Apocalipse 6
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Au ngan hnoq jò Trìu Con dŏih mòiq clep baxìa ma baxèm ta tapèh clep baxìa, au tàng mòiq ta pôn ngè rìh capoch bàu dêh, tìah ca plình cađah, doi: “Trùh beq!”
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Au ngan hnoq mòiq toq axêh taboc. Mangai còi axêh wê mòiq toq panenh, wa khoi am ca haq mòiq toq cadoh bùa, hi khoi haq lam tìah ca mangai 'nang 'blêq đòiq hi wèq cwìang lam pàng leq, jah 'blêq pàng aih.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Jò Haq dŏih clep baxìa ma baiq, au tàng ngè rìh ma baiq, doi: “Lam ta cô beq!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 I mòiq axêh gòh loh. Mangai ma còi axêh aih jah am ca haq cwìang yŏc cađac can catèm khoi enh crŏng taneh, hi broq ca wì tajêh dabau. Hi khoi i mangai am ca haq mòiq pla chang gùm càn.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Jò Haq dŏih clep baxìa ma piq, au tàng ngè rìh ma piq, doi: “Trùh beq!” Au ngan hnoq mòiq toq axêh gam. Mangai ma còi axêh, tì haq wê mòiq toq maiq càng.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Au tàng bàu ta'ne wì pôn ngè rìh: “Baiq long phi mì rŏt xam 'bac baha mòiq hì abroq, tadràu long phi 'mau mat rŏt xam 'bac baha mòiq hì abroq, hi khoi, dàu wa alac apaq broq raliang.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Jò Trìu Con dŏih clep baxìa ma pôn, au tàng bàu capoch da ngè rìh ma pôn, doi: “Trùh beq!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Au ngan hnoq mòiq toq axêh xenh bah bah. Haq ma còi axêh aih i hiniq Can Cachìt, wa i Nòi Cachìt tiaq atìq. Khoi jah am ca haq cwìang itai jêh cađac mòiq phàn pôn mangai crŏng taneh, xam chang gùm, xam pangot hrah, xam can hinìq ùh hrŏc, wa xam ngè ma dù ta rôm.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Jò Trìu Con dŏih clep baxìa ma padam, au hnoq enh 'neq ca ca'bŏng tadreo, i mahua yiang wì ma khoi chìuq jêh taiq wì haq iu bàu Boc Plình, wa taiq wì anoi hlài bàu Chuaq Jêxu Crich.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Wì creo bàu dêh: “Waiq Chuaq, Ìh Hadròih wa joq 'nàng, Ìh gòm dùnh dàng leq hòm, ìh ma ùh baxa chau wa ùh hadrah wì ma ŏi crŏng taneh, wì ma khoi ùc loh mahem nhèn?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Èh i mangai am ca wì haq mòiq ngai mòiq blah eo yôh taboc, khoi i bàu thê wì padài tam toq 'biaq hòm, trùh jò leq jah tôm dŏng mangai hadai broq bìac Chuaq ma 'bìq jêh tìah ca wì dìq.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Au ngan hnoq jò Haq dŏih clep baxìa ma tadràu, èh taneh dalàc càn dìq jaq, mat mahì loh clam clôiq tìah ca bai briang gam xam xàc gam, mat khê gòh tìah ca mahem.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Mat halŏng plình taclìh ta taneh, tìah ca plì long pŏc jò ŏi nga taclìh jò cayeo hlôi ma dêh.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Plình jah 'nong lam tìah ca sech canua ôi rôm, khoi èh dìq dŏng wang wa pleo 'bìq hwenh hangai dèh ca nòi ŏi.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Jò aih 'bài bùa crŏng taneh, 'bài cwan càn, 'bài cwan lình, 'bài mangai padrŏng can, 'bài mangai ma i cwìang thèq, 'bài mangai hapŏng, wa wì ùh tawac ùh pakènh, dìq mùt mot hlèp ta còp hmu ta wang.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Wì haq doi ca wang, doi ca hmu: “Taclìh enh 'nhèq ca nhèn beq, cadoc nhèn beq đòiq nhèn jah hlèp ca Haq ma ha'ngui ta gèq bùa, wa khoi ca can nòih da Trìu Con,
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 ma jah 'màng aih hì nòih càn da Haq khoi trùh, cabô ma jah yòng?”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.