Atos 16

Sech Hadròih (HRE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Paulô lam trùh Đetbò wa Litra. Ta nòi aih i mòiq ngai mangai hŏc tiaq, hiniq haq Ti-mô-thê. Miq haq mangai Yothaiq khoi tiaq Chuaq. Baq haq mangai Hilap.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 'Bài con caiq Chuaq ŏi Litra wa I-cô-ni doi, haq mangai lem.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Paulô enh am haq tiaq. 'Màng aih, Paulô broq lè cat akia ca haq taiq i 'bài mangai Yothaiq ŏi ta gùng aih loq baq Ti-mô-thê, haq mangai Hilap.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Lam enh phôq cô trùh phôq tau, wa tanap phai wèq bàu ma sùq đô wa craq broq gàu ta Jê-ru-sa-lem khoi achìh loh.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 'Màng aih, 'bài Tagop Hadròih jah yòng cajap tam taiq manoh lùi, èh mangai tiaq rai bàc.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Paulô wa 'bài bua haq, lam jàp gùng Phi-ri-gi wa gùng Ga-la-ti, taiq Yiang Hadròih ùh am wì anoi bàu Chuaq ta gùng Asi.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Ten trùh gùng Misi, wì enh mùt gùng Bi-thi-ni, mahaq Yiang Hadròih Chuaq Jêxu ùh am wì mùt.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 'Màng aih, wì lam cwa gùng Misi, loh phôq Trô-ach.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Jò 'ne mang Paulô hnoq mahno. Mòiq ngai Ma-xê-đoan yòng enh ngìa ca haq, xìn haq: “Ìh cwa gùng Ma-xê-đoan, jùp đò nhèn.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Khoi ca hnoq mahno 'màng aih, nhèn chaq trong cwa gùng Ma-xê-đoan. Nhèn loq Boc Plình khoi creo nhèn anoi hlài Bàu Lem ca wì ŏi ta aih.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 'Màng aih nhèn enh Trô-ach lam bong trùh pleo Sa-mô-tra-xò. Hì atìq trùh Nê-a-pô-li.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Enh aih nhèn trùh phôq Philip ta tình Ma-xê-đoan, aih gùng da Rôma. Nhèn ŏi đò ta aih toq 'biaq hì.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Trùh hì Sabat, nhèn loh enh gùng ca phôq trùh 'bò cròng diac, nòi aih nhèn xoh đeh wì tagop waiq khàn. Nhèn ha'ngui capoch tùang ca wì gu cadrì ma tagop ti aih.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 I mòiq ngai gu cadrì ta 'bài mangai aih tamàng nhèn, hiniq haq Liđi ŏi phôq Thi-a-ti-ra. Haq broq ngè atech bai gòh drinh. Haq i manoh loq cùh waiq Boc Plình. Chuaq pèh manoh haq lùi bàu Paulô capoch.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Atìq ca haq khoi chìuq 'baptem pajùm ca cadraq haq, haq xìn nhèn, doi: “Tàng pì hnoq au i manoh joq 'nàng tiaq Chuaq, pì mùt hnem au beq, ŏi hlài ta aih.” Haq ep nhèn mùt.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Hì ma 'noiq nhèn lam nòi waiq khàn glàm mòiq ngai gu cadrì hapŏng i can kiac ŏi ta haq mahno ca haq loq bìac adroi wa loq bìac loh nhò ngan tì. 'Màng aih haq broq ca wì craq haq jah bàc 'bac.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Gu cadrì aih lam tiaq Paulô wa nhèn. Haq rai capoch bàu dêh: “ 'Bài mangai 'mat broq hapŏng Boc Plình ma ha'nhèq. Wì anoi ca pì trong jah dèch claih.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Bàc hì haq broq 'màng aih. Paulô loh ca nòih ta manoh, wìh hlài doi ca can kiac: “Au canòm hiniq Chuaq Jêxu Crich thê gè loh khoi enh gu cadrì 'mat.” Tajòi 'mòi jò aih, can kiac loh enh chac haq.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Jò wì craq da gu cadrì aih hnoq pi jah yŏc 'bac hòm, wì rùp Paulô wa Sila, dùi wa trùh enh ngìa cwan ta'ne phôq nòi broq bìac.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Khoi èh wì 'ràng wa trùh ca cwan hadrah ha'nhèq, wì doi: “Baiq ngai mangai Yothaiq cô broq manhài ŏi ta phôq bèn.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Wì hnài ranenh enh gùng ca ranenh bèn. Bèn mangai Rôma, ùh jah tiaq ranenh aih.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 'Bài mangai jàn hadai tajraq hlài ca wa. Èh 'bài cwan hadrah ha'nhèq hich da wa eo, hi khoi, thê lình tong wa haq.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Khoi ca wì tong wa haq bàc, wì clêh wa trom tù. Wì thê mangai wèq hnem tù gòm ma cajap dìq jaq.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Tiaq bàu aih, mangai wèq hnem tù 'mùt wa ŏi ta nòi enh trom, clang jènh wa.…mangai wèq hnem tù 'mùt wa ŏi ta nòi enh trom, clang jènh wa.|alt="in jail" src="IB04207bw.tif" size="span" copy="IBS" ref="BYH 16:24"
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 'Ne mang jò Paulô wa Sila 'nang waiq khàn wa calêu manè Boc Plình, wì ma 'noiq ŏi hnem tù tamàng wa.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Tajòi 'mòi i taneh dalàc dêh, hnem tù dalàc. Hanoh jò aih dìq ca 'mang tapèh wa caxi mem tadŏih enh chac wì.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Mangai wèq hnem tù cadrat enh cùi hnoq dìq ca 'mang tù tapèh, xoh dìq ca mangai tù khoi claih. Haq dŏih chang gùm enh jêh cađac dađeh.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Mahaq Paulô creo bàu dêh: “Apaq jêh đac dađeh, dìq ca nhèn ŏi raq ta cô!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Mangai wèq hnem tù creo wì 'ràng đen, dahôiq mùt rai tarìt hacùn cràng enh ngìa Paulô wa Sila.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Khoi èh, 'noh wa baiq ngai enh gùng bòch wa: “Au phai broq 'màng leq ma jah dèch claih?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Wa tèu haq: “Lùi Chuaq Jêxu beq. Haq jah dèch ìh wa cadrì con ìh.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Wa baiq ngai anoi bàu Chuaq ca haq wa dìq ca wì ma ŏi ta hnem haq.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Mang aih raq, mangai wèq hnem tù 'nheo da wa habau. Tajòi 'mòi haq wa cadrì con haq chìuq 'baptem.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Khoi ca aih, haq 'ràng wa baiq ngai mùt dèh ta hnem, am ca wa caq pua. Haq wa cadrì con haq bùi lem dìq ca jaq wì haq khoi canòm ca Boc Plình.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Trùh 'ngah, 'bài cwan hadrah ha'nhèq thê lình doi ca mangai wèq hnem tù: “Ca'naih wa beq!”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Haq doi hlài bàu aih ca Paulô: “ 'Bài cwan ha'nhèq khoi thê au ca'naih chôp, 'màng aih loh beq, lam jah catèm.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Mahaq Paulô doi ca lình aih: “Nhèn cô mangai jàn Rôma. Jò 'nhòq 'nì ca ma i tôiq loq ùh, wì khoi tong ma enh ngìa ca 'bài mangai jàn, hi khoi clêh ta hnem tù. Manàiq cô wì chaq trong ca'naih atùng ma 'mòh? Ùh jah broq 'màng aih. Cla 'bài cwan aih phai trùh ta cô 'nong ma loh!”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 'Bài cwan hadrah ha'nhèq yùq crè jò khoi tàng lình anoi hlài doi wa aih mangai Rôma.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Wì lam trùh capoch alìa ca wa haq, 'noh wa loh rai doi: “Xìn chôp loh khoi ca phôq nhèn.”
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Wa mangai sùq đô loh khoi enh hnem tù, lam hmàih ca hnem Yaq Liđi đòiq parông oh daq, hi khoi wa lam.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.