Apocalipse 6
Sech Hadròih (HRE) vs ARA
1 Au ngan hnoq jò Trìu Con dŏih mòiq clep baxìa ma baxèm ta tapèh clep baxìa, au tàng mòiq ta pôn ngè rìh capoch bàu dêh, tìah ca plình cađah, doi: “Trùh beq!”
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 Au ngan hnoq mòiq toq axêh taboc. Mangai còi axêh wê mòiq toq panenh, wa khoi am ca haq mòiq toq cadoh bùa, hi khoi haq lam tìah ca mangai 'nang 'blêq đòiq hi wèq cwìang lam pàng leq, jah 'blêq pàng aih.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Jò Haq dŏih clep baxìa ma baiq, au tàng ngè rìh ma baiq, doi: “Lam ta cô beq!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 I mòiq axêh gòh loh. Mangai ma còi axêh aih jah am ca haq cwìang yŏc cađac can catèm khoi enh crŏng taneh, hi broq ca wì tajêh dabau. Hi khoi i mangai am ca haq mòiq pla chang gùm càn.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Jò Haq dŏih clep baxìa ma piq, au tàng ngè rìh ma piq, doi: “Trùh beq!” Au ngan hnoq mòiq toq axêh gam. Mangai ma còi axêh, tì haq wê mòiq toq maiq càng.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Au tàng bàu ta'ne wì pôn ngè rìh: “Baiq long phi mì rŏt xam 'bac baha mòiq hì abroq, tadràu long phi 'mau mat rŏt xam 'bac baha mòiq hì abroq, hi khoi, dàu wa alac apaq broq raliang.”
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Jò Trìu Con dŏih clep baxìa ma pôn, au tàng bàu capoch da ngè rìh ma pôn, doi: “Trùh beq!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Au ngan hnoq mòiq toq axêh xenh bah bah. Haq ma còi axêh aih i hiniq Can Cachìt, wa i Nòi Cachìt tiaq atìq. Khoi jah am ca haq cwìang itai jêh cađac mòiq phàn pôn mangai crŏng taneh, xam chang gùm, xam pangot hrah, xam can hinìq ùh hrŏc, wa xam ngè ma dù ta rôm.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Jò Trìu Con dŏih clep baxìa ma padam, au hnoq enh 'neq ca ca'bŏng tadreo, i mahua yiang wì ma khoi chìuq jêh taiq wì haq iu bàu Boc Plình, wa taiq wì anoi hlài bàu Chuaq Jêxu Crich.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Wì creo bàu dêh: “Waiq Chuaq, Ìh Hadròih wa joq 'nàng, Ìh gòm dùnh dàng leq hòm, ìh ma ùh baxa chau wa ùh hadrah wì ma ŏi crŏng taneh, wì ma khoi ùc loh mahem nhèn?”
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Èh i mangai am ca wì haq mòiq ngai mòiq blah eo yôh taboc, khoi i bàu thê wì padài tam toq 'biaq hòm, trùh jò leq jah tôm dŏng mangai hadai broq bìac Chuaq ma 'bìq jêh tìah ca wì dìq.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Au ngan hnoq jò Haq dŏih clep baxìa ma tadràu, èh taneh dalàc càn dìq jaq, mat mahì loh clam clôiq tìah ca bai briang gam xam xàc gam, mat khê gòh tìah ca mahem.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Mat halŏng plình taclìh ta taneh, tìah ca plì long pŏc jò ŏi nga taclìh jò cayeo hlôi ma dêh.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Plình jah 'nong lam tìah ca sech canua ôi rôm, khoi èh dìq dŏng wang wa pleo 'bìq hwenh hangai dèh ca nòi ŏi.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Jò aih 'bài bùa crŏng taneh, 'bài cwan càn, 'bài cwan lình, 'bài mangai padrŏng can, 'bài mangai ma i cwìang thèq, 'bài mangai hapŏng, wa wì ùh tawac ùh pakènh, dìq mùt mot hlèp ta còp hmu ta wang.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Wì haq doi ca wang, doi ca hmu: “Taclìh enh 'nhèq ca nhèn beq, cadoc nhèn beq đòiq nhèn jah hlèp ca Haq ma ha'ngui ta gèq bùa, wa khoi ca can nòih da Trìu Con,
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 ma jah 'màng aih hì nòih càn da Haq khoi trùh, cabô ma jah yòng?”
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.