Apocalipse 14
Sech Hadròih (HRE) vs VC
1 Khoi èh au hnoq Trìu Con yòng ta wang Siôn. Ŏi ti Haq i 144.000 ngai, dìq i hiniq Trìu Con wa hiniq Baq Haq ŏi ti ngòng wì.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Au tàng bàu enh plình loh tìah ca atêh diac còi càn, wa tìah ca atêh plình cađah, aih atêh wì rawêh broc.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Wì calêu 'bŏi calêu neo enh ngìa ca gèq bùa, enh ngìa ca wì pôn ngè rìh, enh ngìa ca wì craq broq gàu, ùh i ca mangai leq jah hŏc 'bŏi calêu cô enh gùng ca 144.000 ngai ma khoi jah rŏt dèch loh khoi enh crŏng taneh.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 'Bài mangai aih hadròih, ùh lah tango anang ca gu cadrì, (aih hiniq wì wèq dèh manoh, ùh cùh waiq cleq ma 'noiq). Trìu Con lam ta leq wì haq tiaq ta aih. Wì haq khoi jah rŏt dèch loh khoi enh crŏng taneh đòiq broq plì baxèm jò am ca Boc Plình wa Trìu Con.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ùh i ca bàu amòng leq loh enh hacùng bàu wì haq, hadai ùh i ca teo xìt leq ta wì haq.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Khoi èh au hnoq mòiq ngai 'bình plình ma 'noiq pan ta'ne plình wa crŏng taneh, anoi hlài Bàu Lem ca wì mangai ŏi crŏng taneh, rìm Diac, rìm hadròng, rìm bàu capoch wa rìm jàn.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Haq creo bàu dêh, doi: “Pì phai loq iu yùq Boc Plình wa am ca Haq can 'ngah 'ngai, ma jah 'màng aih khoi trùh jò Haq hadrah. Pì phai cùh waiq Haq ma broq loh plình crŏng taneh, diac raxìq wa dìq xèm diac.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 I 'bình plình ma baiq tiaq atìq doi hòm: “ ‘Ba-bi-lôn ma càn caiq tau khoi raliang taclìh dŏng dìq,’ ma jah 'màng aih phôq aih khoi am rìm Diac ôq alac tango anang manhài trài da haq.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 I 'bình plình ma piq tiaq atìq ca wa, doi bàu dêh: “Tàng i mangai leq cùh waiq ngè yat wa dua 'mù haq, nhàn teo hadro haq ti tì loq ti ngòng,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 èh mangai aih hadai phai ôq alac can nòih ùh alôn da Boc Plình ma Haq khoi ùc ta doi chrŏng can nòih da Haq, wa phai chìuq baxa ta ùnh wa dahwèq ngèq 'nang ùnh bùh ŏi enh ngìa ca dìq 'bình plình hadròih wa enh ngìa ca Trìu Con.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Nhòi da bìac jìq xa da wì haq ma ep chìuq pan loh hloi hloi. Wì ma cùh waiq ngè yat wa dua 'mù haq, xam 'bài mangai ma khoi i teo hadro achìh hiniq haq, èh enh dahì trùh damang ùh i jò leq jah padài.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Cô bìac manoh chìuq àt da wì mangai hadròih. Wì haq wèq hloi bàu thê Boc Plình wa wèq dèh manoh lùi canòm Chuaq Jêxu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Khoi èh au tàng bàu doi enh plình: “Ìh phai achìh cô: Pàng cô ta èh, xôq ramŏt jah am ca mangai cachìt, aih cachìt ŏi ta Chuaq!”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Mòiq yàng hòm au ngan, au hnoq yùc taboc. Haq ma ha'ngui enh 'nhèq ca yùc tìah ca Con Mangai; gàu Haq côi cadoh bùa broq xam wang, tì Haq wê pla haiq hin.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 I mòiq ngai 'bình plình ma 'noiq loh enh hnem cùh waiq, creo bàu dêh ca Haq ma ha'ngui ta yùc, doi: “Yŏc pla haiq gat beq, ma jah 'màng aih jò gat khoi trùh, 'mau ŏi crŏng taneh khoi dùm.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Haq ma ha'ngui ta yùc hwenh haiq ta crŏng taneh, hi khoi dìq crŏng taneh jah gat.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Khoi èh i mòiq ngai 'bình plình ma 'noiq loh enh hnem cùh waiq ŏi ta plình, hadai wê mòiq pla haiq hin.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 I mòiq ngai 'bình plình ma 'noiq hòm loh enh ca'bŏng cùh waiq haq i cwìang wèq ùnh. Haq creo bàu dêh ca haq ma wê pla haiq hin: “Dèch pla haiq beq, gat ayùm plì nho crŏng taneh, ma jah 'màng aih plì nho khoi dùm.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 'Bình plình aih hwenh pla haiq loh crŏng taneh gat plì nho, ca'nìh plì nho ta abôq panòih càn da Boc Plình.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Wì haq 'bìq jôiq ta maiq padit nho enh gùng ca phôq, hi khoi i mahem loh enh maiq padit, èh mahem aih ha'nhèq làp trùh caxi khàp mong axêh, mahem aih hìu jah 320 kê sôq.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.