Atos 13

Sech Hadròih (HRE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŏi ta hnem Tagop Hadròih An-ti-ôt i 'bài mangai capoch thai Boc Plình wa 'bài thài hnài: 'Ba-na-ba, Simôn wì creo, Nijê, Lu-xi-ut, mangai Siren, Ma-na-ên, oh ban da Hêrôt, wa Saulò.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Jò 'bài sùq đô 'nang cùh waiq Chuaq wa rôn ca acaq, Yiang Hadròih doi ca wì: “Thê pì ràih am ca Au 'Ba-na-ba wa Saulò, đòiq wa lam broq bìac Au ma khoi padon ca wa.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Khoi ca jò wì rôn ca acaq wa waiq khàn, wì bèq tì ti chac wa, khoi èh thê wa lam.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 'Màng aih, Saulò wa 'Ba-na-ba khoi chìuq Yiang Hadròih thê lam. Wa loh ta Sê-lu-xia, khoi èh, enh aih tŏc bong lam ta pleo Kittim.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Trùh ta phôq Sa-la-min, wa hnài bàu Chuaq ta 'bài hnem tagop mangai Yothaiq. I Jon Mŏc lam ti wa jùp đò wa.|alt="map of Paulʼs 1st journey" src="GPS_Paul1_B_WFlat_Hre.pdf" size="span" copy="SIL" ref="BYH 13:1—14:28"
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Wì lam cwa pleo trùh ta phôq Paphot. Wì glàm mòiq ngai, mangai amòng broq bìac halac, haq mangai amòng capoch thai Boc Plình, hiniq haq Ba-Jêsu.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Haq ŏi ti cwan wèq pleo, hiniq haq Sêjut Phaolut, aih mangai i khôn rabiaq. Cwan thê creo ca 'Ba-na-ba wa Saulò trùh ti haq anoi ca haq bàu Boc Plình.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Mahaq Ê-li-ma, aih mangai amòng broq bìac halac, capoch bàu khech tàt wa. Haq ran chaq trong broq ca cwan wèq pleo ùh lùi Boc Plình.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Khoi èh Saulò (wì creo hiniq haq Paulô), ma khoi bình Yiang Hadròih, haq ngan tajraq ta mat ngan pajàu amòng rai doi:
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Ìh con mangai bình halùih can loq 'nùt wa loq alùan. Ìh con can kiac Satan, tajraq hlài ca bìac ma ta-atoq. Ìh ma 'nhòq hêq ca broq raliang đac trong Chuaq 'mòh?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Manàiq cô Chuaq baxa ìh. Ìh 'bìq ùh xau mat toq 'biaq khê, ùh xau hnoq mat mahì.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Cwan wèq pleo hnoq bìac 'màng aih, haq lùi Chuaq. Haq hamàih dìq jaq jò haq tàng wa hnài bàu Chuaq.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Paulô wa bua haq tŏc ta bong ŏi ta phôq Paphot, lam phôq Betga ta gùng Bam-phi-li, mahaq Jon Mŏc cađac wa, hlài phôq Jê-ru-sa-lem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Wa baiq ngai loh enh Betga, lam trùh phôq An-ti-ôt gùng Bi-si-đi. Hì Sabat wa mùt ta hnem tagop Yothaiq ha'ngui.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Khoi ca wì đŏc Ranenh Môise wa sech Mangai Capoch Thai Boc Plình, mangai craq hnem tagop doi ca wa: “Ôi oh daq, tàng chôp i bàu hnài jah parông oh daq, xìn chôp hnài beq!”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Paulô yòng hnhè tì baxèm hnài wì: “Ôi, mangai Is-ra-ên wa dìq ca pì ma hadai loq iu Boc Plình, tamàng au beq.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Boc Plình da jàn Is-ra-ên cô khoi ràih boc yaq bèn, broq ca jàn aih jah càn jò wì ŏi broq hapŏng Diac 'noiq, aih gùng Aicàp. Boc Plình ma 'noh cwìang càn Haq, 'ràng wì loh khoi enh gùng aih.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Pôn jàt hanam Haq chìuq àt ŏi ti wì ta nòi braih càn.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Haq khoi raliang đac tapèh toq con gùng da jàn ta Diac Ca-na-an, yŏc taneh aih wìa xôxech am dèh ca jàn. 'Nhòng cô ùac aiq 450 hanam.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 “Atìq ca aih, Haq am ca wì 'bài mangai hadrah wèq wì, trùh 'nhòng Sa-mu-ên, mangai capoch thai Boc Plình.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Mangai jàn aih xìn am ca wì haq mòiq toq bùa. Haq am ca wì Saulò, con Kich xinoi Bên-ja-min, broq bùa 40 hanam.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Hi khoi, Haq cađac bùa aih. Haq yŏc Đawit broq bùa wì. Boc Plình doi: ‘Au khoi hnoq Đawit con Jêsê haq mangai broq lem manoh Au. Haq jah broq dìq ca bìac Au ma thê haq broq.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Cwa xinoi Đawit, Boc Plình am ca jàn Is-ra-ên Mòiq Ngai Dèch, aih Chuaq Jêxu, tiaq bàu Boc Plình ma hùaq.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Adroi ca Chuaq Jêxu trùh, Jon anoi hnài wì mangai Is-ra-ên, thê wì wìh wìa ma lem cađac dêh tôiq lôi chìuq 'baptem.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Jò Jon padon broq gêh bìac haq, haq doi ca wì: ‘Pì xoh au cabô? Au ùh xài Haq, mahaq i Mangai ma trùh atìq ca au, au ùh tajì đòiq lêh caxi jai Haq.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Ôi oh daq, con xau xinoi da Ap-ra-ham wa dìq ca pì ma loq iu Boc Plình, Haq khoi am ca bèn Bàu Lem cô ma jah dèch claih bèn.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Ma jah 'màng aih mangai jàn Jê-ru-sa-lem wa 'bài mangai ma wèq cwìang, wì haq ùh 'nì ca Chuaq Jêxu. Wì jêh cađac Haq đòiq jah broq xìt ca bàu 'bài mangai capoch thai Boc Plình, aih bàu ma xôq đŏc rìm hì Sabat ta hnem tagop.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 'Nhac ca Haq ùh i ca tôiq lôi cleq ma đang cachìt, mahaq xôq wì xìn Philat waq ca jah jêh cađac Haq.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Jò wì khoi broq gêh dìq ca bìac khoi achìh đòiq adroi ca Haq, wì 'noh Haq enh long pagat, khoi èh catùh Haq.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Mahaq Boc Plình broq Haq enh mangai cachìt jah rìh hlài.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 'Bài mangai ma tiaq Haq enh gùng Ga-li-lê tŏc phôq Jê-ru-sa-lem, khoi jah hnoq Haq bàc hì. Manàiq cô wì anoi hlài bìac Haq ca mangai jàn.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Nhèn 'ràng anoi Bàu Lem am ca pì, bìac Boc Plình khoi hùaq am ca boc yaq bèn.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Boc Plình khoi broq Chuaq Jêxu rìh hlài; khoi broq xìt bàu hùaq aih am ca bèn, con caiq da boc yaq bèn, tìah ca khoi achìh ta sech Calêu Plình 'nat baiq:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Haq khoi broq ca Chuaq Jêxu jah rìh hlài, èh ùh jò leq wìh hlài can cachìt hòm. Taiq bìac aih, Haq ma jah doi:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Brong ma 'noiq xôq i doi:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Mahaq, bùa Đawit jò haq ŏi rìh, haq broq tiaq manoh Boc Plình. Jò cachìt, haq jah hlài ŏi dèh ti boc yaq wa khoi chìuq bìac om hech.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Mahaq Mangai ma Boc Plình khoi broq enh mangai cachìt, jah rìh hlài, ùh jò leq 'bìq bìac om hech aih.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “ 'Màng aih, ôi oh daq, bèn phai loq, nhò Mangai aih ma bìac baxŏng tôiq lôi jah anoi hlài ca pì.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Mangai leq loq canòm Haq, jah baxŏng tôiq lôi wa jah broq mangai ta-atoq rìm bìac, mahaq Ranenh da Môise ùh i ca cwìang broq mangai ta-atoq.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Xìn oh daq wèq dađeh, đòiq bìac mangai capoch thai Boc Plình khoi achìh, ùh hìaq loh ta pì:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 “ ‘Ôi mangai loq lê tau, ngan cô!
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Jò Paulô wa 'Ba-na-ba loh enh hnem tagop, 'bài mangai tagop xìn wa hnài tam mòiq hì Sabat tùang ma atìq hòm.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Jò mangai tagop khoi hêq, i bàc mangai Yothaiq wa mangai neo tiaq đaoq Yothaiq, lam tiaq Paulô wa 'Ba-na-ba. Wa capoch tùang ca wì, parông wì cajap manoh tiaq bìac am dech da Boc Plình am ca wì.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Hì Sabat atìq ca aih, ten dìq ca phôq wì lam tagop tamàng bàu Chuaq.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Mahaq jò wì Yothaiq hnoq mangai tagop bàc hlòm, wì i manoh tagrình, tajraq hlài ca bìac Paulô ma khoi hnài. Wì capoch 'mèq ca haq.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Paulô wa 'Ba-na-ba capoch yi dêh hòm: “Ma phai doi ca pì bàu Boc Plình. Au doi am ca pì, mahaq pì chôiq cađac, wa hnoq dađeh ùh đang ca mùt nòi can rìh hloi hloi. Ma cađac pì, èh jah hnài mangai jàn 'noiq.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Ma jah 'màng aih Chuaq khoi doi ca nhèn 'màng cô:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 'Bài mangai jàn 'noiq tàng bàu aih, wì lem bùi manè apôi bàu Chuaq. 'Bài mangai ma khoi jah ràih đòiq jah nhàn yŏc can rìh hloi hloi, dìq ca wì aih tiaq Chuaq.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Wì anoi bàu Chuaq dìq ca gùng aih.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Mahaq mangai Yothaiq baxrông 'bài gu cadrì padrŏng can tiaq đaoq Yothaiq wa 'bài mangai craq phôq, chaq trong ti rùp Paulô wa 'Ba-na-ba. Khoi èh 'noh wa enh gùng ca nòi wì haq.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Đòiq tajraq hlài ca wì, wa hapùih taneh jènh, khoi èh wa lam ta phôq I-cô-ni.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 'Bài mangai ma neo tiaq Chuaq Jêxu ŏi phôq cô jah 'bình halùih bìac bùi lem wa Yiang Hadròih.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.