Atos 24

Sech Hadròih (HRE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Atìq ca aih padam hì, i pajàu ha'nhèq, A-na-nia, lam ti craq broq gàu Yothaiq, wa Tet-tu-lu, mangai rabiaq ca capoch, hadai loh ta Sê-sa-rê, đòiq kìan Paulô enh ngìa ca tình trùang Phêlit.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Jò khoi creo 'mùt Paulô, Tet-tu-lu baxèm kìan Paulô 'màng cô:
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 “Ôi tình trùang Phêlit: Nhò ìh ma nhèn jah catèm rìm bìac, wa nhò can khôn rabiaq ìh, jah halìh neo hlài bàc bìac jùp jàn cô, ùh kè jang leq, 'nhac ca bìac cleq, nhèn xôq manè apôi ìh dìq ca manoh.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Mahaq au ùh enh broq ìh loq lep tagah tam hòm, mahaq au xìn ìh yŏc manoh chìuq àt, tamàng toq 'biaq nà bàu nhèn capoch cô.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 “Nhèn khoi hnoq mangai cô jò haq lam jàp gùng jrôq chiu 'bài mangai Yothaiq broq manhài. Haq mangai broq gàu phe wì Mangai Na-xa-ret.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Haq hadai enh chaq trong broq amùa ca Hnem Cùh Waiq dài nhèn ma jah rùp haq. Nhèn enh tình hiniq haq tiaq ranenh cla nhèn,
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 mahaq Li-si-a, mangai wèq lình trùh yŏc dùi 'noh haq loh khoi ca tì nhèn.
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Haq thê dìq ca mangai ma kìan haq trùh ta ìh. Cla ìh jah bòch haq, 'màng aih jah loq rìm bìac ma nhèn 'nang kìan haq.”
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 'Bài mangai Yothaiq hadai wiang capoch troi bàu kìan da Tet-tu-lu.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Phêlit hnhè tì thê Paulô padreo hlài bàu. Paulô doi: “Au loq ìh broq cwan tình hiniq diac cô khoi bàc hanam, 'màng aih au ma jah lem bùi capoch palem dađeh.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Tàng ìh ti bòch, ìh jah loq au tŏc phôq Jê-ru-sa-lem 'nhòq jah 12 hì đòiq cùh waiq ta Hnem Cùh Waiq.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Wì ùh lah hnoq au talech ca cabô, loq baxrông jàn broq lìq ta Hnem Cùh Waiq, hnem tagop, loq ŏi ta phôq.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Èh wì ji ùh jah patô ca ro rang bìac cleq wì ma kìan au.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Mahaq enh ngìa ca tình trùang, au nhàn mòiq bìac, aih au cùh waiq toq Boc Plình ma boc yaq nhèn khoi cùh waiq Haq, tiaq bàu hnài da Mangai Tiaq Trong Lam ma wì doi ùh troq Ranenh wa au lùi dìq ca bìac ma khoi achìh tiaq Ranenh Môise wa bàu achìh ta sech mangai capoch thai Boc Plình.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Au i manoh gòm canòm cô nòi Boc Plình, tìah ca wì cô dìq, aih lùi i bìac rìh hlài da mangai ta-atoq wa mangai dù.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Taiq 'màng aih, au ran wèq dèh manoh loq, lem hreo enh ngìa ca Boc Plình wa enh ngìa ca con mangai.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 “Khoi bàc hanam au lam hangai, èh au hlài Jê-ru-sa-lem 'ràng dahwèq wa 'bac am ca mangai pa ta jàn au.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Jò aih, i 'bài mangai Yothaiq enh gùng cròng Asi, glàm au 'nang broq lè bahreo ca dađeh ta Hnem Cùh Waiq. Ùh i ca mangai bàc ŏi ti au, wa ùh i ca bìac broq lìq broq làn leq.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Mahaq tàng wì haq i bìac cleq enh kìan au, èh wì khòh trùh enh ngìa ca 'bài mangai ma tình hiniq kìan beq!
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Loq thê wì 'bài craq hadrah enh 'nhèq cô anoi hlài, i tôiq lôi cleq ŏi ti au, jò au yòng enh ngìa ca wì.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Toq i mòiq nà au khoi capoch xam bàu dêh jò au yòng enh ngìa ca wì haq, aih: ‘Hì cô au 'bìq pì hadrah taiq au lùi mangai cachìt èh rìh hlài.’ ”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Khoi èh Phêlit thê wì hêq, ma jah 'màng aih haq khoi loq ro ca bàu hnài Mangai Da Trong Lam ma Paulô ma anoi. Haq doi: “Jò leq craq Li-si-a loh, au tình hlài bìac cô.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Hi khoi haq creo ca đôiq trùang gòm rap Paulô, mahaq đòiq haq jah lam hlài toq 'biaq, èh am ca wì bua haq lam hmàih wa am ca haq dahwèq cleq haq nhet.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Toq 'biaq hì atìq ca aih, Phêlit wa mai haq Đru-si-la, mangai Yothaiq trùh, thê wì creo ca Paulô loh anoi ca wa bìac manoh canòm ca Chuaq Jêxu Crich.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Mahaq jò Paulô anoi bìac ta-atoq, bìac loq wèq dađeh wa bìac hadrah hì ma atìq, Phêlit tarìt, doi: “Hêq manàiq ìh hlài beq, gòm jò leq i jò ta'nàih lem, èh au creo ca ìh hòm.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Mahaq Phêlit hadai ngèh ca Paulô am ca haq 'bac rŏt manoh, 'màng aih haq bàc yàng thê Paulô trùh ti haq wa capoch tùang ca dabau.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Baiq hanam atìq, Pô-xi-u Phêtu broq tình trùang thai Phêlit. Taiq Phêlit enh broq waq ca lem ca manoh jàn Yothaiq, haq ma jah xôq clêh yôt Paulô ta hnem tù.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.