq xam hiniq Ìh! Nhèn ùh canòm dèh ca bìac ta-atoq da nhèn, mahaq canòm ca bìac loq xa-ŏch tamèt da Ìh, dang xìn Ìh.
18 Ó meu Deus, ficai atento para ouvir-nos; abri os olhos para ver nossa ruína e a cidade que ostenta um nome vindo de vós. Não é em nome dos nossos atos de justiça que depositamos a vossos pés nossas súplicas, mas em nome de vossa grande misericórdia.
19 Ôi Chuaq! Xìn tamàng nhèn; xìn baxŏng tôiq ca nhèn; xìn hmàng trùh ca nhèn. Ôi Boc Plình da au, taiq hiniq Ìh, xìn paq gòm dùnh; taiq phôq Ìh wa jàn Ìh khoi jah anoi pa'noh xam hiniq Ìh!”
19 Senhor, escutai! Senhor, perdoai! Senhor, ficai atento! Agi! Por vosso próprio amor, ó meu Deus, não demoreis, pois vosso nome foi dado à vossa cidade e a vosso povo!
20 Jò au waiq khàn, anoi pa'noh dèh tôiq lôi wa tôiq da jàn Is-ra-ên, dèch am jang ngìa Chuaq Boc Plình au, ca Jê-ru-sa-lem wang hadròih da Boc Plình au.
20 Eu falava ainda, pedindo, confessando meu pecado e o de meu povo de Israel, depositando aos pés do Senhor, meu Deus, minha súplica pelo seu monte santo;
21 Jò au ŏi raq waiq khàn, cô, Gap-ri-ên, mangai au ma hnoq ta bìac mahno hnoq yàng baxèm, trùh ta au wop jò dèch am ngè tadreo jò chìu.
21 não havia terminado essa prece, quando se aproximou de mim, num relance {era a hora da oblação da noite}, Gabriel, o ser que eu havia visto antes em visão.
22 Haq anoi paro ca au doi: Ô Đa-ni-ên, cô au trùh đòiq am can khôn rabiaq wa 'nì loq ca ìh.
22 Deu-me, para meu conhecimento, as seguintes explicações: Daniel, vim aqui agora para te informar.
23 Jò ìh bu baxèm waiq xìn, Boc Plình khoi rùp bàu, cô au trùh đòiq anoi paro bàu aih ca ìh, ma jah 'màng aih Boc Pình dìq jaq loq waq ca ìh. 'Màng aih hèm haboq wa loq ma ro ca bìac mahno cô beq.
23 Apenas havias iniciado a tua oração e uma palavra foi pronunciada; eu venho desvendá-la a ti, porque és um homem de predileção. Presta pois atenção a este oráculo e compreende bem a sua revelação:
24 “I 70 tùang lè pajaq ca jàn ìh wa phôq hadròih ìh, đòiq tàt bìac broq ùh troq, baxŏng tôiq lôi, jêh đac bìac ngang dù, wa jah broq hlài bìac ta-atoq hloi hloi, đòiq bìac mahno hnoq wa bàu doi adroi jah xìt, wa xùt dàu am ca hnem ma dìq jaq hadròih.
24 Setenta semanas foram fixadas a teu povo e à tua cidade santa para dar fim à prevaricação, selar os pecados e expiar a iniqüidade, para instaurar uma justiça eterna, encerrar a visão e a profecia e ungir o Santo dos Santos.
25 “ 'Màng aih ìh ep 'nì loq ma ro oq: Pàng jò i bàu thê ha'naoq wa broq hlài phôq Jê-ru-sa-lem trùh jò Mêsi jah trùh, aih Chuaq Ma Rŏt Dèch, èh jah tapèh tùang lè, wa 62 tùang lè; phôq aih jah broq hlài xam trong wa panàt ta 'nhòng nan xa.
25 Sabe, pois, e compreende isto: desde a declaração do decreto sobre a restauração de Jerusalém até um chefe ungido, haverá sete semanas; depois, durante sessenta e duas semanas, ressurgirá, será reconstruída com praças e muralhas. Nos tempos de aflição,
26 Atìq ca 62 tùang lè aih, Mêsi 'bìq jêh cachìt, wa pi i ca cleq hòm. Atìq ca aih i mòiq bùa lam trùh wa lình haq raliang đac Jê-ru-sa-lem wa nòi hadròih. Jò pulùch jah i tajêh poh wa bìac raliang ralàc tìah ca diac làn, khoi 'nac trùh hì lùch.
26 depois dessas sessenta e duas semanas, um ungido será suprimido, e ninguém {será} a favor dele. A cidade e o santuário serão destruídos pelo povo de um chefe que virá. Seu fim {chegará} com uma invasão, e até o fim haverá guerra e devastação decretada.
27 Bùa aih jah broq wêh jao ca bàc ngai ta mòiq tùang lè, trùh 'ne tùang aih haq thê hêq ca dèch am ngè tadreo bùh wa ngè xam 'mau mì. Mangai ma raliang đac jah trùh xam panan chìm đòiq raliang đac nòi hadròih da Chuaq mahaq trùh 'nhòng ma lùch aih 'nhòng khoi pajaq đòiq.”
27 Concluirá com muitos uma sólida aliança por uma semana e no meio da semana fará cessar o sacrifício e a oblação; sobre a asa das abominações virá o devastador, até que a ruína decretada caia sobre o devastado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.