Daniel 5
Sech Hadròih (HRE) vs NVT
1 Bùa Bên-sat-xa broq mòiq hiniang càn am ca 1.000 ngai gù craq da haq, bùa ôq alac jang ngìa 'bài cwan.
1 Muitos anos depois, o rei Belsazar deu um grande banquete para mil de seus nobres e bebeu vinho com eles.
2 'Nang jò ôq alac, bùa Bên-sat-xa thê 'ràng 'bài doi broq xam wang wa 'bac ma baq haq Nê-bu-cat-nêt-xa yŏc enh hnem cùh waiq ta Jê-ru-sa-lem, đòiq ca bùa 'bài mangai gù craq, 'bài mai bùa wa cadrì yang bùa ôq alac nho enh 'bài doi aih.
2 Enquanto Belsazar tomava vinho, ordenou que trouxessem as taças de ouro e prata que seu antecessor, Nabucodonosor, havia tirado do templo em Jerusalém. Queria beber nessas taças com seus nobres, suas esposas e suas concubinas.
3 Wì 'noh doi broq xam wang ma khoi yŏc enh hnem cùh waiq Boc Plình, ta Jê-ru-sa-lem; bùa wa 'bài mangai gù craq, 'bài mai bùa wa mai yang yŏc doi aih đòiq ôq alac nho.
3 Então trouxeram as taças de ouro do templo, a casa de Deus em Jerusalém, e o rei e seus nobres, suas esposas e concubinas beberam nelas.
4 'Màng aih wì haq rai ôq alac nho rai padèch 'bài dua 'mù xam wang, xam 'bac, xam đùng, xam mem, xam long wa xam hmu.
4 Enquanto tomavam o vinho, louvavam seus ídolos feitos de ouro, prata, bronze, ferro, madeira e pedra.
5 Tajòi 'mòi, i 'bài hadrang tì da capiang tì mangai mahno loh, achìh ta panàt hnem bùa, ta jang ca nòi đòiq đen; bùa hnoq capiang tì aih 'nang achìh.
5 De repente, viram dedos de mão humana escreverem no reboco da parede do palácio real, perto do candelabro. O próprio rei viu a mão enquanto ela escrevia,
6 Jò aih hadrò bùa loh ca bah boi, manoh bùa loh ca manhài; chac hamac loh 'wai, cucràng loh ca tarìt tahatùq dabau.
6 e seu rosto ficou pálido de medo. Seus joelhos batiam um contra o outro, e suas pernas vacilavam.
7 Bùa dêh bàu thê creo ca 'bài pajàu caxoiq, mangai Canđê, wa pajàu ngan plình anoi 'noh bìac adroi, wa 'bài mangai rabiaq da Ba-bi-lôn trùh bùa doi ca wì haq: “Cabô loq đŏc chù cô wa anoi paro ca au, èh au am caxùnh eo gòh drinh, bac rawiang wang ti ranŏng wa jah broq mangai ma piq ta bìac wèq cwìang Taneh Diac pajùm ti au.”
7 Aos gritos, o rei mandou chamar os encantadores, os astrólogos e os adivinhos. Disse aos sábios da Babilônia: “Quem conseguir ler esta inscrição e me disser o que ela significa será vestido com um manto vermelho, e em seu pescoço será colocada uma corrente de ouro. Ele se tornará o terceiro em importância em meu reino!”.
8 Jò aih, dìq dŏng 'bài mangai rabiaq da bùa trùh, mahaq wì ùh 'nì đŏc, hadai ùh loq anoi paro ca bùa loq.
8 Quando todos os sábios do rei chegaram, nenhum deles foi capaz de ler a inscrição nem de dizer o que ela significava.
9 'Màng aih bùa Bên-sat-xa dìq jaq hlè lèt, hadrò bùa bah boi tam, 'bài mangai gù craq loh ca manhài.
9 O rei ficou muito assustado, e seu rosto, ainda mais pálido. Seus nobres também ficaram abalados.
10 Miq bùa tàng bàu bùa wa 'bài mangai gù craq ta hatình; haq mùt ta hnem caq hiniang doi: “Ô bùa, waiq ca bùa jah halình hloi hloi! Xìn bùa paq đòiq dèh manoh hlè lèt, hadrò loh bah boi!
10 A rainha-mãe soube do que estava acontecendo ao rei e seus nobres e foi depressa à sala de banquetes. Disse ela a Belsazar: “Que o rei viva para sempre! Não fique tão pálido e assustado.
11 Ta Diac bùa i mòiq ngai i Yiang da Boc plình ma hadròih ŏi ta haq. Ta 'nhòng baq bùa, wì hnoq mangai cô i can 'ngah, ragài, tìah ca can rabiaq da Boc Plình. 'Màng aih bùa Nê-bu-cat-nêt-xa, baq bùa, khoi yŏc haq broq gàu 'bài mangai amòng broq bìac halac, wa pajàu ngan plình anoi 'noh bìac adroi da mangai Canđê.
11 Há em seu reino um homem que tem nele o espírito dos santos deuses. Durante o reinado de Nabucodonosor, esse homem demonstrou percepção, entendimento e sabedoria como a dos deuses. Seu antecessor, o rei Nabucodonosor, o nomeou chefe de todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos da Babilônia.
12 Mangai cô Đa-ni-ên ma bùa khoi hiniq ca haq Bên-te-sat-xa. Ta haq i Yiang lem lình, loq tôm taih rìm bìac wa loq ro rang đòiq anoi paro bìac apô, bìac jrùq hlèp, wa broq ca bìac hèm 'mèq ca dabau jah dìq, manàiq thê creo ca Đa-ni-ên trùh beq đòiq haq anoi paro am ca bùa.”
12 Esse homem, Daniel, a quem o rei deu o nome de Beltessazar, tem inteligência extraordinária e é cheio de conhecimento e entendimento. É capaz de interpretar sonhos, explicar enigmas e resolver problemas difíceis. Mande chamar Daniel, e ele lhe dirá o que significa a inscrição”.
13 'Màng aih Đa-ni-ên jah lam trùh yòng jang ngìa bùa. Khoi èh, bùa doi ca Đa-ni-ên: “Ìh i joq Đa-ni-ên, mangai Juđa broq hapŏng baq au ma ahlài enh Juđa ùh?
13 Daniel foi levado à presença do rei, que lhe perguntou: “Você é Daniel, um dos exilados trazidos de Judá por meu antecessor, o rei Nabucodonosor?
14 Au tàng doi i yiang lem loh enh 'bài yiang lem ŏi ta ìh taiq 'màng aih ìh 'ngah 'ngai, ragài wa khôn rabiaq crài crai.
14 Soube que o espírito dos deuses está em você, e que é cheio de percepção, entendimento e sabedoria.
15 Manàiq 'bài thài rabiaq wa pajàu ngan plình anoi 'noh bìac adroi khoi lam trùh jang ngìa au đòiq đŏc 'bài chù cô wa anoi paro ca au; mahaq wì ùh jah anoi paro cleq ca au.
15 Meus sábios e encantadores tentaram ler as palavras na parede e me dizer o que significam, mas não conseguiram.
16 Au tàng doi ìh jah anoi paro wa jah pagêh 'bài bìac xa. Tàng ìh đŏc jah chù cô wa anoi paro ca au, èh ìh jah caxùnh eo gòh drinh, jah bac rawiang wang ti ranŏng, jah broq mangai ma piq ta bìac wèq cwìang Taneh Diac pajùm ti au.”
16 Soube que você é capaz de interpretar e resolver problemas difíceis. Se conseguir ler as palavras e disser o que significam, será vestido com um manto vermelho, e em seu pescoço será colocada uma corrente de ouro. Você se tornará o terceiro em importância em meu reino”.
17 Đa-ni-ên tèu hlài bàu bùa haq doi: “Ô bùa, xìn bùa đòiq hlài bìac baha aih am ca mangai 'noiq! 'Nhac ca 'màng aih au xôq đŏc chù cô wa anoi paro ca bùa.
17 Daniel respondeu ao rei: “Guarde seus presentes ou entregue-os a outra pessoa; mas eu lhe direi o que significa a inscrição.
18 “Ôi bùa, Boc Plình ma enh 'nhèq dŏng khoi am gèq bùa, cwìang càn, can 'ngah 'ngai wa rahù ca baq bùa aih Nê-bu-cat-nêt-xa.
18 Ó rei, o Deus Altíssimo deu soberania, majestade, glória e honra a seu antecessor, Nabucodonosor.
19 Taiq nen Boc Plình khoi am ca baq ìh cwìang càn ta dìq dŏng ca 'bài jàn, 'bài Taneh Diac, wa rìm bàu capoch, wì dìq tarìt jò ŏi jang ngìa haq. Haq enh jêh đac bô loq dèch bô hi mac ca manoh haq enh.
19 Ele o engrandeceu de tal modo que povos de todas as raças, nações e línguas estremeciam de medo diante dele. Matava quem ele queria matar e poupava quem ele queria poupar; honrava quem ele queria honrar e humilhava quem ele queria humilhar.
20 Mahaq jò manoh haq hi loh ca cadoq cadang, haq padèch dađeh, haq hnhung ca cwìang broq bùa wa can 'ngah 'ngai khoi yŏc khoi enh haq.
20 Quando, porém, seu coração e sua mente se encheram de arrogância, ele foi tirado de seu trono e despojado de sua glória.
21 Haq 'bìq wì drùh đac loh khoi ca 'bài con mangai; manoh haq loh troi manoh capò, 'bo, jìu jŏi, ep rìh pajùm ti 'bài lùa rôm, caq nhat tìah ca 'bo wa chac haq hajàh diac ngom enh plình trùh jò haq loq ca Boc Plình aih Boc Plình ma yi ha'nhèq dŏng wèq cwìang Taneh Diac con mangai Haq enh cabô tŏc Haq dèch.
21 Foi expulso do convívio humano. Sua mente se tornou como a de um animal, e ele viveu entre os jumentos selvagens. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu, até entender que o Deus Altíssimo domina sobre todos os reinos do mundo e nomeia quem ele quer para governar sobre eles.
22 “Mahaq ìh, ô bùa Bên-sat-xa, ìh con da bùa aih, 'nhac ca ìh khoi loq dìq dŏng ca bìac aih, mahaq manoh ìh xôq ùh chìuq paha'neq dađeh toq xìt leq;
22 “Ó Belsazar, o senhor é sucessor dele e sabia de tudo isso, mas mesmo assim não se humilhou.
23 Bùa khoi padèch dađeh tajraq hlài ca Chuaq ta Plình, thê 'ràng doi da hnem Chuaq đòiq bùa ôq alac ti 'bài mangai gù craq, 'bài mai xèm, wa mai yang da bùa. Bùa khoi padèch dua 'mù broq xam wang, 'bac, đùng, mem, long wa hmu aih ùh jah hnoq, ùh jah tàng, ùh jah loq 'nì, mahaq Boc Plình, Haq cadop wê ta tì Haq hihèm wa rìm trong da bùa, mahaq bùa ùh cùh waiq Haq.
23 Desafiou o Senhor dos céus e mandou trazer essas taças do templo. O rei, seus nobres, suas esposas e suas concubinas beberam vinho dessas taças enquanto louvavam deuses de prata, ouro, bronze, ferro, madeira e pedra, deuses que não veem, não ouvem, nem sabem coisa alguma. Mas o rei não honrou ao Deus que lhe dá fôlego de vida e controla seu destino.
24 Taiq 'màng aih, Boc Plình khoi thê capiang tì cô trùh wa achìh 'bài chù 'màng cô:
24 Por isso Deus enviou a mão que escreveu a mensagem.
25 “ 'Bài chù khoi achìh 'màng cô:
25 “Esta é a mensagem que foi escrita: Mene, Mene, Tequel e Parsim.
26 “Cô bàu anoi paro 'bài chù aih:
26 E este é o significado das palavras:
27 Têken: Aih bùa khoi 'bìq tah đòiq ta kìq wa hnoq thìuq.
27 Tequel : Você foi pesado na balança e não atingiu o peso necessário.
28 Phasin: Aih Taneh Diac da bùa 'bìq axong bàc phàn jao am ca mangai Mêđi wa mangai Batu.”
28 Parsim : Seu reino será dividido e entregue aos medos e aos persas”.
29 Tajòi 'mòi bùa Bên-sat-xa thê 'ràng eo cabac gòh ngùi caxùnh am ca Đa-ni-ên; pabac rawiang wang ti ranŏng haq, wa anoi ca wì loq haq mangai ma piq ta bìac wèq cwìang Taneh Diac.
29 Então, por ordem de Belsazar, vestiram Daniel com um manto vermelho, colocaram em seu pescoço uma corrente de ouro e o declararam o terceiro em importância no reino.
30 Mang aih raq, Bên-sat-xa, bùa Canđê 'bìq jêh đac.
30 Naquela mesma noite, Belsazar, rei da Babilônia, foi morto.
31 Đa-ri-ut, mangai Mêđi, jah wèq cwìang Taneh Diac aih jò haq 62 hanam.
31 E Dario, o medo, tinha 62 anos quando se apoderou do reino.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.