2 Samuel 3
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 I bìac tajêh poh dùnh ta'ne hnem da Đawit wa hnem da Saulò, Đawit rai èh rai dêh, mahaq hnem da Saulò rai èh rai ìuq.
1 Ora, houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; mas Davi tornou-se cada vez mais forte, e a casa de Saul tornou-se cada vez mais fraca.
2 Ŏi ta Hêprôn, 'bài mai da Đawit xa-ông con calô.
2 E a Davi nasceram filhos em Hebrom; e o seu primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 A-bi-ga-in, mai hadrô da Naban mangai Catmên, xa-ông ca con ma tìa, hiniq haq Ki-lê-ap.
3 e o seu segundo, Quileabe, de Abigail, a esposa de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, o filho de Maaca, a filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Con ma pôn A-đô-ni-ja, con da Haghit.
4 e o quarto, Adonias, o filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, o filho de Abital;
5 Con ma tadràu It-rê-am, nhò Ecla mai Đawit xa-ông.
5 e o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Jò i tajêh poh ta'ne hnem Saulò wa hnem Đawit, Apne hadai broq pagia ca dađeh cajap hagao jò wiang jùp wì pah Saulò.
6 E sucedeu que, enquanto houve guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez forte para a casa de Saul.
7 Jò aih Saulò i mòiq toq mai yang, hiniq haq Rixpah, con cadrì da Aija. Ich-bô-sêt doi ca Apne: “Gleq ìh ma trùh ta mai yang da baq au?”
7 E Saul tinha uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e Isbosete disse a Abner: Por que entraste à concubina do meu pai?
8 Apne nòih ca bàu Ich-bô-sêt capoch, haq doi: “Au cô gàu coq da Juđa 'mòh? Manàiq au dìq dèh ca chac hamac manoh cliac ca hnem Saulò, baq ìh, 'bài oh daq bua haq, ùh jao ìh mùt ta tì Đawit, èh hì cô ìh hùa trech au broq tôiq ti gu cadrì cô 'mòh!
8 Então, Abner ficou mui irado com as palavras de Isbosete, e disse: Sou eu cabeça de um cão que diante de Judá hoje uso de misericórdia para com a casa de Saul, teu pai, para seus irmãos e seus amigos, e não te entreguei nas mãos de Davi; e me repreende hoje a respeito desta mulher?
9 Waiq Boc Plình baxa au hlàm, tàng au ùh jùp Đawit broq loh rìm bìac ma Chuaq khoi hùaq am ca haq,
9 Assim faça Deus a Abner, e lhe acrescente mais, como o SENHOR tem jurado a Davi, mesmo assim lhe ei de fazer;
10 aih yŏc taneh Diac enh hnem Saulò tŏc hnem Đawit, broq cajap hagao gèq bùa da Đawit tŏc broq bùa dìq Is-ra-ên wa Juđa, enh Đan trùh Bê-e-sê-ba.”
10 para transladar o reino da casa de Saul, e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, de Dã até Berseba.
11 Ich-bô-sêt ùh hùa tèu Apne mòiq nà leq, taiq haq crè ca Apne.
11 E ele não conseguiu responder nenhuma outra palavra a Abner, porque o temeu.
12 Apne thê mangai thai haq wê bàu lam ta Đawit, đòiq anoi: “Gùng cô èh jah cabô? Broq wêh jao ca au beq, èh tì au jah jùp đò ìh, đòiq 'ràng hlài dìq dŏng Is-ra-ên am ca ìh.”
12 E Abner enviou mensageiros a Davi em seu favor, dizendo: De quem é a terra? Dizendo também: Faz o teu pacto comigo, e, eis que a minha mão será contigo, para trazer a ti todo o Israel.
13 Đawit tèu: “ 'Màng aih lem! Au jah broq wêh jao ca ìh, mahaq au i mòiq bìac thê ìh broq. Jò ìh lam hmàih ca au, ìh ùh jah thia ta au tàng ùh 'ràng Mican con cadrì da Saulò trùh.”
13 E ele disse: Bem, farei um pacto contigo; porém uma coisa exijo de ti, a saber: Tu não verás a minha face, exceto se primeiro trouxeres Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Đawit thê mangai wê bàu lam trùh Ich-bô-sêt, con calô da Saulò, doi ca haq: “Am hlài da au Mican, mai au, au khoi halìh yŏc xam 100 akia gŏi lô da mangai Phi-li-tin.”
14 E Davi enviou mensageiro a Isbosete, filho de Saul dizendo: Entrega-me a minha esposa Mical, a quem tomei por esposa por uma centena de prepúcios dos filisteus.
15 Ich-bô-sêt thê mangai lam rùp Mican nòi hnem ŏng haq, aih Pan-ti-ên, con calô La-it.
15 E Isbosete enviou, e tomou-a do seu marido, a saber, de Paltiel, o filho de Laís.
16 Ŏng Mican rai lam tiaq rai hmoi, tiaq trùh ta Ba-hu-rim. Khoi èh Apne doi ca haq: “Wìh hlài ta hnem ìh beq. Èh Pan-ti-ên wìh hlài.”
16 E o marido seguiu com ela, chorando detrás dela, até Baurim. Então, disse Abner a ele: Vai, retorna. E ele retornou.
17 Apne doi ca 'bài gu craq: “Adroi cô nèh pì ngèh enh ca Đawit jah broq bùa da pì.”
17 E Abner fez comunicação com os anciãos de Israel, dizendo: Vós procurastes Davi em tempos passados para ser rei sobre vós;
18 'Màng aih manàiq cô, pì broq beq, ma jah 'màng aih Chuaq doi ca Đawit: “Nhò Đawit, hapŏng Au jah dŏih jàn Is-ra-ên Au, claih enh tì jàn Phi-li-tin, claih enh tì 'bài mangai ma tagit ca wì haq.”
18 agora, então, fazei-o; porque o SENHOR falou acerca de Davi, dizendo: Pela mão do meu servo Davi salvarei o meu povo Israel da mão dos filisteus, e da mão de todos os seus inimigos.
19 Apne hadai anoi bàu aih ca jàn Bên-ja-min, khoi èh haq lam trùh ta Hêprôn, đòiq pa'noh ca Đawit loq bìac enh broq da Is-ra-ên wa dìq ca hnem Bên-ja-min.
19 E Abner também falou aos ouvidos de Benjamim, e Abner também foi falar aos ouvidos de Davi em Hebrom tudo o que parecia bom para Israel, e isso pareceu bom a toda a casa de Benjamim.
20 'Màng aih, Apne wa 20 lam tiaq haq, lam trùh ta Đawit ŏi ta Hêprôn. Đawit broq hiniang ca Apne wa 'bài mangai ma tiaq haq.
20 Assim, Abner veio até Davi em Hebrom, e com ele vinte homens. E Davi fez para Abner, e para os homens que estavam com ele, uma festa.
21 Apne doi ca Đawit: “Au jah lam gop dìq ca jàn Is-ra-ên hlài ta ìh, craq au. Wì haq broq wêh jao ti ìh. Ìh jah wèq dìq ca Is-ra-ên, tìah troi manoh ìh ma enh.” 'Màng aih Đawit am Apne hlài, hi khoi Apne hlài catèm.
21 E Abner disse a Davi: Levantar-me-ei e irei, e reunirei todo o Israel ao meu senhor, o rei, para que eles possam fazer um pacto contigo, e para que tu possas reinar sobre tudo o que desejar o teu coração. E Davi despediu Abner; e ele se foi em paz.
22 Wop jò aih lình Đawit wa Jôap hlài enh nòi tajêh poh, ahlài bàc dahwèq jah enh nòi tajêh poh. Apne pi ŏi ti Đawit ta Hêprôn, ma jah 'màng aih Đawit khoi am haq hlài, haq hlài catèm.
22 E, eis que os servos de Davi e Joabe chegavam da perseguição a uma tropa, e traziam consigo um grande despojo, mas Abner não estava com Davi em Hebrom; porque ele o havia despedido, e ele tinha partido em paz.
23 Jò Jôap wa 'bài lình trùh, i mangai am ca Jôap loq: “Apne, con Nêrò khoi lam trùh ta bùa, èh bùa đòiq haq hlài catèm, hi khoi haq hlài catèm.”
23 Quando Joabe e todo o exército que estava com ele chegaram, contaram a Joabe, dizendo: Abner, o filho de Ner, veio até ao rei, e ele o despediu, e ele se foi em paz.
24 Tajòi 'mòi Jôap lam trùh ta bùa, haq bòch: “Bùa broq cleq 'màng aih? Apne khoi lam trùh ta hnem bùa. Gleq bùa ma am haq hlài 'màng aih?
24 Então Joabe veio até ao rei, e disse: O que fizeste? Eis que Abner veio a ti; por que o despediste, e ele já se foi?
25 Ìh loq Apne con Nêrò, haq lam trùh đòiq 'nùt ìh, đòiq rinh ngan trong lam da bùa, đòiq loq ca rìm bìac bùa broq.”
25 Tu sabes que Abner, o filho de Ner, veio para te enganar, e para conhecer a tua saída e a tua entrada, e para conhecer tudo o que fazes.
26 Khoi èh, Jôap lùi khoi jang ngìa Đawit. Haq thê 'bài mangai wê bàu hnan tiaq Apne, tem haq jang adràm diac Sirah, mahaq ùh am Đawit loq.
26 E quando Joabe havia partido de Davi, ele enviou mensageiros atrás de Abner, os quais o trouxeram de volta do poço de Sirá; mas Davi não soube disso.
27 Jò Apne hlài trùh ta Hêprôn, Jôap 'nong haq lam trong kenh 'mang phôq, tìah ca i bìac enh hatùang crài ca haq. Ŏi ta nòi aih Jôap pàc Apne jang cliac, jêh đac hloi, đòiq jêh chao thai ca A-sa-ên, oh Jôap.
27 E quando Abner havia retornado de Hebrom, Joabe tomou-o de lado no portão para falar-lhe quietamente, e ali o feriu debaixo da quinta costela, de modo que morreu, por causa do sangue de Asael, seu irmão.
28 Jò Đawit hìa bìac aih, haq doi: “Jang ngìa Chuaq, au wa Diac au hloi hloi ùh i ca tôiq ca mahem Apne con Nêrò.
28 E, posteriormente, quando Davi ouviu isto, disse: Eu e o meu reino somos inocentes diante do SENHOR para sempre do sangue de Abner, o filho de Ner.
29 Waiq mahem aih ta-ùc hlài ta gàu Jôap wa dìq ca cadraq baq haq! Waiq ca cadraq Jôap ùh thìuq ca mangai loh ca 'bình jìq làuq, bacùn, mangai pen, mangai cachìt ca pla chang gùm, loq mangai thìuq ca dahwèq caq!”
29 Que isso recaia sobre a cabeça de Joabe; e sobre toda a casa do seu pai; e que nunca falte na casa de Joabe quem tenha uma anomalia, ou que seja leproso, ou que se escore em cajado, ou que caia à espada, ou que tenha falta de pão.
30 Jôap wa A-bi-sai oh haq jêh đac Apne taiq Apne khoi jêh đac A-sa-ên, oh wa haq, atìq ca tajêh poh ta Gi-bi-ôn.
30 Assim, Joabe e Abisai, o seu irmão, mataram Abner, porquanto tinha matado Asael, irmão deles na batalha em Gibeão.
31 Đawit doi ca Jôap wa mangai ma lam tiaq haq: “Pì hich eo, cabàn bai briang, hmoi ta-oih ca Apne beq.” Khoi èh Đawit lam tiaq atìq ca wì ma tòng hanang.
31 E Davi disse a Joabe, e a todo o povo que estava com ele: Rasgai as vossas vestes, e cingi-vos de panos de saco, e lamentai-vos diante de Abner. E o próprio Davi seguiu o ataúde.
32 Jò wì catùh hanang Apne ta Hêprôn khoi gêh, bùa hmoi jang ralùng hanang Apne. Dìq ca mangai jàn hadai hmoi.
32 E sepultaram Abner em Hebrom; e o rei levantou a sua voz, e chorou junto ao sepulcro de Abner; e todo o povo chorou.
33 Bùa atŏch ca Apne doi:
33 E o rei lamentou por Abner, e disse: Morreu Abner como morre um tolo?
34 Tì ìh ùh hìaq 'bìq càt,
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés em cadeias; como um homem cai diante de homens ímpios, assim caíste tu. E todo o povo voltou a chorar por ele.
35 Khoi èh dìq ca wì thia haten xìn Đawit caq toq 'biaq 'benh adroi ca jò mat mahì mùt; mahaq Đawit doi: “Tàng au caq toq xìt 'benh, loq ngè leq ma 'noiq, waiq Chuaq baxa au hlàc hlai.”
35 E quando todo o povo veio para fazer com que Davi comesse carne enquanto ainda era dia, Davi jurou, dizendo: Assim faça Deus para comigo, e ainda mais, se eu provar pão, ou qualquer outra coisa, até que se ponha o sol.
36 Mangai jàn dìq hamang ngan bìac aih, èh yŏc broq lem manoh wì haq, wa rìm bìac bùa broq, aih broq lem manoh wì haq.
36 E todo o povo percebeu isto, e isto lhes agradou; como tudo o que o rei fazia agradava todo o povo.
37 Ta hì aih, jàn Is-ra-ên canao ca bùa ùh i thê jêh đac Apne, con Nêrò.
37 Porque todo o povo e todo o Israel entendeu naquele dia que não foi do rei a morte de Abner, o filho de Ner.
38 Bùa doi dèh ca 'bài hapŏng haq: “Hì cô mòiq toq cwan càn, mòiq ngai mangai broq càn ta Is-ra-ên khoi tacro, pì ùh 'nì 'mòh?
38 E o rei disse aos seus servos: Não sabeis que há um príncipe e um grande homem caído neste dia em Israel?
39 Phàn au hì cô xôq ŏi ìuq, 'nhac ca au khoi jah xùt dàu tŏc broq bùa. 'Bài con calô da Xê-ru-ia xa hrìn ca au wèq. Waiq xìn Chuaq broq chao ca mangai ngang dù cô, tìah troi bìac ngang dù da haq!”
39 E eu estou fraco neste dia, mesmo sendo um rei ungido; e estes homens, filhos de Zeruia, são sobremaneira duros para mim; o SENHOR retribuirá ao perpetrador do mal segundo a sua impiedade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.